يوميات اختان الحلقه السادسه

الحلقه السادسه


احمد ومحمد كانو مروحين وفالطريق
محمد : انت مالك انهارده؟
احمد باستغراب : انا مفيش ........ ليه بتقول كده
محمد: عيب عليك احنا اصحاب من زمان وانا عارفك كويس انت متغير ومتغير كتير كمان
احمد: مش متغير ولا حاجه
محمد :لا متغير بقيت تضحك وتهزر وتتكلم مع الشله ده غير انى حاسس بفرحه كده فعينك
احمد بسخريه: وانت من امتى بتفهم فالعيون يا حماده
محمد : على فكره انا مش بهزر .....قول يا احمد هتخبى على صاحب عمرك
احمد وهو بتنهد : والله يا محمد انا نفسى مش عارف بس حاسس انى مبسوط وجوايا راحه كده من ساعة متكلمت مع منى
محمد باستغراب : منى مين ........اخت مها
احمد : اه ....اصل انهارده وانتم فالسكشن قعدت معاه وقعدنا نتكلم ولقيت نفسى بتكلم معاه وبضحك وبهزر انا نفسى مستغرب
محمد: اووووووووبا انت وقعت ولا ايه يا ابو حميد
احمد : وقعت ازاى يعنى ؟
محمد :حبيت يعنى
احمد بخضه : حبيت لا طبعا مش لدرجه حبيت هو بس مجرد ارتياح
محمد وهو بيضحك : مهى بتبداء كده
احمد : مبلاش غلاسه بقى
محمد : ماشى بكره نقعد ونتفرج
وعدت ايام واحمد اتغير وبقى بيتكلم ويهزر وخصوصا لو منى موجوده والكل لاحظ تغير احمد وقربت امتحانات نص السنه

وفى يوم منى ومى خلصو محاضرات وراحو على الكافتيريا و منى كان شكلها مضايقه اوى
ومها اول مشافتها حست انها مضايقه وطبعا احمد كمان كان حاسس وعمال يبص عليها بقلق
مها: ايه يا منى مالك
منى : جدول الامتحانات نزل
مها : طيب وايه اللى مضايقك
مى : اول ماده فيزياء وانا وهى مش فاهمين فيها اى حاجه
مها: خلاص يا حبيبتى متزعليش انا هذكرها معاكو .....مع انى بصراحه كنت معديا فيها بالعافيه
مى :وبرده كتير من الدفعه فاهمنها بالعافيه يعنى مفيش حد هيعرف يشرحهالنا
منى : طيب وبعدين .........يعنى من اول امتحان كده انا لو حليت وحش فالماده دى مش هعرف اركز فباقى الامتحانات
وطبعا احمد كان متابع الحوار
احمد: انا ممكن اشرحالكم
منى : مش عاوزين نتعبك
احمد: لا بجد انا كنت شاطر فالماده دى .............مفيش تعب ولا حاجه
مهاوهى بتفتكر : اه صحيح ده انت الوحيد اللى جبت فيها تقدير
منى : بجد
مها : اه ده احمد دحيح بس مش باين عليه
واحمد وهو بيضحك : هنبداء بقى نحسد ربنا يستر عليا بقى
مها : بقى كده انا بحسد برده
احمد: لا طبعا انتى بتاأأأأأورى بس
وضحكت منى بعد مكانت مضايقه واتفقت مع احمد انه يقعد معاها هى ومى كل يوم بعد المحاضرات يشرحلهم الفزياء
واحمد كان مبسوط اوى عشان قدر يرجع لمنى ضحكاتها وكمان هيقدر يقعد معاها كل يوم ويقرب منها اكتر
وفعلا كل يوم كان احمد يستنى منى ومى يخلصو محاضراتهم ويقعد معاهم فالكافتريا يشرحلهم الماده وكانت طريقة احمد سهله وكانو مبسوطين اوى انهم قدرو يفهمو الماده اللى مضايقه الدافعه كلها
واخر يوم ليهم فالكليه قبل الامتحانات واحمد خلص معاهم شرح
احمد: ها يابنات فهمتو
مى : بجد انت استاذ شاطر اوى بعد ما كانت اصعب ماده بقت اسهل ماده
منى : اه بجد يا احمد ربنا يخليك انا مبقتشى خايفه من الماده دى خلاص
احمد: على ايه بس .....انا معملتش حاجه
مى : بلاش تواضع بجد انت المفروض تدرسلنا الماده دى بدل الدكتور اللى محدش بيفهم منه حاجه ده
احمد : مش للدرجه دى ...........ها فى حاجه تانيه عاوزنى اشرحلهكم
منى : بجد متشكرين .......احنا تعبناك معانا
احمد: متقوليش كده مفيش تعب ولا حاجه احنا اصحاب
منى : اه طبعا اصحاب واخوات كمان
احمد بتردد: اه طبعا........طيب مفيش مواد تانيه مش فاهمنها
منى : لا الحمد لله ......وبعدين انهارده اخر يوم نجى فيه معدشى عندنا محاضرات وباقى كام يوم على الامتحانات يدوبك نلحق نجمع باقى المواد
احمد: ربنا معاكو
منى : ومعاك
وجه اول يوم امتحان ومنى ومى حلو كويس اوى فيه كانو اكتر اتنين مبسوطين فالدفعه من الامتحان وانه كان سهل طبعا بعد شرح احمد وخلصو كلهم امتحانات واخدوالا جازه
ونكمل بقى الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الخامسه

