ورقة جواز عرفى الحلقه السابعة عشر

الحلقه السابعه عشر

شرين قاعدت وكلت مع هشام وقامت بعد كده واداته الدواء
شرين : انا هدخل اوضتى وانت حاول ترتاح شويه ولو عاوز حاجه ابقى اندهلى
هشام : شرين استنى انا عاوز منك طلب ؟؟؟
شرين : عاوزنى اجبلك حاجه ؟؟
هشام : لاء تعالى اقعد جانبى هنا ............عاوز اتكلم معاكى
شرين باستغراب : تتكلم معايا ................طب خليها بعدين انت تعبان
هشام : لاء معلشى خليها دلوقتى ...........انا كويس
شرين قاعدت قدامه على طرف السرير : خير
هشام : شرين انا عارف انى ظلمتك .............وعارف انك عايشه معايا غصب عنك وانك بتكرهينى ورغم كل ده انتى اهتميتى بيه ووقفتى جانبى فى تعبى
شرين : انا متربيه على كده مهما كنت مش بحب حد ولقيته فى حاجه لازم اساعده
هشام : شرين ينفع نعمل هدنه ..........يعنى انا وانتى فى امر واقع انا وانتى لازم نعيش مع بعض السنه دى فبلاش نضايق بعض اكتر من كده
وانا اوعدك انى مش هعمل اى حاجه تضايق .......... خلينا نعيش كا اتنين اصحاب او زمايل نتعامل عادى وناكل مع بعض وبلاش التجاهل ده .......عشان لو حد تعب او حصله حاجه على الاقل نعرف نتصرف مش كل واحد فى اوضه وقافل على نفسه
شرين : بس
هشام : من غير بس............. انا طول عمرى كنت عايش لوحدى رغم انهم كانو عايشين معايا فى نفس البيت كل واحد فى حاله ومحدش بيسال على التانى انا ساعات كنت بفكر انى لو مت مش هيعرفو ...........من اول معرفتك انتى واهلك حسيت ان انتم عيله بجد وببقى مبسوط اوى وانا معاكو حتى امبارح كنت مبسوط اوى وانا بلعب معاكو رغم انى كبرت على اللعب ده ..............عشان خاطرى ومتنسيش ان اتفاقك مع بابا انك تغيرنى ولا انتى هتخلفى الاتفاق
شرين وهى ساكته مش عارفه تقوله ايه بس هى كانت حسه احساس غريب كانت لاول مره تحس ان هشام صعبان عليها وانها مش بتحقد عليه
شرين : ماشى انا موافقه ............... عشان انا مبحبش اخلف اتفاقى

..........................................................................................

وعدت الايام وشرين وهشام ابتدوء يتعاملو مع بعض احسن يعنى يكلمو مع بعض ويتفرجو على التلفزيون او حد بيزرهم وهكذا لحد ما خلصت اجازه الجواز وخلاص هينزلو الشغل
اول يوم الشغل

شرين قامت من بدرى وحضرت الفطار وقاعدت تخبط على هشام
شرين وهى بتخبط : هشام ..............يا هشام
هشام قام وهو لسه نيمان : فى ايه
شرين ياله اغسل وشك : كده هنتاخر
هشام : هنتاخر على ايه ؟؟
شرين : الشغل انت نسيت هننزل من ان انهارده الشركه
هشام : طيب من خليها بكره
شرين : بكره ايه ياله قدامى .............ولا تحب اتصل بعمو عبد الرحمن
هشام : لا خلاص هجحز اهوه

بعد ساعه كانو فالشركه وفى مكتب عبد الرحمن
عبد الرحمن : اهلا اهلا بالعرسان
شرين : ازى حضرتك
وهشام دخل قاعد من غير مايسلم على باباه بس باباه ماستغربشى هو متعود كده منه
عبد الرحمن : هشام انت مكتبتك زى مهو بس المرادى هتشتغل بجد وزى مقولتلك اى غلط محسوب عليك .................وانتى يا شرين هتشتغلى فالمحاسبه اول شهر هتدربى وتتعلمى الشغل وبعد كده هتشتغلى
شرين : بس حضرتك انا لسه مجبتش ورقى من الكليه ....... وكمان النتيجه لسه مظهرتشى
عبد الرحمن : مش مشكله كملى ورقك براحتك
شرين :اوكى
دخل احمد عليهم وهو بيضحك : العرسان هنا وانا اقول الشركه منوره ليه .......ازيك يا شرين
شرين : انا الحمد لله
عبد الرحمن : خد شرين وريها مكتبها وشوف مين هيدربها
احمد : تمام ......... ياله يا شرين معايا

احمد خد شرين ونزل معاها مكتب المحاسبين
احمد : صباح الخير اقدملكم الاستاذه شرين هتشتغل معاكو من انهارده ان شاء الله
احمد بص لشرين : اقدملك : الاستاذ ابراهيم ...ودى الاستاذه فريده .......وده بقى الاستاذ كريم اللى هيمرنك وكمان يبقى انتيم هشام اكيد شوفتيه يوم الفرح
شرين بابتسامه لكل الموجودين : اهلا وسهلا
كريم : اهلا بيكى ........وان شاء الله تبقى مبسوطه معانا
شرين : ان شاء الله
وبداءت شرين حياتها العمليه كانت مبسوطه اوى وزمايلها كانو كويسين معاها

......................................................................................

