شخابيط حياه الحلقه الثالثه

الحلقه الثالثه

كنت فرحانه جدا انى هخروج معاه وهنقضى اليوم سواه كنت حاسه احساس البنت اللى هتخروج مع حبيبها لاول مره وعلى قد فرحتى على قد مانا متلخبطه ومش عارفه اليوم هيمشى ازاى ولاهنتكلم فى ايه ولا هيتعامل معايا ازاى

قومت من بدرى وجهزت اللبس اللى هلبسه وحضرت الفطار كانت ماما لسه نايمه ودخلتلها

انا:منومون ماما ياله قومى بقى هنتاخر

ماما وهى بتفتح عينىها براحه وبتبص فالساعه : هنتاخر على ايه

 انا :ايه ده انتى نسيتى مش هنخروج انهارده مع مسترهشام

ماماوهى بتعدل نفسهاع السرير:انتى مجنونه يابنتى

انا بستغراب :ليه بس

منى: اولا الساعه 9واحنا هننزل بعد العصريعنى لسه بدرى اوى ع اللى انتى عملاه ده ... ثانيا بقى وده الاهم انا مش مرتاحه للخروجه دى وشايفه ملهاش لزمه انتى اصلا بقيتى بتتصرفى من دماغك ..عشان كده بفكراتصل بيه والغى الخروجه دى

انا بخوف ولهفه : لا والنبى ياماما ...عشان خاطرى نخروج واخرمره هتصرف من دماغى بس عشان خاطرى نخروج انهارده

منى باستغراب : مش فاهمه انتى ملهوفه اوى على الخروجه دى ليه

انا بابرتباك :عادى يعنى نفسى اخروج بعد خنقة الامتحانات وكمان عاوزه اكل بيتزا ايه المشكله يعنى

منى: سهله اناهخرجك انهارده واكلك بيتزا وايس كريم كمان

انا:طيب وايه الشمكله ااننا نخروج مع مسترهشام

منى: ياحياه انتى لسه صغيره ومش فاهمه الدنيا اللى احنا عيشين فيها عامله ازاى لو حد شافنا معاه هيقولو ويعيدو انا فضلت طول عمرى بعد وفات ابوكى محافظه ع نفسى وعليكى من كلام الناس مش هاجى دلوقتى وخالى اللى يسوا واللى ميسواش يقول كلام ملهوش لازمه  

انا : بس مستر هشام كده هيزعل وبعدين هو جدع معانا وبيساعدنى وكمان مشوفناش منه حاجه وحشه ومينفعشى نكسفه ونزعله كده انا ميهمنيش كلام الناس وبعدين مينفعشى تطلعينى صغيره قدامه بعد متفقت معاه ....عشان خاطرى بقى المره دى وبس

طبعا بعد الحاحى مقدرتش تتكلم ووافقت وهى على اخرها منى بس كله يهون عشان خاطراشوفه واقعد معاه  

فات الوقت زى السلحفاه بطيئ  جدا وانا رايحه جايه ابص فالساعه كلمت خلود واطمنت عليها وع نتجيتها ولقتها هى كمان رايحه النادى واتفقنا نبقى نتقابل هناك

واخيرا جيه الميعاد وانا طبعا قبلها بساعه كنت بلبس وبجهزنفسى

منى بصوت عالى : حياه ياله بقى مستر هشام واقف تحت

طبعا طلعت من اوضتى جرى

انا بفرحه : ها ايه رئيك

منى بعدم اهتمام : حلو ياله بقى اتاخرنا على الراجل عيب كده

ونزلنا

اول لما شوفته قلبى دق كنت حسه بفرحه غير طبيعيه كان ماسك فى ايده هديه وبوكيه ورد

انا فى سرى "ورد وهديه  اكيد عشانى "

"انا حسه انى هيغمى عليه من الفرحه "

قربت منه و ورايا ماما

انا : اهلا يامستر اخبارك ايه

هشام بابتسامه : الحمدلله تمام ..اتفضلى

اخدت منه الهديه وانا هطيرمن الفرحه

انا بفرحه : عشانى

هشام: طبعا ... مبروك

منى : كده كتير مش تستنى الترم التانى حتى

هشام : مش مهم الترم التانى ليهاعندى هديه اكبر ان شاء الله ....بس بشرط تطلع الاولى ع المدرسه