الحلقه الخامسه

مى دخلت على منى الاوضه
مى :اخبارك ايه يا مون مون
منى :الحمد لله تمام
مى بابتسامه عريضه: مش كان فى ناس قلقانين عليكى انهارده
منى باستغراب : ناس مين
مى : احمد سال عليكى وقعد يعتذر لمها عشان هو السبب
منى : اها طيب
مى : ايه البرود ده
منى : اعمل ايه يعنى مش هو السبب انى معرفتش انام طول الليل
مى :احنا هننصب ماحنا عرفين ان انتى اللى غلطان هو انتى هتعيشى
منى: مش هعيش ولا حاجه ماشى يا ستى كتر خيره ياله بقى تعالى معايا نساعد مها فالمطبخ عشان بابا زمانه جى

وتانى يوم فالجامعه

مى ومنى خلصو محاضراتهم
مى : تعالى نقعد مع البنات اللى اتعرفت عليهم انهارده
منى : لا انا معرفهمشى
مى : يا بنتى دول بنات كويسين وبعدين قدانا ما احنا زم يكون لينا اصحاب فالدفعه
منى : اقعدى انتى وانا هروح الكافتريا اشرب نسكافيه عشان انا حسه انى عاوزه انام
مى : خلاص ماشى وانا شويه وحصلك
منى : ماشى

وراحت منى على الكافتريا جابت نسكافيه وراحت قعدت لوحدها عشان مها كان عندها سكشن
وهى قاعده سمعت صوت جاى من وراها
احمد: ازيك يا منى
بصت منى وراها لقت احمد واقف
منى : الحمد لله تمام
احمد: انا سمعت من مها انك كنتى تعبانه
منى : لا بقيت احسن الحمد لله
احمد بتردد: ممكن اقعد معاكى
منى : اتفضل..........بس انت مش المفروض عندك سكشن دلوقتى
احمد: لا مش عندى اصل السكشن ده متقسم بالحروف ابجديه ووكلهم بحرف الميم والنون مع بعض انا معياد سكشنى فوقت تانى
منى : اها.......... وانت ملكشى اصحاب تانين
احمد: لاء اصل انا مبحبش اختلط بحد ولولا محمد مكنتش اتصاحبت على مها واصحابنا
وافتكرت منى كلام مها عن احمد
منى : اها مانا عارفه
احمد : عارفه .........منين
منى : لا مفيش مها كانت قالتلى
احمد وهو بيبتسم : يعنى مش انا بس اللى اعرف عنك حاجات كتير
منى باستغراب: عنى انا منين..؟؟
احمد وهو بيضحك :" مين غيرها يعنى اكيد مها مهى كده ماشيه تسيحلنا
وضحكو هم الاتنين
منى وهى بتضحك: هى مها طول الوقت بتجيب فسيرة الناس كده
احمد : لا طبعا مش بتجيب فسيرة اى حد هى طول الوقت بتجيب فسرتك انتى بس........بقالنا 4 سنين مع بعض طول الوقت منى منى منى لما صدعدتنا
منى وهى مكسوفه : معلشى بقى ان كانت سرتى بتصدعك
احمد : لا بجد انا بهزر بس واضح ان مها بتحبك اوى بجد
منى : طبعا وانا كمان وخصوصا بعد وفاة ماما بقت ليا كل حاجه امى واختى وصحبتى واهم انشانه فحياتى
احمد : واضح من كلمها عنك وكلامك عنها ربنا يخليكو لبعض
ووسط مهما بيتكلمو جات مها
مها : ايه خير بتضحكو كده على ايه
منى : ولا حاجه عليكى طبعا
مها : يعنى بتجيبو فسرتى وانا بقول طول السكشن بشرق ليه
احمد وهو بيضحك : مانت كمان بتجيبى فسرتنا حد قالك حاجه
مها بهزار: انا عمرى مجيب سيرة حد عيب عليك
منى : امال انا سمعه انى فى ناس صدعت من سرتى انكرى بقى
مها : لا طبعا منكرشى انا عندى اهم ولا اغلى من مونمون عشان اتكلم عنها
احمد : ربنا يخليكو لبعض
هم اتنين فنفس واحد : امين يارب
وشويه وجات مى وباقى الشله وقاعدو كلهم مع بعض شويه وبعدين روحو