وتعدى الايام بيها وهى وهشام بقو كويسين مع بعض نوعا ما وهشام كان مبسوط بشرين وبعليتها وكان بيعتبرهم عيلته وحبهم كلهم
وفالشغل هشام كان ملتزم وبيحاول يتعلم وشرين كانت بتشجعه بانه ينزل كل يوم معاها ويروح معاها
وفؤاد كانت طلب منهم ان كل يوم جمعه يتغدو فالبيت عندهم ويقضو مع بعض اليوم وهشام طبعا كان مبسوط بده جدا وشرين كمان

وفي يوم جمعه كلهم قاعدين بعد الغداء وشهد زى العاده عمال تهزر
وكلهم بيتكلمو عن الشغل وبيضحكو
هشام : عمى كنت عاوز اطلب من حضرتك انت وطنط طلب
شرين بصتله باستغراب
فؤاد : اتفضل يا هشام ؟؟
هشام : يعنى لو حضرتك مش عندك مانع وطنط كمان .............هو ينفع اقولكم بابا وماما
فؤاد بابتسامه : مش محتاجه طلب احنا فعلا عيلتك وانا زى ولدك انا عن نفسى معنديش مانع
شريفه : وانا كمان ........ربنا عالم انا بحبك زى ابنى
هشام وهو مبسوط : ربنا يخليكو ليا
شرين قامت وهى مضايقه : ياله بقى عشان نروح
فؤاد : ما لسه بدرى يا شرى
شرين : معلشى يا بابا ..........عشان الحق اظبط البيت واجهز الاكل اللى هحطه فالفريزر
شريفه : ماشى يا حبيبتى ...........خلى بالك من نفسك
هشام وشرين روحو وطول الطريق كانت شرين ساكته ومش بتتكلم وهشام لاحظ انها مضايقه
اول لما تخلو الشقه هشام : ممكن افهم بقى انتى مضايقه ليه ؟؟؟

ونكمل الحلقه اللى جايه

ورقة جواز عرفى الحلقه السادسه عشر

الحلقه السادسه عشر


هشام فاوضته سمع صوت جرى وتخبيط وصوت عالى فالصاله طلع جرى وهو مخضوض
هشام وقف يبص عليهم وهم عمالين يهزرو ويجرو وراء بعض زى المجانين  وهم مش وخدين بالهم من هشام
وفجاءه
شرين بتروش على شهد المايه كلها جات فوش هشام
شرين حطت ايدها على بؤها من الصدمه
وشهد فضلت تضحك على منظر هشام
شرين : انا اسفه ..........بجد مش قصدى احنا كنا بنهزر
شهد : معلشى بجد يا هشام احنا نسينى نفسنا احنا بنعمل كده دايما فالبيت
هشام كان شكله متنرفز جدا ودخل المطبخ وسابهم
شهد : شكله زعل ........احنا برده غلطنا ونسينا انه نايم
شرين : انتى السبب عجبك كــــــــــــــــــــــ
شرين شافت هشام خارج من المطبخ ومعاه ازازه مايه كبيره وهو بيضحك انا لازم اخد حقى
ورش مايه على شهد غرقاه وهى جرت وراه ومسكت المايه غرقته وشويه وجه غرق شرين كمان وبقت حرب مايه فالصاله
وبعد شويه كانو خلصو المايه وتعبو وقاعدو على الانتريه
شرين وهى بتبص على الصاله : يانهار ابيض ......الصاله باظت
شهد وهى بتضحك : ههههه البسى بقى انا هروح
شرين : فالمشمش هتروقيها معايا قبل ماتنزلى وكمان هجبلك لبس تغيرى عشان متتعبيش
شرين وشهد قامو يبمسحو الصاله ويورقوها وهشام قاعد
شهد : انت هتفضل قاعد كده قوم ساعدنا
هشام : لاء انا ببهدل بس
شهد : احنا هنهزر ...........قوم ياله
قام هشام وهو ماشى اتزحلق ووقع على ضهره
شرين وشهد وقفو يضحكو عليه ومش قادرين يمسكو نفسهم من الضحك
هشام : طب خالى عندكم دم وتعالو قومونى بدل الضحك ده
شهد : اصل شكلك حلو اوى استنى والنبى اصورك وانزلها على الفيس
هشام وهو بيقوم : يا سلام ..........اه اه منكم لله
قام هشام غير هدومه وكانت شهد وشرين خلصو ترويق الصاله وغيرو هدمهم هم كمان
شهد : هروح انا بقى
هشام : لا استنى اتغدى معانا
( هشام كان دايما بيشوف فرحة شرين وحد من اهلها موجود وكمان عشان يخليها تاكل لان وهم لوحدهم مكنتشى بترضى تاكل )
شهد : لا مش هينفع
شرين : لا اقعد اتغدى معانا عشان خاطرى
شهد : خلاص ماشى اذا كانت هى دى رغبة الجماهير
قاعدو اكلو مع بعض وشرين لاول مره من يوم فرحها تاكل كويس

....................................................................................

تانى يوم
شرين صحت وجهزت الفطار وقاعدت شويه تتفرج على التلفزيون
وبعدين زهقت ودخلت اوضتها وسابت الفطار لهشام
وبعد كام ساعه خرجت لقت الفطار زى ماهو وهشام لسه فى اوضته
قاعدة شويه تقلب فالتلفزيون وحست انها قلقانه وعماله تكلم نفسها
" هو لسه مصحاش لحد دلوقتى ليه "
" طب وانا مالى "
" لحسن يكون تعبان او فى حاجه "
" هو انا قلقانه ليه هو حر "
" بس ممكن يكون تعبان بسبب المايه بتاع امبارح ......لازم اخبط عليه "
قامت شريت تخبط على الاوضه
شرين وهى بتخبط : هشام .........هشام ........... هشام
مفيش اى رد
مدت ايدها بقلق وفاتحت براحه ومدت ايدها فتحت النور
لقت هشام نايم على السرير
شرين : هشام ............هشام انت كويس
هشام بصوت تعبان : مش عارف بس انا مش قادر اقوم
شرين قربت منه وحطت ايدها على وشه
شرين بخضه : ايه ده انت سخن اوى
هشام حاول يعدل نفسه على السرير
شرين : انا ههلبس اجبلك دواء من الصيدليه وهاجى .......انت حاسس بايه تانى
هشام : زورى وجعنى وحاسس بدوخه
شرين : طيب خليك زى مانت وانا مش هتاخر
 شرين فعلا دخلت لبست ونزلت لاقرب صيدليه جبت دواء للبرد والسخنيه وجابت ترموتر للحراره وبعد نص ساعه كانت فالبيت
هشام كان نايم ومش حاسس باى حاجه شرين لقت حرارته 39
ادتله الدواء وفضلت تعمله كمدات طول اليوم لحد ما تعبت ونامت جانبه

......................................................................................

