الحلقه التاسعه والاخيره
فات كام يوم
فرحه كانت طول الوقت مشغوله فى شغلها ومحلها بس من وقت للتانى كانت بتسرح
فى نادر وموقفه معاها
بس تحاول تقاوم تفكرها واحساسها وتكمل شغلها من تانى
خلصت شغل نادين وقرار تتصل بيها عشان تسلمها الشغل
فرحه : السلام عليكم
نادين بفرحه : فرحه وحشتنيى ... اخبارك ايه
فرحه : انا الحمد لله تمام .. وانتى عامله ايه يا عروسه
نادين بتعب : والله محتاسه الفرح فاضل عليه اسبوعين ولسه مخلصتش كل حاجتى
فرحه : لو محتاجه حاجه انا ممكن اساعدك
نادرين : ربنا يخليكى يا قمر
فرحه : انا بتكلم بجد ... عموما انا عوزاكى تجيلى عشان خلصتلك شغلك تعالى
شوفيه لو فيه حاجه ونشوف لو محتاجه حاجه
نادين : خلاص تمام ... بكره الصبح هكون عندك
فرحه : خلاص ماشى اتفقنا
نادين : تمام ... معلشى بقى انا هقفل دلوقتى عشان مع ابيه وبشترى حاجات
فرحه حسة بنغزه فى قلبها : اه انتى مع استاذ نادر ابقى سلميلى عليه
نادين بابتسامه : الله يسلمك يا جميل
فرحه : مع السلامه
نادين : سلام
قفلت نادين وبصت جانبها لنادر اللى كان مركز معاها وهيموت ويكلم فرحه بس
مسك نفسه
نادر بلهفه : دى فرحه ... هى كويسه
نادين بضحكه : هههه اه فرحه ...
وهى كويسه وبعتالك كمان السلام
نادر بفرحه : بجد
نادين : اه بجد .. هكدب عليك يعنى
نادر : الله يسلمها دايما
نادين : شكلك وقعت يا ابيه ومحدش سمى عليك
نادر : متحترمى نفسك يابنتى
نادين : هو انا قولت حاجه الله
نادر : بقولك ايه اسكتى احسن وشوفى هتروحى فين عشان نخلص حاجتك اللى
مبتخلصشى دى
نادين : معلشى يا سيدى اتعبلى شويه اليومين دول شكلى كده هتعبلك قريب
نادر ابتسم على طريقتها وبعدين ركز فى السواقه
تانى يوم
فرحه كالعاده قاعده وبتشتغل
وشويه ودخلت عليها نادين ومعاها معتز
فرحه بصت نحيتها وفضلت عنيها ع الباب زى متكون مستنيه حد تانى يدخل
نادين بخباثه : ايه انتى مستنيه حد
فرحه بارتباك : لا ابدا ده انا بس كنت ببص ع الشارع ... انا خلصت الحاجه
هروح اجبهالك
ومشت بسرعه من قدامها
معتز بهمس لنادين : بلاش بواخه احرجتيها ع فكره
نادين بابتسامه : مانا عارفه
معتز : ده انتى سوسا
شويه وقربت عليهم فرحه وبداءت تفرجهم الحاجه بس كان باين عليها الضيق ومش
على طبيعتها
نادين : الله تسلم ايدك يا فرحه ..... كل حاجه حلوه اوى
فرحه : تسلمى ده شغلى
معتز : لا بجد انتى شغل حلو اوى
فرحه بابتسامه متصنعه : شكرا
نادين : صحيح انتى هتيجى الفرح الجماعى يوم الخميس ... ابله صفيه بعتالك
معايا دعوه وقالتلى انك لازم تيجى
فرحه : ماشى ان شاء الله هاجى
نادين : تمام يبقى هنتقابل يوم الخميس بقى ... ياله يامعتز
فرحه : استنى انتى بجد مش محتاجه منى حاجه ... لو عاوزانى انزل معاكى نجيب
حاجات او حتى انا اجبهالك مفيش مشكله
نادين : ربنا يخليكى يا فرحه بجد لو احتاجة حاجه هكلمك على طول ... ربنا
وحده يعلم انى بعتبرك اخت واكتر كمان
فرحه بابتسامه : القلوب عند بعضها ... وهستنى تليفونك متتكسفيش منى
نادين : ان شاء الله ... ياله مع السلامه
فرحه : سلام
يوم الخميس
وفى دار الايتام
كانت الانوار ماليه الجنينه والبنات قاعدين مع عرسانهم وشكلهم زى الملايكه
الكل فرحان وبيهنى ونادين وقفه مع معتز وابله صفيه
معتز بيهمس فى نادين : عقبالنا
نادين بابتسامه كلها كسوف : ان شاء
الله قريب
صفيه وهى بتبص فى ساعاتها : فرحه اتاخرت مش كده