وفالطريق محمد واحمد
محمد : انت مالك انهارده؟
احمد باستغراب : انا مفيش ........ ليه بتقول كده
محمد: عيب عليك احنا اصحاب من زمان وانا عارفك كويس انت متغير ومتغير كتير كمان

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثالثه و الرابعه

الحلقه الثالثه

اول يوم جامعه الكل كان مبسوط ومها فرجت منى ومى الجامعه وجابو الجدول وبعدين اخدتهم تعرفهم على اصحابها
وقعدو يضحكو ويتكلمو مع بعض


نرمين :على فكره يا منى مها على طول بتجيب فسترك من واحنا فاعدادى وكان نفسى اشوفك من زمان
منى بكسوف: شكرا
محمد : اختك شكلها بتتكسف اوى مش شبهك خالص يا مها
مها وهى بتضحك : لا والنبى .........مانا كمان بتكسف اهوه
والكل كان بيضحك ومبسوط
مها : بمناسبة الكسوف بقى ........احمد فين
محمد: مانتى عارفه احمد مش بيجى اول اسبوع عشان شغله
مها :اه صحيح ربنا معاه ..انا نسيت
وبعد شويه قامت مها ومنى ومى وروحو عشان ميتاخروش على باباهم

وفات بعد كده حوالى اسبوعين والبنتين بيحاولو ياخدو على حياة الجامعه وكانو دايما لو مش عندهم محضرات يقعدو مع مها واصحابهم وبداءو يخدو عليهم

وفى يوم منى ومى خلصو محضراتهم ووهم خارجين من المدرج
مى : منى استنى انا نسيت الكشكول بتاعى جوه استنى هجيبه
منى : ماشى ..........بس بسرعه
ووقفت منى تستنى مى جه شاب معاههم فنفس الدفعه
الشاب: ازيك يا انسه انتى معانا فى اعدادى مش كده
منى : اه ....فى حاجه
الشاب : لا عادى انا قولت اتعرف مش احنا زمايل
منى : اه اهلا وسهلا ....... بعد اذنك
الشاب : استنى .......انا اسمى
منى بنرفزه : شكرا مش عاوزه اعرف
الشاب: ليه بس انا عاوز اتعرف عليكى
منى بضيق: انا اسفه مش بحب اتعرف
الشاب : ليه يعنى
منى :كده وخلاص بعد اذنك
وهى ماشيه بسرعه ومتنرفزه وبتبص وراها خبطت جامد فى شاب تانى ووقعت كل اللى فاديها
الشاب: انا اسف
منى : مش تشوف قدامك
الشاب بضيق: يعنى انا بتاسفك وانتى اصلا اللى غلطانه وكمان بتتكلمى
منى : انا اللى غلطانه
الشاب :اه حضرتك كنتى بصه وراكى ومش شايفه قدامك
منى حست انها غلطت : انا اسفه عن اذنك
ولمت حاجات من على الارض بسرعه ومشت وهى بتعيط
وراحت على الكافتريا تشوف مها
مها : منى مالك
منى :مفيش
مها :شكلك مش طبيعى
منى وهى بتعيط :اصل وانا جيه خبط فى واحد وايدى بتوجعنى اوى
مها وهى مخضوضه : بتوجعه فين يا حبيبتى ورينى
منى : خلاص يا مها لما نروح
مها بحنيه: معلشى يا حبيبتى هو فين الغبى ده
وقايمه من مكتنها وهى متنرفزه
مها : تعرفى شكله ايه
منى :استنى يا مها انا اللى غلطانه مش هو
مها :طيب معلشى تعالى اقعدى شويه لحد ما مى مما تيجى ونروح .........هى فين اصلا مش كانت معاكى
منى : نسيت حاجه فالمدرج وراحت تجبها
وقعدو شويه ومنى كانت حسه ان درعها وجعها اوى
مى: انتى يا ندله انتى مشيتى ليه
منى : مفيش هبقى اقولك بعدين
مى : انتى مالك شكلك تعبانه
مها :فى واحد غبى خبطها فايدها واديها بتوجعها
وفجاءه سمعو صوت جى من وراهم