تانى يوم الصبح

هشام بيتقلب وحاسس ان جسمه كله بيوجعه بيبص جانبه شاف شرين قاعده نص قاعده ونايمه على دراعها وماسكه المنديل اللى كانت بتعمل بيه الكمدات
هشام بتعب : شرين .......يا شرين
شرين بخضه : ايه ........انا فين
قامت عدلت نفسها وكانت ماسكه ايده اللى وجعتها من النومه عليها : انت بقيت كويس
 هشام : اه احسن ...........انتى ايه اللى نيمك كده
شرين : مش عارفه ........هتلاقى راحت عليه نومه
قامت شرين : انا هقوم احضرلك الفطار ........عشان تاخد الدواء
هشام  كان بيبص على شرين ومش مصدق انها عملت كده عشانه ولا اهتمت بيه كده
شويه وجات شرين بالفطار : ياله بقى كل عشان انت مكلتش اى حاجه من اول امبارح
هشام : وانتى اخر مره كلتى فيها امتى ؟؟
شرين : مش فاكره .......بس انا فطرت امبارح
هشام : انتى بتهرجى ......... ياله كلى معايا
شرين : لا مش عاوزه ........ هبقى اكل انا بعدين
 هشام وهو بيشيل الاكل من قدامه : وانا مش هاكل غير لما تكلى معايا
شرين قاعدت وكلت مع هشام وقامت بعد كده واداته الدواء
شرين : انا هدخل اوضتى وانت حاول ترتاح شويه ولو عاوز حاجه ابقى اندهلى
هشام : شرين استنى انا عاوز منك طلب ؟؟؟


ونكمل الحلقه اللى جايه

ورقة جواز عرفى الحلقه الخامسة عشر

الحلقه الخامسة عشر


تانى يوم تصحى شرين على صوت موبايلها وهو بيرن وتبص فالساعه تلاقى الساعه 5 العصر
شرين بصوت نايم : السلام عليكم ....ايوه يا ماما .........اه كنت نايمه .......انا تمام كويسه .............هشام اه كويس الحمد لله ...... ماشى يا حبيتى تنورينى طبعا ............. ماشى سلام
تقوم شرين تلاقى نفسها لسه بفستان الفرح وتبص فالمرايه تلاقى الميك اب مبهدل وشها من العياط طول الليل
تطلع شرين من الاوضه تلاقى هشام نايم على الانتريه بالبدله زى ما هو
دخلت اخدت شور وغيرت هدومها وصلت وظبطت نفسها عشان مامتها لو جات وهشام برده لسه نايم قربت منه براحه
شرين : انت ........هشام ..........يا هشام
هشام يقوم مفزوع من النوم : فى ايه ؟؟
شرين بخضه رجعت لواره : مفيش حاجه .........قوم غير هدومك عشان ماما هتيجى دلوقتى
هشام بص فالساعه ودخل على اوضه وقفل على نفسه من غير مايتكلم
وبعد نص ساعه كان الجرس بيرن شرين خبطت على هشام وخرج
شرين : افتح الباب .........ومتنساش المفوض اننا اسعد ناس فالدنيا
هشام راح فتح وعلى وشه ابتسامه عريضه : اهلا وسهلا
شريفه : اهلا بيك يا حبيبى صباحيه مباركه
هشام وهو بياخد شيل كتير من شريفه : الله يبارك فيكى ياطنط ................شهد وعمو فين
شرين خرجت سلمت على مامتها وحضنتها اوى
شرين : وحشتينى اوى ياماما ....بابا وشهد فين
شريفه : فى البيت ........انا جيت بس عشان اجبلكم الاكل ده .....وهروح على طول
شرين : لا والنبى يا ماما اقعدى معايا شويه
شريفه : مش هينفع ورايا حاجات هعملها .............هجيلك تانى بليل مع بابا وشهد
هشام : طب خليكى معانا لبليل وشهد وعمو يبجو براحتهم
شريفه : صدقنى يا هشام مش هينفع .............. انا همشى بقى ..........وبالهنا والشفا
مشت شريفه وشرين اخدت الاكل وجهزته وحطت على السفره وهشام كان بيتفرج على التلفزيون
شرين : الاكل جاهز.......انا فالاوضه لو احتاجت حاجه
هشام باستغراب : مش هتاكلى ؟؟
شرين : لا مليش نفس
وسابته ودخلت اوضة الاطفال وهشام قام كل معلقتين وقعد يقلب فالاكل شويه وقام هو كمان دخل اوضته

.......................................................................................

بليل عند العرسان كان الكل متجمع عبد الرحمن وفؤاد وشريفه وفؤاد قاعدين فالصالون وعمالين يتكلمو ويضحكو وباين علهم الفرحه والانبساط

وفالناحيه التانيه كانت شرين وشهد واحمد وهشام قاعدين وطبعا شهد بشقوتها عماله تضحك وتهزر وبرده كانو مبسوطين
وشويه وسرحت شرين كانت مبسوطه من الفرحه اللى اهلها فيها ودى كانت اكتر حاجه مصبرها على اللى هيا فيه وقاعدت تتخيل لو هشام ده فعلا حد بتحبه ومفيش كل المشاكل دى والاهل كده بيحبو بعض اكيد كانت هتبقى اسعد وحده فالدنيا
وتفوق وهى مخضوه من زغزغه لشهد
شهد : ايه يا عروسه سرحانه فايه
شرين : انتى مش هتبطلى غلاسه بقى
شهد : لا طبعا مش هبطل ......انتى فاكره انك بقى اتجوزتى وجد ومش هعرف ازغزغك تانى .......لا انسى ......... ولا ايه يا هشام
هشام : براحتك يا شهد اختك وانتى حره فيها
شهد : اخدت كده انا الاذن
وبداءت شهد تزغزغ شرين وشرين تضحك اوى
هشام كان اول مره يشوف شرين بتضحك بجد من قلبها وكان مبسوط وكان الكل مبسوط
وبعد شويه والكل روح وشرين دخلت اوضتها وقفلت على نفسها وهشام كمان
............................................................................................