انا بتحدى :يبقى تحضرالهديه من دلوقتى بقى

هشام بابتسامه : ماشى يالمضه  

وبعدين قرب من ماما ومد ايده بالورد: ده بقى عشانك

منى باستغراب : عشانى انا

هشام :اه

منى:مش عارفه اقولك ايه شكرا اوى بجد تعبينك معانا

هشام بحنيه: تعبكم راحه ولا يهمك ... مش ياله بقى

ركبنا معاه العربيه وروحنا ع النادى وطول الوقت كنا بنتكلم  وبنهزر ونضحك كنت حسه اننا عيله وحده

وبعدالغداء

هشام : ايه رئيكو نروح الملاهى

انا بفرحه : بجد يا ريت

ماما بصتلى : معلشى يا هشام بلاش

هشام :ليه بس

ماما : عادى يعنى بس انا تعبانه شويه خاليها بقى يوم تانى

هشام بزعل :لا الف  سلامه عليكى ولا يهمك

شويه وقربتمنناخلود

خلود: السلام عليكم ..ازى حضرتك يا ميس منى

منى: ازيك ياخلود ...مبروك

خلود : الله يبارك فيكى.....وحضرتك يامسترعامل ايه

هشام: الحمد لله تمام

انا بلماضه : وانا مليش حاجه

خلود بابتسامه وهى بتبتص لمنى : ممكن اخد اللمضه دى منكم شويه

منى: ماشى بس متروحوش بعيد

خلود : لا ده احنا هنتمشى شويه بس

قومت انا وخلود وسبت ماما وهشام مع بعض

فضلنا نتمشى شويه وانا طول الوقت كنت بتكلم عن هشام

خلود بضيق: حياه مش ملاحظه انك بقيتى اوفر اوى

انا باستغراب : انا ليه

خلود: من ساعة مشوفتك مش بتتكلمى غير عن مستر هشام وعن الهديه وعن كلامه  وهزاره ارحمينى بقى

انا : اصلى بحبه اوى ياخلود .... بجد بحبه اوى

خلود: انتى هبله يا بنتى حب ايه ده انتى لسه عيله

انا بعصبيه : متقوليش عيله انا كبيره وفاهمه كويس انا بقول ايه

خلود : لا انتى مش فاهمه اى حاجه ....ده الاستاذ بتاعك وانتى لسه فى اولى ثانوى وقدام حاجات كتيره تعمليها مستقبل وكليه

انا : وايه المشكله انى اعمل  كل ده وهو معايا ماماوبابا حبو بعض وهى فى سنى ودخلت الكليه وكملت حياتها عادى وهو معاها

خلود : لكل قاعده شواذ ومش عشان مامتك حبت فالسن ده يبقى انتى كمان هتحبى فالسن ده ....انا حسه انك بتحبى هشام عشان عاوزه تبقى زى مامتك وخلاص مش عشان انتى فعلا بتحبيه

انا : لا طبعا انا بحبه وبحب خوفه عليه بحس معاه بالامان  ونهارده كنت مبسوطه اوى واحنا مع بعض وكنت حسه اننا عيله وحده

خلود: ده برده مش معناه انك بتحبيه انتى بس يمكن حسيتى معاه بالحب والامان اللى انتى مفتقداه بسبب وفاة باباكى الله يرحمه يعنى مجرد احساس واحتياج لحب ابوى مش اكتر لكن الحب التانى ده حاجه تانيه ....صدقينى انا بقولك كده عشان بحبك وخايفه عليكى  

انا بعصبيه : انتى غيرانه منى عشان حبيت وانتى لاء

خلود بزعل : انا ياحياه...شكرا

انا : انا اصلاغلطانه انى اتكلمت معاكى وطلعتلك اللى جواايا كنت فكراكى صاحبتى واختى وهتفهمينى مكنتش اعرف انك حقوده كده وبتغيرى منى

وسبتها ومشيت وانا مضايقه

واول لما قربت من ماما لقتها هى كمان بتقف وشكلها مضايق

منى بضيق :  ياله ياحياه عشان نروح

انا باستغراب :فى ايه

منى: مفيش ياله عشان تعبانه شويه

وشديتنى من ايدى ومشينا وانا مش فاهمه اى حاجه

ونكمل بقى الحلقه اللى جايه 

شخابيط حياه الحلقه الثانيه

الحلقه التانيه

فات حوالى شهر ومفيش اى جديد حاولت اركز فى دروسى زى ما ماما قالتلى بس ده ممنعشى احساسى انه يكون مختلف ليه  عن اى مدرس او اى شخص تانى اعرفه قبل كده كان فى حاجه جوايا بتقولى انه هيبقى ليه دور كبير فى حياتى وانه مش مجرد مدرس وبس 