ونكمل الحلقه اللى جايه

الحلقه الرابعه

مها ومنى ومى كانو بيتكلمو على الولد اللى خبط منى وفجاءه صوت جى من وراهم
احمد: انا اسف
مها اديرت : احمد ..اخبارك ايه
احمد : الحمد لله تمام
مها باستغراب : انت بتقول اسف ليه
احمد : اصل انا اللى خبط الانسه ..........بس والله هى اللى غلطانه
مها :يعنى ينفع كده يا احمد .......دى اديها بتوجعها
منى : خلاص يا مها انا قولتلك ان انا اللى غلطانه
احمد: بجد يا مها متزعليش انا كنت وقف وهى اللى خبطت فيه
مها : خلاص يا احمد حصل خير ......... انت ايه فينك بقالك اسبوعين مش بتيجى ليه
احمد : كان ورايا شغل كتير فالشركه ومكنتش فاضى وانتى عارفه اول اسبوعين مش فى محاضرات كتير
وبعدين بص احمد على منى
مها : اه صحيح انا نسيت اعرفك.......اللى خبطتها دى تبقى منى اختى ودى مى بنت خالتى لسه فاعدادى
احمد : اهلا بيكو يا بشمهندسين وانا اسف يا منى ان اول مره اشوفك اوجعلك ايدك
منى : ولا يهمك حصل خير
وقعدو شويه مع بعض وروحو وفالطريق
منى : هو احمد ده بيشتغل
مها : اه باباه عنده شركة مقاولات وهو بيشتغل معاه فالاجازه
منى : بس غريبه يعنى مش لما يخلص دراسة الاول
مها :اصلا احمد ولد وحيد وباباه معوده من وهو صغير انه يعتمد على نفسه عشان يقدر يمسك شغل باباه لما يتخرج ويبقى عنده الخبره وكده يعنى وخصوصا ان احمد شخص انطوائى جدا وبيحب الوحده يعنى قليل اوى لما بيقعد معانا وحتى ولما بيقعد مش بيتكلم كتير
منى : بس انا شايفاه عادى يعنى بيتكلم معاكى عادى
مها : ده عشان بقالنا كام سنه زمايل مع بعض وهو اصلا صاحبنا عشان محمد يعنى هو صاحب محمد من اعدادى وهو كان بيقعد مع محمد فتكلم معانا وبقى معانا عادى لكن غير كده مش بيحب يتعامل مع حد
مى وهى بتضحك: وده مش بيفكرك بحد يا مها
منى بغيظ: قصدك مين
مى : ولا حد وحده كده صاحبتنا
منى: يا سلام انا كده
مى بسخريه: لاطبعا يا مون مون ده انتى ملاك
وقعدو يضحكو ويهزرو لحد مروحو