ويعدى كام يوم على نفس الوضع طول معندهم ناس او حد من اهلهم بيبقو مبسوطين ويضحكو ويهزرو
وهم لوحدهم كل واحد واخد جانب وقاعد فى او ضته
وفى يوم شرين كانت زهقانه اوى قامت كلمت ليلى
شرين : لو لو حبيبتى وحشتينى اوى
ليلى : وانتى كمان ......اخبارك ايه
شرين : الحمد لله .......انتى فين مشوفتكيش من يوم الفرح
ليلى : اصلى سافرت اليكس تانى يوم مع بابا وماما ....... انا كنت ماجله السفر عشان الفرح
شرين بزعل : يعنى مش هينفع تجيلى انا زهقانه اوى
ليلى : معلشى بقى اول لما ارجع هجيلك على طول ........المهم اخبارك ايه مع هشام
شرين : عادى كل واحد فى حاله
ليلى : ربنا معاكى يا قمر ...... انا هقفل بقى دلوقتى عشان نزله
شرين : ماشى يا لولو خلى بالك من نفسك .......سلام
ليلى : سلام

شرين قاعده مضايقه ومش عارفه تعمل ايه مسك موبايلها تانى وكلمت شهد
شرين : شهود حبيبتى اخبارك ايه
شهد : شرى انا تمام ......انتى عامله ايه
شرين : زهقانه اوى تعالى اقعدى معايا شويه
شهد : وانا كمان زهقانه .........بس هو هشام فين
شرين بارتباك : هشام ....هشام نايم ........تعالى بقى خليكى جدعه
شهد : خلاص هقول لماما وهاجى مسافة السكه
شرين : اوكى يا حبيبتى ........سلام
شهد : سلام

وفعلا بعد نص ساعه كانت شهد عند شرين قاعدو يتكلمو ويهزرو مع بعض زى العاده
شرين وهى بتضحك : بطلى بقى زغزغه .......زوالله لو ماسكتى هرش عليكى مايه
شهد : ههههههه متقدرش
شرين : بقى كده طب اهوه
شرين رشت على شهد مايه غرقتها وهى كمان رشت عليها مايه وفضلو يجرو وراء بعض
هشام فاوضه سمع صوت جرى وتخبيط وصوت عالى فالصاله طلع جرى وهو مخضوض
هشام وقف يبص عليهم وهم عمالين يهزرو ويجرو وراء بعض زى المجانين وهم مش وخدين بالهم من هشان
وفجاءه ...............

نكمل الحلقه اللى جايه

ورقة جواز عرفى الحلقه الرابعة عشر

الحلقه الرابعة عشر

هشام قاعد فى اوضته لابس البدله وعمال يلف سجاير بانجو ويشرب وتقريبا كده كان ضارب كل مخدرات ممكنه
دخل عليه احمد وهو فرحان : ياله ياعريس العرووو............
احمد بخضه : ايه اللى انت بتشربه ده
هشام بيضحك بشكل هستير : مفيش بظبط العريس
احمد : انت اتجنينت..............بابا لو شافك هتبقى ليله سوده
احمد مسك موبيله واتصل بكريم بسرعه
احمد : الو .......ايوه يا كريم انت فين ...........تحت ........طب اطلع بسرعه انا فاوضة هشام ........ياله بسرعه هتفهم لما تيجى
مفيش دقايق وكان كريم فى الاوضه
كريم : يانهار اسود .............هو عمل ايه
احمد: مش عارف هو شرب ايه ........بس ده مش فى وعيه ...هنعمل ايه
كريم : لو راح الفرح بالمنظر ده هتبقى فضيحه
قام احمد وكريم مسكو هشام وقلعوه جاكت البدله ودخلوه الحمام وحطو دماغه تحت الحنفيه
هشام : بس بقى هضيعولى الدماغ
كريم : اسكت انت بقى .............. احمد روح خلى اى حد يعمله كوباية قهوه
ورجع بعد شويه احمد بالقهوه وهشام فاق شويه
كريم : احنا اتاخرنا اوى على شرين
هشام : وايه المشكله
احمد : ياله قوم عشان ننزل ورينا يستر وتعدى الليله دى على خير

...........................................................................................

البنات فى الكوافير قلقانين من تاخير هشام ومحدش معاه نمرته عشان يطمن عليه
شهد: انا هكلم بابا وهو يكلم عمو عبد الرحمن
ولسه شهد بتتصل سمعت صوت عربيات وهيصه عرفت ان هشام جه وخرجت بسرعه عشان تطمن
خرجت شهد شافت احمد : ايه يا احمد اتاخرتو كده ليه كنا قلقانين اوى
احمد : طب ياله عشان التاخير شرين خلصت
شهد : اه من بدرى وشويه وجه هشام وخرجت شرين وكانت قمروه اوى
هشام اول ماشافها وبصوت عالى : الله هى العروسه الحلوه دى مراتى
شرين بخوف مسكت ليلى : هو ماله شكله مش طبيعى
ليلى : مش عارفه .........ربنا يستر
هشام راح مسك ايدها وركبو العربيه والكل ركب العربيات وطلعو على القاعه
الزفه عدت على خير وكريم واحمد واقفين جانب هشام عشان لو عمل اى حاجه وشرين كانت خايفه وطلبت من ليلى متسبهاش
شويه وشرين وهشام قاعدين فالكوشه جم عليهم شوية بنات قرايب واصحاب هشام بس كانو افر اوى فى لبسهم كان عريان جدا واخدو عشان وبداؤ بقى الرقص وطبعا هشام مكنشى متوصى اصلا
شرين فضلت قاعده مكانها وليلى قاعدت جانيها
شرين بغيظ : شايف المناظر
ليلى : وانتى متغاظه ليه ...........غيرانه
شرين : غيرانه ايه بس وزفت ايه .........بس انا شكلى ايه دلوقتى .........انتى عاجبك تصرفاته انا حسه اصلا انه شارب حاجه
ليلى : شارب ............شارب ايه يعنى
شرين : مش عارفه ...........بس مش منظر واحد طبيعى ابدا ..............انا خايفه بابا وماما يخدو موقف من تصرفاتو دى

كريم واحمد راحو لهشام
احمد: اهدى بقى شويه مينفعشى اللى بتعمله ده
هشام: بعمل ايه فرحى وفرحان وبرقص ايه المشكله
كريم : مينفعشى كده ...........شرين شكلها مضايق ........... واهلها كمان مضايقين من تصرفاتك
احمد : ياله تعاله معايا اقعد جانب عروستك بقى وبلاش فضايح ...........خالى الليله تعدى على خير
هشام مشى وقعد جانب شرين وهو مش طايق نفسه
واحمد وكريم حاولو يخلصو الفرح بدرى بدرى قبل متحصل اى حاجه
خلص الفرح والكل روح ووصلو العريس والعروسه على بيتهم

.........................................................................................