نادين : لا والنبى يا ابله مش هيبقى ابيه وانتى كمان ... زمانها جيه
صفيه : اه صحيح هو فين نادر
نادين بابتسامه : جايب كرسى وقاعد جانب البواب مستنى الفرج
صفيه : هههههه انتى مشكله يا نادين
نادين : مهو انا مش فاهمه هم معذبين نفسهم ومعذبينا معاهم ليه مينطقو بقى
ويريحونا
صفيه : متستعجليش كل حاجه بتيجى فى وقتها
شويه ودخلت فرحه كانت لبسه فستان اسود وفيه شريط فضى مربوط فيونكه وطرحه
لونها فضى ومعاها فاطمه اللى كانت لبسه فستان برده رقيق اوى من عند فرحه
اول لما شافها نادر قرب بسرعه عليها وهو منشكح
نادر : السلام عليكم ... اخبارك ايه
فرحه بكسوف : الحمد لله تمام ... وحضرتك اخبارك ايه
نادر : انا كويس عشان شوفتك
فرحه وشها احمر
فاطمه : نحن هنا ... مفيش ازيك يا بطه
نادر : لا طبعا : ازيك يا بطه
اخبارك ايه
فاطمه : انا كويسه الحمد لله
نادر : اتفضلو دى ابله صفيه مستنياكو من بدرى
فاطمه وهى بتهمس لفرحه : ابله صفيه برده
فرحه ضربتها فى درعها : بس يا بطه
ودخلو وقفو مع صفيه ونادين والكل كان فرحان وفضلو يتكلمو مع بعض شويه
شويه ونادر قرب من فرحه : انسه فرحه كنت عاوزك فى كلمتين ممكن
فرحه باستغراب : انا ... ماشى
وقامت معاه
نادين بصت لصفيه وغمزتلها : من الواضح ان ابو الهول اخير هينطق
صفيه بصتلها وضحكت
نادر بيتمشى مع فرحه بعيد عن الهيسه
فرحه بقلق وارتباك : خير يا استاذ نادر
نادر بتردد : بصى انا مش هطول عليكى وقول كلام كتير ومقدمات
وبعدين سكت شويه
نادر بعد مخد نفس طويل : فرحه تتجوزينى
فرحه فضلت مصدومه شويه وبعدين حست بكسوف وصوتها بقى محشور ومش عارفه تتكلم
فرحه بصوت مبحوح : انا .. احم احم ... انا
نادر : عارف انى فجائتك بس انا بحب ادخل فى الموضوع على طول ... ها قولتى
ايه
فرحه : معلشى انا دلوقتى مخضوضه ومش عارفه اتكلم ولا اخد قرار ... ممكن
تسبنى فرصه افكر
نادر : ماشى انا هسيبك براحتك ... ومستنى ردك يوم فرح نادين كمان 10 ايام ....
لو جيتى الفرح هعتبر دى موافقه وهكون اسعد انسان فالدنيا ... ولو مجتيش هعتبر انك
مش موافقه وكل شيئ قسمه ونصيبه
فرحه بنفس الخضه : ان شاء الله ... اللى ربنا عاوزه هيكون
نادر : ان شاء الله
فرحه قربت من التربيزه اللى عليها نادين وصفيه وفاطمه
فرحه بخضه وارتباك : مش ياله يا بطه عشان نروح
فاطمه : لسه بدرى
فرحه : لا ياله بقى
صفيه : مالك يا فرحه ... فى حاجه ضقتك
فرحه : لا ابدا يا ابله بس مرهقه شويه وعاوزه اروح
وسلمت على صفيه ونادين ومعتز ومشت مع فاطمه
نادين وهى بتبص لصفيه : مش قولتلك باين ابو الهول نطق اخيرا
صفيه : والله انتى سوسا
فات كام يوم
وفرحه بقت فعلا مش طبيعيه على طول عصبيه وسرحانه ومش عارفه تشتغل ولا تركز
فى شغلها
فاطمه شايفه حالها ومضايقه عشانها وعشان كده كلمت نهى من وراها عشان تيجى
تكلمها وتشوف مالها
فرحه كانت قاعده سرحانه ومش بتشتغل دخلت نهى ولا حست بيها وقربت منها فاطمه
فاطمه : اهى من يوم الفرح وهى بالحاله دى ومش راضيه تتكلم معايا وطول الوقت
عصبيه
نهى قربت منها وقاعدت قدامها : مالك يا وزتى
فرحه بانتباه : نهى انتى هنا من زمان
نهى : من شويه وانتى فى عالم تانى ... شكلك مش مريحنى
فرحه : عادى مفيش
نهى : هتخبى عليه ... انتى ليكى حد غيرى عشان تحكيله
فرحه بداءت تعيط: انا فعلا حسه انى
وحيده ومليش حد احكيله ولا ..