وتانى يوم فالجامعه
مها كانت قعده فالكافتريا مع اصحابها وجات عليها مى
مى : السلام عليكم .... ها يا مها خلصتى عشان نروح
مها : اه خلصت ياله بينا
بس احمد لاحظ ان منى مش معاهم
احمد : ايه انتى مش هتستنى منى
مها : لا منى مجاتشى انهارده
احمد بقلق : ليه
مها : مفيش اديها امبارح بليل كانت بتوجعها ومعرفتشى تنام كويس
احمد بزعل : انا سبب
مها : لا يا احمد منى قالتلى انها هى اللى غلطانه خلاص بقى انسى الموضوع ده........وبعدين هى بقت كويسه بس هى بس منمتشى كويس عشان كده مجاتشى
احمد : ربنا يشفيها
مها : ياله بقى يا جماعه انا ماشيه سلام
ومشت مها ومى واحمد كانت عينه عليهم
وفالبيت عند منى
مى دخلت على منى الاوضه
مى :اخبارك ايه يا مون مون
منى :الحمد لله تمام
مى بابتسامه عريضه: مش كان فى ناس قلقانين عليكى انهارده
منى باستغراب : ناس مين
مى : احمد سال عليكى وقعد يعتذر لمها عشان هو السبب
منى : اها طيب
مى : ايه البرود ده

 

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثانيه

الحلقه التانيه

كانت مى ومنى قاعدين بيتكلمو فحياة الجامعه وهيتعاملو مع الناس ازاى ودخلت مها عيلهم
مها :ايه يا بنات بتعملو ايه
منى: ولا حاجه بنتكلم شويه
مها: اه بتتكلمو فايه يعنى اوعو تكونو بتخبوعليا
منى :مش بنخبى ولا حاجه بس مش عارفين حياتنا هتبقى ازاى فالجامعه
مها: ايه اللى هيختلف عن دلوقتى يعنى
مى :ازى يعنى يا مها دى حياه جديده وكبيره وخلاص بقى معدشى فى مدرسه وناظره والمريله بتاع المدرسه الجامعه حياه اكبر واوسع
مها :عندك حق بس برده اللى اعرفه انك رايحه تدرسى مش حاجه تانيه يعنى الاختلاف مش كبير
مى : ايوه يا مها احنا رايحين ندرس بس هيبقى فى اختلاف كبير برده احنا خايفين ومش عارفين هنتعامل مع الناس ازاى ولا نتعرف على مين ومين منتعرفشى عليه
مها : انا هقولقو على حاجه مش عيب انكو تتعرفو على اصحاب جداد وتتكلمو وتهزرو بس الاكيد ان كله فحدود
منى :طييب وليه نتعرف اصلا ماحنا مع بعض مش محتاجين حاجه تانيه
مى :اختك دى........هتجنينى يا حبيبتى لازم يكون عندك اصحاب جداد وتتعاملى شويه مع الناس بلاش الخوف والهدوء الزياده عن اللزوم ده
منى: يا سلام يعنى كل ولد وبنت اقابلهم اتصاحب عليهم واقعد احكى وهزر معاهم
مى :انا مش بقول كده ......هو انتى معندكيش وسط
مها :لاطبعا يا منى احنا مش بنقول كده يعنى انا عندى شله فالكليه وفيها ولاد وبنات وده طبيعى بس الاهم انكو تتعاملو مع بعض باحترام ويبقى فى حدود بينكو وبعدين برده لازم تنقى اصحابك يكونو شبهك وفاخلاقك
مى:انا قصدى كده برده
منى :مش عارفه بس انتو عارفين انى مش بعرف اتعامل مع الناس
انتو كفايه عليا
مها :عموما يا بنات الموضوع ده مش وقته دلوقتى وانا معاكو متقلقوش وانتم غصب عنكو هتتعرفو وتتكلمو ومتنسوش انكم فكليه عملى يعنى لازم تتعملو مع زمايلكو سواء البنات او الولاد
منى بقلق : ربنا يستر
مها: طيب ياله بقى كفايه كلام وياله نوم عشان انا كلمت بابا وخالتو وهننزل بكره نجيب البس والحاجات اللى هتحتاجوها فالكليه
منى بفرح: بجد
مها : اه ياله بقى عشان تنامو تصبحو على خير
منى ومى : وانتى من اهل الخير
وعدت الايام ومنى ومى ومها مشغولين فى تجهيز طلبات الجامعه والحياه الجديده اللى دخلين عليها وهم فرحانين ومبسوطين ان مها معاهم وبتساعدهم