شرين قاعده على الانتريه قلقانه وخايفه شويه ويقرب عليها هشام ويقعد جانبها
هشام : تعرفى انك حلو اوى انهارده
وبيقرب منها قامت شرين زقته وضرباه بالقلم
هشام : انتى اتجنينتى
شرين : لا انا بفوقك ...............لان واضح انك شارب حاجه
هشام بتحدى : اه شارب ..............شارب كل حاجه ممكن تتخيلهيا .............شارب عشان انسى اللى انا فيه ...........انتى ليه فوقتينى ليه متسبينى اعيش فعالم تانى وانسى كل القرف اللى انا فيه
شرين : قرف .......... ومين السبب فالقرف ده .........مش انت ...........انت ليه عايش دور الضحيه
شرين بداءت تعيط : انت دمرت حياتى بسبب لعبه وتسليه منك .........خلتنى اعيش حياه مكنتش اتمناها..........خلتنى انسانه حقيره ومستغله وبتجرى وراء الفلوس .............انهارده كان يوم فرحى اليوم اللى بتحلم بيه اى بنت ......حلمى بالفستان الابيض والراجل اللى بحبه وهعيش معاه طول عمرى ضيعته منى .......خليت احلى يوم فحياتى اكتر يوم بكرهه وبكرهه نفسى فيه .... خليت حلمى كابوس .......وكل ده ليه ... عشان لعبه ..........لعبه وانا اللى دفعت تمانها فوق بقى فوق انت المجرم مش الضحيه ..انت المجرم
وسابته شرين ودخلت اوضه الاطفال وقفلت على نفسها الباب وهى منهاره من العياط
وهشام فضل قاعد  على الانتريه وهو سرحان فى كلام شرين لحد ما راح فالنوم

........................................................................................

تانى يوم تصحى شرين على صوت موبايلها وهو بيرن وتبص فالساعه تلاقى الساعه 5 العصر
شرين بصوت نايم : السلام عليكم ....ايوه يا ماما .........اه كنت نايمه .......انا تمام كويسه .............هشام اه كويس الحمد لله ...... ماشى يا حبيتى تنورينى طبعا ............. ماشى سلام
تقوم شرين تلاقى نفسها لسه بفستان الفرح وتبص فالمرايه تلاقى الميك اب مبهدل وشها من العياط طول الليل
تطلع شرين من الاوضه تلاقى هشام نايم على الانتريه بالبدله زى ما هو


ونكمل بقى الحلقه اللى جايه

ورقة جواز عرفى الحلقه الثالثه عشر

الحلقه الثالثة عشر


فى مطعم فخم جدا

هشام وشرين وعبد الرحمن وفريده وشهد واحمد قاعدين بيتكلمو وبيتعشو
شهد كانت عماله تتكلم وتهزر واحمد كمان والاب والام مبسوطين وشرين كل شويه ترد ع شهد او تضحك ضحكه مجامله وخلاص وهشام قاعد ساكت سرحان وبيلعب فى الطبق ومش بياكل
عبد الرحمن : هشام .........هشام
هشام بيفوق من سرحانه وهو بيبص لعبد الرحمن : ايوه
عبد الرحمن : تعالى انت وشرين عاوزكم فى موضوع مهم
قام هشام وشرين وعبد الرحمن وقعدو على تربيزه تانيه
عبد الرحمن : فى حاجات عاوزين نتفق عليها .......اولا كده انتم هتتجوزو لمدة سنه بس وفاى وقت لو شرين قالت انها عاوزه تنفصل انا هبقى معاها ........ انت هتشتغل فالشركه بمرتب 5000 جنيه بس هيبقى الوضع مختلف المره دى لو غبت من الشغل هيتخصم من مرتبك واى غلطه هتتحسب عليك يعنى هتتعامل كاى موظف فالشركه واعمل حسابك انك هتبقى مسؤل عن بيت ومصروف البيت وكل حاجه تطلبها شرين منك هتجبهلها
وشرين هتشتغل فالشركه بمرتب 3000 جنيه بس مش هتصرف حاجه على البيت يعنى الفلوس دى بتاعها تتحكم فيها زى مهي عاوزه
هشام بغيظ: اشمعنا بقى وانا هصرف عليها بتاع ايه
عبد الرحمن : عشان انت الراجل ولا انت عندك رائى تانى
هشام سكت ومعرفشى يرد
عبد الرحمن : كل يوم هتوصلها معاك الشغل وطبعا هتستناها تروح معاك انت عارف لو عرفت انها روحت فيوم لوحدها
هشام بنرفزه : هو انا هشتغل سواق عندها
عبد الرحمن : اه اذا كان عجبك
هشام وهو بيبص لشرين : انا مش عارف ايه الهم ده
عبد الرحمن : اعمل حسابك انت وهى تتعاملو بطريقه كويسه قدام اهلها هم ميعرفوش اى حاجه مش عاوزنهم يخدو بلهم وتعاملهم باحترام انت فاهم ........ولوشرين جات تشتكيلى منك فى يوم هتبقى ليلتك سوده
هشام : يا سلام ........وهى مين دى يعنى عشان تعمل فيا كل ده عشانها .......دى وحده استغلاليه وبتعمل كل ده عشان الفلوس
شرين بغيظ : احترم نفسك .........ومين اصلا عمل كل ده من الاول
هشام : استعبطى بقى .............. ده انتى قلبتى اللعبه كلها لمصلحتك وانا اللى كنت فكرك طيبه
عبد الرحمن : هشام لو اتكلمت تانى هتخلينى افقد اعصابى ......... اسكت احسنلك
هشام : ادينى اتزفت وسكت
عبد الرحمن وهو بيبص لشرين : معلشى يا شرين متزعليش .........عاوزه حاجه تانيه
شرين : اه انا عندى شرط قبل كتب الكتاب
هشام : اه طبعا اتشرطى ........ما كلنا هنمشى بامرك بعد كده
عبد الرحمن : شرط ايه قولى
شرين : الجواز هيبقى على الورق بس
هشام بعصبيه : ازاى يعنى وده من ايه
شرين : مانا مش هينفع اتجوز اكتر واحد بكرهه فالدنيا
هشام : ده على اساس انى بموت فيكى يعنى
شرين : طب وايه اللى مضايق ..........كل واحد يعيش فحاله
هشام : لا مش كل حاجه هتقوليها هتتنفذ ...........وده حقى وهخده
شرين : ده على جثتى ............. معلشى يا عمو انا مش هوافق على كتب الكتاب الا بالشرط ده
هشام : هو انتى بتتامرى على ايه ............. محسسانى ان مفيش زيك ........ده انا البنات بيترمو ورايا ويتمنو يكلمونى
شرين : ياسيدى انا وحشه واستغلاليه وزى الزفت هتموت عليه ليه بقى متوافق وخلاص
هشام بتريقه : هموت عليكى انتى .... ليه يعنى على ايه يا حسره ...........ماشى انا موافق انا اصلا مش طايق اشوفك
شرين : خلاص تمام ..........كل وحد يبقى فى حاله
عبد الرحمن : وهو بيبصلهم ...........ارتحتو ممكن بقى تتهدو شويه شهد واحمد هيخدو بالهم .........ايه ده ده انتم تعصبو بلد
وسابهم ومشى وشرين قامت وراه وراحت تقعد معاهم وهشام فضل قاعد وهو سرحان ومضايق ومش طايق شرين ولا حتى باباه