وفى يوم كنت قاعده فالفصل فى حصة الانجليش ولقينا الباب بيخبط

هشام : ادخل

منى بتوتر: انا اسفه يا مستر بس ممكن حياه ثانيه وحده

هشام بابتسامه : اه طبعا اتفضلى يا حياه

خرجت وانا قلقانه كنت حسه ان ماما مش طبيعيه

انا بقلق : خير يا ماما فى ايه

منى : جدتك تعبانه ونقلوها المستشفى انا هروح دلوقتى اشوف فى ايه وانتى متروحيش فى حته لحد مجيلك

انا : طيب ماجى معاكى

منى:لاء مش هينفع كملى انتى حصصك وانا هحاول اجيلك على اخراليوم الدراسى

انا بحزن :حاضر

منى بقلق : حياه خالى بالك من نفسك ومتمشيش غيرلما اجيلك انتى فاهمه

انا : حاضر

فات اليوم وانا ع اعصابى وخلص اليوم الدراسى فضلت قاعده مكانى شويه

خلود :ايه مش هتروحى

انا : ماما قالتلى متمشيش غير لما تيجى

خلود :طيب تعالى نستناها فى الحوش شويه

فضلت انا وخلود قاعدين حوالى نص ساعه لحد مكل البنات مشو تقريبا من المدرسه

انا بقلق: اتاخرت كده ليه ..خير يارب

خلود :متقلقيش ان شاء الله خير

انا : طب ياله قومى روحى انتى عشان مامتك متقلقشى عليكى

خلود بتردد : هسيبك لوحدك

انا بابتسامه بهتانه :متقلقيش اكيد زمانها جايه ياله انتى بس

خلود :طيب بس لما تروحى ابقى كلمينى ع  البيت

انا : اوكى

خلود: اوكى سلام

مشت خلود وفضلت قاعده وانا القلق بيزيد عندى وحسه بالخوف يارب خير

شويه وقرب عليه هشام باستغراب :مالك قاعده كده ليه

انا: مستنيه ماما

هشام: اه صحيح هى فين انا مشوفتهاش من الصبح من ساعة لما جاتلك الفصل

انا:اصل جدتى تعبانه شويه وراحت تشوفها

هشام:طيب وانتى مش هتروحى

انا : هى قالتلى ممشيش غيرلما تيجى

هشام وهوبيبص حواليه :بس الكل مشى حتى المدرسين مينفعشى تقعدى هنا كده لوحدك

انا مكنتش عارفه اعمل ايه استناها ولا اروحو لا اعمل ايه مش عارفه

دموعى خانتنى ونزلت بخوف

هشام بخضه : بتعيطى ليه

انا بعياط : مش عارفه اعمل ايه

هشام : طيب مشمعاكى تليفون نكلمها

انا بعياط : لاء

هشام : طيب حفظه رقمها وانا اكلمها

مسحت دموعى بسرعه : اه حفظاه

هشام مسك موبيله وبداء يتصل بالرقم اللى قولتهوله رن مره لحد الاخر ومحدش رد

هشام وهوبيبصى بقلق: محدش بيرد

انا بداءت اعيط تانى

هشام : متخافيش ان شاءالله خير هتصل تانى

وفعلا اتصل تانى وفضل يرن شويه وانا الخوف بيزيد جوايا وفجاءه اخدت نفسى لما اتكلم

هشام : السلام عليكم

منى بعياط :وعليكم السلام

هشام بشك :  استاذه منى

منى وبعياط : ايوه مين معايا

هشام: انا هشام المدرس اللى مع حضرتك ...كنت بطمن على حضرتك عشان حياه وقفه لوحدها فالمدرسه وبتعيط وخايفه