وتعدى الايام ويجى اول يوم جامعه

وطبعا البنات كانو فرحانين جدا وصحو من بدرى وعلى الجامعه مع مها
مها ورتهم مكان المدرجات والسكاشن وكتبو الجدوال بتاعهم
وبعد كده راحو مع مها على الكافتريا عشان مها تشوف اصحابها وعشان كمان تعرفهم على منى ومى

وفالكافتريا

كان فى 3 بنات وولد قعدين بيضحكو ودخلت مها
مها : ممكن اعرف بتضحكو على ايه
مروه وهى بتتدير : مها وحشتينى ايه بنتى ايه اخبارك ؟
مها :الحمد لله تمام اخباركم ايه
محمد: احنا الحمد لله تمام
وبعدين بص نحيت منى ومى
محمد: ايه يا مها مش تعرفينا
مها :دول بقى البشمهندسين الصغيرين منى اختى ومى بنت خالتى لسه اعدادى
وبعدين بصت مها لمنى ومى
مها :اعرفكو يا بنات على الشله بتاعى محمد ومروه ونرمين ونهال
نرمين: اهلا بيكو يا بشمهندسين ايه انتو وقفين بعيد كده ليه تعالو اقعدو معانا
وقعدو كلهم يتكلمو ويضحكو مع بعض

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الاولى

الحلقه الاولى


كان الوقت متاخر عدى الساعه 1 بليل ومى ومنى كانو متنحين قدام الكمبيوتر
دخلت مها
مها : ها ظهرت ولا لسه
منى :مش عارفه النت بطئ اوى ......مها انا خايفه اوى
مها :يا حبيبتى متقلقيش ان شاء الله خير انتى عارفه ان فى ضغط دلوقتى على موقع النتيجه
مى :يا بنتى متخافيش احنا حلين كويس وان شاء الله هنجيب مجموع كويس
منى بقلق :ان شاء الله ..انا اعصابى مش مستحمله انا هقف فالبلكونه ولما تجبوها قولولى
وقامت منى وهى خايفه وقلقانه ووقفت فالبلكونه وكل شويه تسمع حد من الجيران بيزرغط يزيد قلقها وخوفها
وقفت تدعى ربنا ينجحها ويحققلها حلمها انها تدخل كلية الهندسه مع اختها وشويه وهى سرحانه سمعت
مها : منى يا منى تعالى بسرعه
منى: يارب استر......ايه فى ايه
مها بفرحه: مبروك يا منى جبتى 97 .....ده انتى طلعتى دحيحه شوفتى جايبه اكتر منى ايام الثانوى
منى وهى فرحانه: بجد..... ومى
وبصت لمى اللى كان باين الزعل على وشها
منى بقلق : عملتى ايه ......
مى وهى زعلانه: انا انا
منى بقلق: ايه فى ايه قولى
مى ضحكت :ههههههه جبت 96 اكتر منى برده يا موس انتى
منى وهى بتحضنها: يا رخمه خضتينى
مها حضنتهم هم الاتنين: مبروك يا بنات
وبدات الدموع تنزل من عنيها
مى : انتى بتعيطى ليه دلوقتى
مها: كان نفسى ماما تبقى معانا دلوقتى
منى ودموعها فى عنيها : ياريت وانا كمان ..... بس الحمد لله ان انتى جانبى يااحسن اخت وام وصاحبه فالدنيا
مى: احنا هنقضيها عياط ولا ايه ياله بقى ننام الوقت اتاخر اوووووووى
مها: عندك حق ياله يابنات انتو تعبتو اوى انهارده..... وكمان هنصحى بدرى عشان نجيب الورق من المدرسه
وفعلا دخلو نامو وهم فرحانين

وبعد اسبوعين
كانت منى جايه من بره وهى مبسوطه وبتنادى على اختها
منى : مها ...يا مها
مها : انا فالمطبخ يامنى تعالى
منى راحت جرى على المطبخ
مها :خير يا حبيبى فى ايه
منى: ورقة التنسيق جات انا قبلت معاكى
مها بفرح :بجد ........... مبروك يا حبيبتى ومى عملت ايه
منى: هى كمان معانا بس هى راحت الاول على مامتها وهتيجى بليل وهتبات عندنا انهارد
مها: مبروك عليكو يا حبيبتى ياله بقى غيرى هدومك وتعالى خلصى معايا الاكل عشان بابا زمانه جى
منى: ماشى.....ثوانى وهكون معاكى فالمطبخ