............................................................................................

وفات اسبوع وعبد الرحمن لقى الشقه وعجبت شرين وكان كل يوم تنزل شرين وشريفه وشهد مع فريده وهشام عشان يجيبو العفش ويفرشو الشقه هشام كان بداء ياخد على شهد وشريفه وكان بيتكلم ويهزر مع شهد عادى بس يجى لحد شرين وهم الاتنين كانو بيتجاهلو بعض بس مكنوش بيحولو يبينو كده قدام شريفه وشهد

وعدت الايام واتفرشت الشقه وكل حاجه بقت جاهزه
وقبل الفرح بيوم كان الكل فرحان وزغريط وهيسه والاغانى شغاله عند شرين فالبيت وشرين قاعده فى اوضاتها مع ليلى
شرين : ليلى انا خايفه اوى ........انا عامله نفسى قويه ومش هاممنى حاجه بس كل مفتكر انى خلاص بكره هعيش مع اكتر واحد بكرهه فى حياتى بموت من الخوف
ليلى : حسه بيكى يا شرين ........بس كنتى هتعملى ايه
شرين : ربنا يهدى الحال ....... وتعدى الفتره دى على خير
ليلى وهى بتحضنها : امين يارب
ليلى : ياله بقى قومى كده وقعدى بره مع الناس عشان محدش يقول انك متجوزه غصب عنك
شرين بحزن : حاضر هقوم اهوه

تانى يوم شرين طبعا من الصبح فالكوافير ومعاها شهد وليلى وخلصو وكانو مستنين هشام عشان يخدومهم بس الوقت عدى ومحدش جه
شرين قاعده قلقانه وليلى وشهد بيهدوها
ليلى : اكيد فى حاجه عطلته ..............زمانهم جاين
شهد : طب متكلميه يا شرى
شرين :: مش معايا نمرته
شهد ياستغراب : بجد ازاى يعنى امال بتتكلمو ازاى الفتره اللى فاتت دى
شرين عشان تدارى على ان مفيش اتصال بينهم : اصل هو غير رقمه امبارح ونسيت اخده منه
شهد : طب وبعدين ...........ليكون حصل حاجه
ليلى : بس يا شهد احنا بنطمنها ولا بتقلقها اكتر
شهد : مش قصدى والله
وبعد تفكير وحيره شهد: انا هكلم بابا وهو يكلم عمو عبد الرحمن