منى وهى بتمسح دموعها وبتبص فالساعه : حياه ينهارابيض . . طيب انا جيه حالا

هشام بقلق : هو حضرتك كويسه

منى: اه ....سلام دلوقتى

وقفلت منى وعلامات القلق باينه ع هشام

انا بخوف :فى ايه

هشام بابتسامه بيطمنى بيها : مفيش جايه اهيه

انا بفرحه : بجد يعنى مفيش حاجه

هشام: لاء هى بس مخدتشى بالها من الوقت

انا بتنهيده :  الحمد لله

وفضل وقف معايا لحد ما ماما جات

بس اول  مشوفتها لقتها معيطه وشكلها ميطمنشى جريت فى حضنها وهشام ورايا

انا بخوف : ماما مالك

منى بعياط: تيته ماتت يا حياه

انا : ايه

وفضلت اعيط فى حضنها وهى كمان تعيط

هشام كان واقف محتاس مش عارف يعمل ايه ولا يسكتنا اازاى والناس فالشارع بتبص علينا

هشام : بس بقى ياجماعه الناس هتتلم علينا وشكلى بقى وحش اوى

منى وهى بتمسح دموعها : انا اسفه .... وشكرا انك فضلت مع حياه

هشام : ولا يهمك ...والبقاء لله

منى: ونعمه بالله...بعد اذنك

هشام : طيب تحبواوصلكم انا معايا عربيه

منى :لا شكرا انا هروح الاول عشان اغير هدومى وبعدين ننزل

هشام : طيب العزا فين عشان اجى اعمل الواجب

منى : متتعبشى نفسك ...هطلب بس منك طلب

هشام: خير

منى : بلغ بكره المديره وخاليها تخدلى اجازه اليومين دول

هشام : اكيد ان شاء الله

ومشت ماما وهى وخدانى لسه فى حضنها

وفاتت ايام العزا وكنت وقتها زعلانه جدا طبعا عشان جدتى الله يرحمها وعشان ماما اللى كان باين عليها الحزن لانها كانت متعلقه اوى بجدتى عمرى مشوفتها فى الحاله دى ومكنتش عارفه اعمل ايه عشان اخرجها من الحاله دى  

ورجعت تانى للمدرسه والدراسه وهى كمان رجعت لشغلها ووحده وحده بداءنا نرجع لحياتنا الطبيعيه من تانى

بس فالوقت ده كان هشام دايما بيسال علينا وصمم انه يشرحلى الدروس اللى فاتتنى لما مكنتش بروح المدرسه مع ان ماما مدرسة انجليزى وكانت ممكن تشرحهالى بس هو وقتها قال لماما ان حالتها مش كويسه وانها كمان متعرفشى منهج اولى ثانوى كويس عشان هى مش بدرسه ومع ان انا وماما مقتنعناش بس برده هو صمم وكان كل يوم فى وقت الفسحه يقعد معايا يشرحلى وطبعا انا ممانعتش وكنت مبسوطه بده جدا وكنت ساعات بستغبى عشان يفضل يشرحلى اكتر مع انى ببقى فاهمه  الدرس كنت بحس معاه بحنان وامان كده غريب عمرى محسيت بيهم قبل كده

وكنت دايما بقول لنفسى هو ده فارس احلامى اللى بدور عليه

وعدت الايام والشهور وخلصت امتحانات الترم وبداءت اجازة نص السنه وعلاقة هشام بيه انا وماما بتطور وبنحس دايما انه مهتم بينا وبيسال علينا من وقت للتانى

وفى يوم النتيجه كنت قاعده متوتره جدا ومستنيه تليفون من هشام مهو  طبعا تطوع عشان يجبلى النتيجه يوميها

واول لما التليفون رن نطيت فوق موبيل ماما ورديت بسرعه

انا بخوف : ها عملت ايه

هشام :  قولى السلام عليكم الاول

انا بنفذ صبر: السلام عليكم ....  عملت ايه بقى

هشام بابتسامه : نجحتى مبروك

انا بلماضه : ما انا عارفه انى هنجح ايه الجديد قول المجموع

هشام : لمضه .... ناقصه نص درجه ولو فضلتى كده الترم التانى هتطلعى الاولى ع المدرسه