و بليل كانت مى عندهم فالبيت
ومى ومنى كانو قاعدين يرغو وشويه ودخلت مها عليهم
مها :ايه يا بنات بتعملو ايه
منى: ولا حاجه بنتكلم شويه
مها: اه بتتكلمو فايه يعنى اوعو تكونو بتخبوعليا
منى :مش بنخبى ولا حاجه بس مش عارفين حياتنا هتبقى ازاى فالجامعه
مها: ايه اللى هيختلف عن دلوقتى يعنى
مى :ازى يعنى يا مها دى حياه جديده وكبيره وخلاص بقى معدشى فى مدرسه وناظره والمريله بتاع المدرسه الجامعه حياه اكبر واوسع
مها :عندك حق بس برده اللى اعرفه انك رايحه تدرسى مش حاجه تانيه يعنى الاختلاف مش كبير
مى : ايوه يا مها احنا رايحين ندرس بس هيبقى فى اختلاف كبير برده احنا خايفين ومش عارفين هنتعامل مع الناس ازاى ولا نتعرف على مين ومين منتعرفشى عليه

ونكمل الحوار الحلقه اللى جايه

يوميات اختان

اختـــــــــــــــــــان

يوميات بتحكى عن اختين بيحبو بعض جد ومرتبطين ببعض جدا بعد وفات مامتهم والاخت الكبير اعتبرت اختها الصغيره بنت ليها واخت وصاحبه مش مجرد اخت وبس .بس حبهم لبعض اد مكان كويس ومفيد فاوقات كتير على قد متعبهم اوووى هم الاتنين وده هنعرفه من خلال اليوميات.

الشخصيات

الاخت الكبيره : مها ف 3 كليه هندسه وهى بنت مرحه جدا وطيبه اتحملت مسؤلية باباها واختها والبيت بعد وفات مامتها وهى فى 3 ثانوى بس رغم ده قدرت توفق بين بيتها واختها وباباها وبين دراستها وقدرت تتفوق فيها

الاخت الصغيره : منى ف 3 ثانوى وهى بنت دلوعه وهاديه وملهاش اصحاب كتير بتعتبر اختها هى كل حاجه ليها فحياتها ومثلها الاعلى عشان كده حلمها تدخل هندسه وفنفس الجامعة مع اختها

 مى : وهى تبقى بنت خالتهم وقد منى ف3 ثانوى وهى صحبة منى الوحيده بعد اختها مها وهم ال3 يعتبرو اخوات ومش بيخبو على بعض اى حاجه وفى شخصيات كتير تانيه هنتعرف عليها من خلال اليوميات