ونكمل الحلقه اللى جايه

ورقة جواز عرفى الحلقه الثانية عشر

الحلقه الثانية عشر


فالصالون عبد الرحمن وفريده وشريفه وفؤاد الكل قاعد يضحك ويتكلم
عبد الرحمن وهو بيبص لفؤاد : نتكلم بقى فالمهم ........... انا عاوز اطلب ايد الانسه شرين لابنى هشام
فؤاد : وده شرف ليا .........انت متعرفشى انا مرتحلكم ازاى
عبد الرحمن : الله يخليك .......وده احساسى برده .........بص بقى انا عاوز شرين بشنطة هدومها
فؤاد : بس انا لازم اجهز بنتى واجبلها كل حاجه
عبد الرحمن : اسمعنى بس .........هشام عنده الفيلا بتاعه وانا هجهزها من كل حاجه ...........وكمان وظيفة شرين عندى فالشركه
شرين وهى بتبص لباباها : هو انا ممكن اقول حاجه
عبد الرحمن : قولى يا عروسه اومرك مجابه
فؤاد بيبصلها بابتسامه انها ممكن تتكلم وهشام بيبصلها عنده فضول هتقول ايه
شرين : بعد اذن حضرتك .........انا مش عاوزه اعيش فالفيلا
عبد الرحمن باستغراب: ليه لو مش عجباكى ممكن اشوفلك فيلا تانيه
شرين : لا مش كده ...........انا عاوزه شقه صغيره
عبد الرحمن : ليه حد يرفض الفيلا ويطلب شقه صغيره
شرين : معلشى انا كده هبقى مرتاحه اكتر ........انا مش هقدر على شغل الفيلا وكمان هبقى فالشغل الصبح
عبد الرحمن وهو بيضحك : ومين قالك انك هتشتغلى فيها انا هجبلك شغاله
شرين : لا معلشى محبش يكون فى حد غريب فى بيتى ........... بعد اذن حضرتك توافق ...........ولا رايك ايه يا بابا
فؤاد : انا اللى يهمنى راحتك يابنتى
عبد الرحمن : خلاص مفيش مشكله ..........انا هشوفلك شقه صغيره وتكون قريبه من باباكى ومامتك كمان ..........اى حاجه تانيه
شرين : لا شكرا
عبد الرحمن : خلاص يا حج فؤاد اتفقنا
فؤاد : على بركة الله اتفقنا
عبد الرحمن : تمام يبقى نقراء الفاتحه والخطوبه الخميس اللى جاى والفرح وكتب الكتاب بعد شهر
شريفه : بالسرعه دى
عبد الرحمن : خير البر عاجله ...........ولا فى مشكله
فؤاد : لا مفيش مشكله  نقراء الفاتحه
قراءو الفاتحه وهشام قاعد حاسس انه فدنيا تانيه مش مصدق ان كل الكلام ده يخصه وان اللى هيتجوز كمان شهر ده يبقى هو مكنشى عارف يضحك ولا يعيط ولا يقوم يزعق ويقول انا مش هتجوز كل اللى كان بيعمله انه ساكت وبيتفرج وابتسامه غبيه على شفايفه

............................................................................................

بعد مانزلو من عند شرين كلهم فالعربيه
فريده : مبروك يا هشام
هشام ساكت ومش بيرد وبصص من الشباك
وبعد شويه هشام : انا عاوز انزل اتمشى شويه
عبد الرحمن : هتروح فين ؟؟
هشام بنرفزه : فى اى دهيه انا عاوز انزل
عبد الرحمن ركن ع جنب ونزل هشام
عبد الرحمن : هشام
رجع هشام تانى لباباه : نعم
عبد الرحمن : خلى الفلوس دى معاك ومتتاخرشى
هشام خد الفوس وهو ساكت لانه فعلا مكنشى معاه ولا مليم ومشى
مشى هشام وراح الكافيه اللى دايما بيقعد فيه كان عنده امل يلاقى كريم ويتكلم معاه لانه اقرب واحد ليه بس ملقاش حد
دخل قاعد وهو سرحان وشويه فاق من سرحانه لقى نرمين قدامه
نرمين : سرحان فايه كل ده
هشام بدون وعى : انا خطبت
نرمين بنرفزه : نعم انت بتستعبط بقالى شهر واكتر بدور عليك وقافل موبايلك ومش معبرنى وفالاخر تقولى خطبت
هشام بنرفزه: بقولك ايه انا مش فايق للكلام بتاعك ده انا فيا اللى مكفينى
نرمين وهى بتشد ناعم : طب خلاص اهدى احكيلى ايه اللى حصل
وحكى هشام لنرمين كل حاجه
نرمين بضيق: يعنى احنا نعمل فيها المقلب وتقلبه علينا .......... انت لازم ترفض الجوازه دى
هشام : مش هينفع
نرمين : يعنى ايه مش هينفع ..........انت البت عجباك ولا ايه .......الجوازه دى على جثتى
هشام : خلاص ماشى انا هرفض الجواز وابويا يحرمنى من كل حاجه واترمى فالشارع هتبقى تصرفى عليا
(هشام قالها كده عشان هو عارف ان نرمين بتجرى وراه عشان فلوسه ومن غير الفلوس ده ميلزمهاش )
نرمين : لا طبعا ...........انا قصدى .........خلاص بقى اتجوزها وخلاص
هشام بنرفزه: انا كنت عارف انك هتقولى كده ........ممكن بقى تخفى من وشى
نرمين : ياهشام انا بحبــــــــــ
هشام : اسكتى بقى مش عاوز اسمع صوتك انتى السبب فى كل ده مش عاوز اشوف وشك تانى
وسابها هشام ومشى من الكافيه وهو على اخره

............................................................................................

ويجى يوم الخميس
عملو خطوبه عائليه جدا فى بيت شرين وهى برده اللى صممت ع كده
مكنشى حاضر غير هشام وباباه ومامته واخوه وكريم صاحبه وطبعا شرين وباباها ومامتها واختها وليلى وعم شرين وخالتها وبس

قعدو هيسو شويه وكل كان فرحان ومبسوط ماعدا العريس والعروسه وطبعا ليلى وكريم اللى عارفين كل حاجه عن الموضوع
وعدى اليوم وبعد ما خلصو الخطوبه
عبد الرحمن : فؤاد ياله بقى تعالو انا عزمكو ع العشا
فؤاد : لا مش هقدر ان تعبت اوى انهارده
عبد الرحمن : طب ينفع اخد البنات وهوصلهم لحد البيت
فؤاد : مفيش مشكله شرين خلاص بقت بنتك
عبد الرحمن : اكيد طبعا متقلقش مش هنتاخر

.....................................................................................