انا بصويت : بجد وفضلت اتنطت وتنطت

ماما شدت من ايدى الموبيل

منى بقلق : فى ايه هشام البنتدى بتصوت ليه

هشام بابتسامه : نقصه نص درجه وطلعه الاولى ع المدرسه مبروك

منى بفرحه وهى بتحضنى : الله يبارك فيك وميرسى اوى ع تعبك

هشام : مفيش شكرما بينا ... ينفع بقى اعزمكم فالنادى ع الغداء بكره بالمناسبه دى

منى بارتباك :ايه لا مشهينفع معلشى

هشام بزعل : ليه بس

منى باحراج : انت عارف كلام الناس بلاش احسن ... ملهوش لزوم

انا باستغراب : فى ايه

منى بصوت واطى : عاوز يعزمنا ع الغداء

انا شديت منها التليفون : اوكى انا موافقه وعاوزه اكل بيتزا

منى وهى بتبرقلى : انتى يا بنت

انا : ماشى الساعه كام ... خلاص ماشى ... سلام

منى بضيق: ممكن افهم ايه اللى انتى هببتيه ده

ونكمل بقى الحلقه اللى جايه

شخابيط حياه الحلقه الاولى

شخابيط حياه

الحلقه الاولى

حياه اسمى حياه ماما سمتنى حياه عشان انا حياتها بعد وفاة بابا وهى لسه حامل فيه

مات فجاءه فى حادثه بعدها حست انها فقدت اهم حاجه فى حياتها وانها هتعيش طول  عمرها فى تعاسه وحزن بس فى وسط حزنها عرفت انها حامل فيه وحست وقتها ان ربنا بيعوضها بيه وبجزء منه فى الدنيا من تانى

صحيح عمرى مشوفته غير من شوية صور ولا عرفته ولا اتكلمت معاه بس  من كلام ماما عنه حسيت بيه وحبيته اوى من كتر حبها فيه ياما حكاتلى عنه وعن قصة حبهم وعن كل الظروف اللى وقفت قدامهم والمشاكل اللى كانت هتبعدهم عن بعض بس هم حبهم كان اقوى وتمسكهم بيه خلاهم يتحدو الظروف وكل حاجه وحشه

بس انا اتعلمت حاجه من قصتهم دى ان ممكن نتحدى الظروف بس منقدرشى نتحدى القدر

وصحيح الظروف ممنعتهمشى عن بعض وعن انهم يكملو حياتهم مع بعض بس القدر كان اقوى منهم ومن حبهم وبعدهم تانى عن بعض

حبو بعض لما ماما كانت فى اولى ثانوى وبابا كان فى الجامعه كان جارها بس مستواه الاجتماعى مكنشى قد كده وده خلى اهل ماما يرفضوه اكترمن مره بس هو عمره ميأس ولا اتخلى عن حلمه وحبه ليها لحد مقدر يشتغل ويكون نفسه ويتقدملها من تانى وهى كانت بترفض اى حد يجلها عشانه وعملت مشاكل كتيرمع اهلها عشانه لحد موافقو اخيرا بس بعد سنه ونص من جوازهم عمل حادثه وهو راجع من شغله وتوفى   

وبعد 9 شهور شرفت انا الدنيا وبقيت كل حياتها وهى كمان كل حياتى انا وهى مرتبطين ببعض جدا هى بالنسبالى امى واختى وصحبتى وكمان بنتى اللى انا مسؤله عنها مش بنخبى حاجه على بعض ولا بنعمل حاجه من غير بعض

بس من فتره حاجات كتير اتغيرت فينا وظروف كتير عدت علينا بعدتنا عن بعض وكانت هتفرق ما بينا

وعشان كده انا انهارده  قرارت اكتب شخابيطى اه انا مسمياها شخابيط اصل مذاكرات دى كلمه قديمه اوى

وكمان كلمة شخابيط اقرب لحياتى اللى عشتها كلها شخابيط وخطوط  خبطت فيه وجعتنى اوى واثرت فيه بس كمان عملتنى وحركت حاجات كتير جوايا

هبداء معاكم الحكايه من بعيد شويه من حوالى 5 سنين

كنت لسه صغيره فيه طفوله وبراءه زاى اى طفله فى عمرى كنت وقتها داخله سنه اولى ثانوى وكنت بجد فرحانه اوى اصل ماما مدرسه انجليزى فى نفس المدرسه يعنى هروح معاها وهاجى معاها مش هنفترق خالص طول اليوم

واكتر حلم كنت بحلمه انى اعيش قصة حب جامده زى بابا وماما

متبرقوليش كده ومتقولوش انى كنت لسه صغيره مهو ماما كانت فى سنى لما حبت بابا عشان كده انا كمان كان نفسى احب وتحب واتحدى العالم عشان حبيبى وفالاخر نبقى مع بعض طول العمر