يوميات بنت عنيده الحلقه الاخيره

الحلقه الاخيره

طبعا ملك معرفتشى تنام وفضلت تفكر لحد معياد العريس وقامت تلبس وتجهز نفسها عشان تقابل الناس وشويه دخلت منال لملك
منال : ملك خلصتى الناس بره
ملك : اه يا ماما خلصت هطلع اهوه
منال : ماشى يا حبيبتى
وطلعت ملك ودخلت الصالون وفجاءه وقفت مكانها وهى بتبص بستغراب
ملك : انت بتعمل ايه هنا
احمد: عادى انا العريس
ملك: عريس ازى يعنى انت بتهزر مش كده
منال: ناديه تعالى نطلع بره لحد ميخلصو خناق
وخرجت متال ومعاها ناديه
ملك بصت لاحمد: انا مش فاهمه حاجه
احمد: مش انا قولتلك هخطب قريب
ملك: اه.....هتخطب ساره
احمد باستغراب: ساره........ مين فهمك كده
ملك: من اسبوعين اخر يوم كنت فالشركه سمعتكو وانتم فالكافتريا
احمد وهو بيضحك: وانتى سمعتى لحد فين بقى
ملك وهى محرجه: على فكره انا مكنتشى بتصنت انا سمعت بالصدفه
احمد: طيب ومكملتيش ليه بقيت كلمنا بالصدفه
ملك :كده مقدرتش
احمد وهو بيبصلها: مقدرتيش ليه
قامت ملك وقفت وهشان تتوه فالموضوع
:بس انت قولتلى انهارده فالعربيه انك هتخطب واحد بتحبها وتعرفها من زمان
احمد: وانا اللى فاكرك ذكيه
ملك :نعم
احمدقام وقف قدامها وبصلها: اه انا بحب واحد اعرفها من وهى صغيره وكنت بخاف عليها وبحميها من الولاد اللى كانت دايما بتلامض معاهم ..... وحده كنت حاسس انها مسؤله منى من صغرنا..... وبعد مكبرت شوفتها تانى ولقتها زى مهى عنيده وبتبين انها قويه اوى ومش محتاجه حد ومش بتقرب حد منها بس من جواها هى اطيب انسانه فالدنيا وارق بنوته كمان .........وكل يوم كنت بقرب منها كنت بحبها اكتر واكتر
بصتله ملك وبداءت الدموع تنزل من عنيها
احمد: ممكن اعرف بتعيطى ليه دلوقتى
ملك بعياط : مش عارفه هى بقالها كام يوم بتنزل كده لوحدها
احمد ببتسامه :يا سلام ....... ملك انا بحبك........وبعدين بقى اللى اعرفه عن ملك انها بتحافظ على وعودها
ملك باستغراب: وعد ايه
احمد: مش انتى قولتى انهارده انك هتدى العريس فرصه..........ملك انا محتاج فرصه صغيره ادخل ديراتك اللى قفلها على نفسك دى
بصتله ملك وهى بتمسح دموعها
احمد: ها بقى هتدينى الفرصه ولا لاء
ملك: اااااااااه
احمد: اه ايه يعنى
ملك بكسوف: موافقه اديلك الفرصه
احمد وهو مبسوط :اخيراااااااا.........بس مقولتليش بقى مقدرتيش تسمعى باقى الكلام ليه
وضحك احمد وملك بصتله وضحكت هى كمان ودخلت منال و معاها ناديه
منال: اخيرا يا ملك ده انتى طلعتى عينى
حضنت ملك اوى
منال: مبروك يا احلى بنت فالدنيا

واخيرا ملك وافقت بعد مطلعت عين مامتها وايمان واحمد واحنا كمان اكيد
بس برده مننكرشى انها هى كمان تعبت وطلع عينها وكله بسبب العند

حلو ان كل بنت ترسم شخصيتها ومستقبلها زى مهى عاوزه.......... بس مش حلو انها تعزل نفسها عن اللى حوليها وتخاف تقرب حد منها
ممكن نكون مش حسين بالخوف اللى جوانا واللى بيحركنا فكتير من تصرفاتنا .........بس لازم كل فتره نفكر شويه مع نفسها ونفكر فتصرفاتنا واسبابها
حلو ان احنا نفكر فكل حاجه قبل منعملها .............بس منفكرشى كتير وناخد قرار بعد فوات الاوان
الخوف والتفكير الكتير ساعات كتير بيضيع حاجات كتير حلوه فحياتنا وبيضيع سعادتنا اللى بنفضل طول عمرنا بندور عليها واحنا مش عارفين انا احنا اللى بنضيعها بخوفنا وعندنا
وسعادتنا الحقيقه موجوده فالحب فحب الاهل والاصحاب والقرايب والناس اللى حولينا والاكتر فحب انسان يدخل حياتنا بدون سابق انظار ونقتنع بيه بقلبنا وعقلنا ويقدر يفهمنا ويسعدنا زى ماحنا كمان هنحاول نفهمه ونسعده على قد منقدر
بس برده مينفعشى ان احنا ندور على سعادتنا دى فاول واحد يخبط على قلبنا ويقولك بحبك وخلاص وانت تفتحله الباب عشان نفسك تحب مجرد احتياج للحب مش اكتر ومتفكرشى اذا كان الانسان ده مناسب ولا لاء وفالاخر تجرح قلبك وتندم وبعد كده تقول الحب الم وجرح وتعاسه مع انه الحب هو السعاده بس انت اللى اختارت غلط من الاول
وفالاخر بقى مش عيب ان الانسان يغلط ويتعلم من غلطه بس العيب انك تتمدى فالغلط
ومش عيب انك تعمل حاجه وتغلط فيها بس العيب انك متعملشى حاجه وتفضل طول عمرك ندمان عليها

skoby