فى مطعم فخم جدا
هشام وشرين وعبد الرحمن وفريده وشهد واحمد قاعدين بيتكلمو وبيتعشو
شهد كانت عماله تتكلم وتهزر واحمد كمان والاب والام مبسوطين وشرين كل شويه ترد ع شهد او تضحك ضحكه مجامله وخلاص وهشام قاعد ساكت سرحان وبيلعب فى الطبق ومش بياكل
عبد الرحمن : هشام .........هشام
هشام بيفوق من سرحانه وهو بيبص لعبد الرحمن : ايوه
عبد الرحمن : تعالى انت وشرين عاوزكم فى موضوع

 

ونكمل الحلقه اللى جايه 

ورقة جواز عرفى الحلقه الحادية عشر

الحلقه الحادية عشر

بعد حوالى اسبوع
عبد الرحمن يدخل اوضه هشام
عبدالرحمن من غير نفس : جهز نفسك بليل الساعه 8 هتيجى معايا مشوار
هشام باستغراب : مشوار ايه
عبد الرحمن : هخطبلك
هشام وقف متنح ومش مصدق اللى بيقوله : انت قولت ايه
عبد الرحمن وهو خارج من الاوضه : هخطبلك
جرى وراه هشام : يعنى ايه ...........وازاى ...........ومين دى اللى هخطوبها
عبد الرحمن : هتعرف بعدين
هشام بنرفزه :ازاى يعنى .............انا مش هروح فى حته
عبد الرحمن : يبقى تلم هدومك وتطلع بره البيت .....وشوف بقى هتعيش ازاى
هشام : هو ايه الذل ده ؟؟
عبد الرحمن : هو مش انا معرفتش اربيك ادينى بحاول اصلح غلطتى
وسابه ومشى ودخل اوضته فريده قبلته
فريده : ها عملت ايه ؟؟
عبد الرحمن : قولتله
فريده : وهو عمل ايه ؟؟
عبد الرحمن : هيعمل ايه يعنى اكيد هيوافق انا قولتله لو موافقشى هطرده من البيت
فريده بخضه :ايـــه ...... وانت هتعمل كده فعلا؟؟
عبد الرحمن بتحدى : اه
فريده :ازاى يعنى وهيعيش ازاى وانت واخد منه الفلوس وكل حاجه
عبد الرحمن : اهو يتعلم يعتمد على نفسه ولو مره فى حياته
فريده : هى البنت وافقت
عبد الرحمن بيحكى اللى حصل من شرين


فلاش باك
شرين فى مكتب عبد الرحمن وباين عليها التعب والتوتر
عبد الرحمن: ها يا شرين قرارتى ايه
شرين تسكت شويه وتسرح وبعد شويه تفوق على صوت عبد الرحمن
عبد الرحمن : ها ياله قوليلى هتعملى ايه
شرين : انا موافقه ..........بس عندى شرط
عبد الرحمن : شرط .........شرط ايه
شرين : حضرتك تكلم بابا وانا مليش دعوه بالموضوع ده
عبد الرحمن : وهقوله ايه
شرين : ممكن حضرتك تقوله ان هشام قريب وحده صاحبتى وشافنى وعاوز يخطبنى كده يعنى ...........بس عشان خاطرى محدش يعرف اى حاجه عن اتفاقنا او موضوعى مع هشام
عبد الرحمن : ماشى يا شرين
شرين انا هكتب لحضرتك رقم البيت وممكن تقول انك جبته من صاحبتى دى
عبد الرحمن : خلاص يا شرين اللى تحبيه ..........انا هتكلم انا مع بابا واضبط كل حاجه

ويرجع تانى عبد الرحمن لفريده
فريده : وانت عملت ايه مع باباها
عبد الرحمن : عادى كلمته واديته اسمى عشان يسال علينا وقال لشرين وطبعا وافقت وحدد معايا انهارده عشان نروح نقابلهم
فريده : طيب تمام .............ربنا يستر بقى وهشام يعقل كده وميعملشى مشكله
عبد الرحمن : لا متقلقيش هو غصب عنه هيوافق وهيسمع كلامنا
فريده : انا مش مصدقه ان ابنى عمل كل ده
عبد الرحمن : لا صدقى .........وانتى مستنيه تكون ايه النتيجه لاهمالك لولادك واهتمامك باصحابك والنوادى طول اليوم
فريده بنرفزه : يا سلام بقيت انا السبب
عبد الرحمن : انا وانتى السبب ولازم نفوق ونعمل حاجه بقى .............قبل ميضيع خالص
فريده : ربنا يستر

.......................................................................................

فى بيت شرين كل حاجه جهزه والكل فرحان ما عدا شرين طبعا
ومامتها كانت حسه بكده
شرين فى اوضتها بتجهز قبل ما الناس يجو وتدخلها مامتها
شريفه : بسم الله ما شاء الله .............زى القمر ياحبيبتى
شرين بتبتسم لمامتها ابتسامه حزينه
شريفه : مالك يا شرين ........انتى مش مبسوطه .........لو مش موافقه انا هقول لبابا ونرفض ....عادى ياحبيبتى
شرين : لا يا ماما موافقه ........انا بس مخضوضه من الموقف دى اول مره ابقى فالموقف ده
شريفه : هو انتى تعرفى العريس
شرين : اه شوفته مره فالكليه
شريفه : يعنى عجبك ومرتاحاله
شرين : اه ياماما هو باين عليه محترم اوى وكمان بابا سئل على باباه وطلع محترم اوى
شريفه : ربنا يوفئك يا حبيبتى يارب
شويه وشهد جات ودختلهم
شهد بفرحه : ماما العريس جه وانا دخلتهم الصالون ...........ايه ده ده امور اوى ........يا بختك يا بت يا شيرى
شريفه : عيب يا بت .............انا هقوم ادخلهم وانتى نص ساعه كده وتعالى ماشى يا حبيبتى
شرين : ماشى يا ماما

..................................................................................

فالصالون عبد الرحمن وفريده وشريفه وفؤاد الكل قاعد يضحك ويتكلم وهشام قاعد ساكت وهو مش فاهم اى حاجه
وشويه وتدخل شرين : السلام عليكم
هشام يقوم يقف ويتنح وهو مش مصدق ان شرين هى العروسه
عبد الرحمن وهو بيحاول يدارى صدمة ابنه : ايه ياهشام العروسه زى القمر دى ليك حق تقوم تقف وانت مبهور بيها كده
هشام وهو بيحاول يفوق من صدمته : ايه
ويبتسم ايتسامه وهو بيبص لشريفه وفؤاد ويقعد تانى مكانه
فريده : ماشاء الله ......... زى القمر تعالى يا شرين اقعدى جانبى
عبد الرحمن وهو بيبص لفؤاد : نتكلم بقى فالمهم ........... انا عاوز اطلب ايد الانسه شرين لابنى هشام

ونكمل الحلقه اللى جايه