وفى يوم حسيت ان حلمى خلاص ممكن يتحقق كنا فى تانى اسبوع فالدراسه

وكان وقت الفسحه كنت قاعده وبهزر مع صاحبتى الجديده فى الفصل خلود

خلود : انتى يا بنتى كلى براحه شويه

انا وبؤى  كله اكل : مهو الفسحه هتخلص

خلود : بس يا مقرفه ابلعى الاول

وشدت من ايدى السندوتش وطلعت تجرى

وانا بجرى وراها وخرجه من الفصل فجاءه خبط فى حد

انا بوجع : اااااه ... مش تفتح

.... : ده انا برده

انا بارتباك لما بصتله : اصل ...قصدى انا اسفه وطلعت اجرى من قدامه

قبلت خلود ووشى احمر

خلود : مالك يا بنتى كل ده عشان سندوتش

انا : سندوتش ايه حصلى موقف زباله اوى... وكله بسببك

خلود : ليه ايه حصل احكيلى

انا : مفيش خبط فى واحد بس شكله قمور اوى

خلود بضحك : قمورازاى يعنى

انا بلخبطه : مش عارفه بقى سيبك ياله قومى عشان الفسحه خلصت

وفى نفس اليوم فى البيت

وقفه فى المطبخ بحضر الاكل مع ماما

منى : خلصى ياله السلطه عشان اناخلصت

انا : حاضر ... صحيح هومفيش حد هيدلنا انجليزى السنه دى ... لحد دلوقتى محدش دخلنا

منى : فى مدرس جديد منقول من الاسكندريه هيديكو

انا : وهنفضل مستنين حضرته كتير

منى : لاء يا لمضه هوجيه انهارده واستلم الشغل ومن بكره هيدخلكم

انا بدلع : طيب متدينا انتى وخلاص

منى : مينفعشى انا مش بدى لاولى ثانوى

انا بتكشيره: ادينا استثناء

منى بابتسامه : معنديش كوسه ...وياله خالصى عشان انا جعانه

انا بزعل : حاضر

منى باببتسامه : ومتكشريش

انا بابتسامه :حاضر... حلو كده

منى بدلع وهى بتقرصنى من خدى : حبيبت قلب ماما قمر ..يالهوى على الضحكه

انا بغرور: طبعا طلعه لامها وبوستها وكملت السلطه

تانى يوم فالمدرسه

فى حصة الانجليزى كنا قاعدين فى فوضه الكل بيضحك وبيهزر

خلود : مش هناخد انجليزى انهارده كمان

انا :لاء ماما قالتلى المدرس اللى هيدلنا جيه

خلود: امال هو فين فات5 دقايق من الحصه ومحدش عبرنا

انا باستغراب : مش عارفه

وشويه والباب خبط ودخل الشاب اللى خبط فيه امبارح

انا بخضه :ده هو

خلودباستغراب : هو مين

خبطها فى ايدها وقومت وقفت

... :السلام عليكم انا مستر هشام مدرس الانجليش اتفضلو اقعدو

قاعدنا ولقيته بصلى وضحك ضحكه صغيره ودير وشه للسبوره

حسيت وقتها انى محرجه اوى وكمان متغاظه اوى منه

وفات اول يوم

وهو محاولشى يبصلى تانى ولا يوجهلى اى كلام لحد ما الحصه خلصت

واول لما خرج كل البنات كانو بيتكلمو عنه عن وسمته وشرحه وطريقه  فى توصيل للمعلومه بسهوله

وفضل طول اليوم هو محور الكلام فالفصل بين كل البنات بصراحه لدرجه ضيقتنى اوى كنت حاسه انهم مش من حقهم يتكلموعليه كده ولا يتغزلو فيه ويتكلموعن وسمته وجماله كده

فى البيت

كنت قاعده فى اوضتى بذاكر وبعمل وجباتى بس مكنتش مركزه  وسرحانه فى الحصل انهارده فى المدرسه

ماما دخلت عليه : حياه اعملك حاجه تكليها ..... حياه بكلمك

انا : ها.. نعم يا ماما

منى باستغراب : مالك

انا :  مفيش كنت بفكرفى حاجه

منى : حاجةايهدى

انابارتباك :لا عادى كنت بس بفتكر المستر شرح دى ازاى.. عادى يعنى كنتى بتقولى ايه بقى

متى: اعملك سندوتشات

انا : لا يا حبيبتى انا شبعانه

منى : طيب

وهىخارجه

انا : ماما هو مسترهشام انتى قولتى منقول منين

منى باستغراب : من الاسكندريه بس اشمعنا

انا : عادى يعنى بسال ...اصل كل البنات انهارده كانو بيتكلموعنه

منى باستغراب :اشمعنا برده

انا :عادى يعنى فى بنات بتتكلم عن شرحه انه كويس وكده يعنى وفى بنات تانيه بتقول انه وسيم وقمور

منى : سيبك منهم دول بنات تافهه ركزى انتى فى دروسك وبس

انا :ايوه طبعا مانا عارفه اهم حاجه دروسى

ونكمل بقى الحلقه اللى جايه