نهى قاطعتها : عيب عليكى يا فرحه هو احنا مش اخوات انتى بجد زعلتينى
فرحه قامت من مكانها وقربت منها : معلشى يا نهى اعذرينى انا بجد متلخبطه
اوى وخايفه اوى عارفه انك اخت واكتر كمان ربنا يخليكى ليا بس انا محتاجه بابا
وماما اوى الفتره دى
نهى بحزن : الله يرحمه ... هم صحيح مش معاكى بس حاسين بيكى وكمان كلنا هنا
حواليكى ... ممكن بقى افهم فى ايه
فرحه بداءت تحكيلها عن نادر وكلامه الاخير معاها واحساسها نحيته
نهى بابتسامه : كل ده كويس ايه بقى اللى مخوفك وقالب حياتك كده
فرحه : مش عارفه بس كنت محتاجه يكون ليه اب يقولى اه ده وحش وده حلو يشوفه
مناسب ولا لاء ويسال عليه ومحتاجه لماما تطمنى وتفرح عشانى وتكون جانبى فى اهم
حاجه ممكن تحصل لكل بنت
وبداءت تعيط تانى : بجد كان نفسى يكونو معايا ويخدو القرار معايا انا حسه
انى تايهه من غيرهم ومش عارفه اتعامل ولا اتصرف خايفه اخد قرار غلط واندم عليه
نهى : زى مقولتلك هم حاوليكى وهيفرحو عشانك وحاسين بيكى واحنا كمان حواليكى
وهنساعدك وهننصحك على قد ما نقدر وبعدين سيبى امرك لربنا اللى احسن من اى حد فكرى
بعقل واتكلى على ربك وهو هيكتبلك الخير ... مش كده برده
فرحه وهى حسه باطمئنان : ونعمه
بالله ... انتى فعلا عندك حق ... طب قوليلى انتى رئيك ايه
نهى : ايوه بقى ... بصى انا رئى انك طبعا توافقى وتبقى حمار لو رفضتى
ههههههههههههه
فرحه من وسط دمعها ضحكت
نهى : ايوه بقى ورينى الضحكه الحلوه دى ... نتكلم بجد بقى ... بصى يا فرحه
انتى اكتر وحده تحسى انتى عاوزه ايه ....وكمان انتى اكتر وحده شوفتى نادر وعارفه
ايه احساسك بيه عشان كده انا مش هقولك وافقى او ارفضى انا هقولك حكمى عقلك وافهمى
وحسى بقلبك ... اما بالنسبه لنادر واللى سمعته عنه منك ومن بطه حسه انه راجل محترم
وكويس بس برده القرار النهائى بتاعك
فرحه وهى بتفكر : عندك حق ... بس فى حد انا محتاجه برده اسمع نصيحتها ليه
واكتر وحده تعرف نادر
نهى باستغراب : مين دى
فرحه : ابله صفيه ... انا هروحلها دلوقتى
وقامت من مكانها : نهى هكلمك لما اخلص وهقولك انا قرارت ايه
وفعلا مشت بسرعه
فى دار الايتام
صفيه كانت قاعده بتخلص ورق ولقت الباب بيخبط
صفيه : ادخل
فرحه : السلام عليكم .... ممكن اعطل حضرتك شويه
صفيه وهى بتقوم من مكانها : طبعا اتفضلى
واخدت فرحه فى حضنها
فرحه سلمت عليه وقاعدت معاها
صفيه : خير يا فرحه
فرحه بداءت تحكيلها احساسها وطلب نادر وكل اللى مرت بيه من يوم مقالها انه
عاوز يتجوزها
فرحه : انتى اكتر وحده ممكن استفاد منها عشان انتى اكتر وحده تعرفى نادر
وكمان انا حسه انك زى امى الله يرحمها اللى هتنصحنى وتفهمنى اعمل ايه
صفيه : بصى يا فرحه نادر انا بعتبره ابنى انا مربياه من صغره مامته توفت
وهى بتولد نادين وبعدها ب10 سنين باباه مات هو وقتها كان فالجامعه وتحمل مسؤليه
رهيبه مسؤلية نادين ومسولية البيت ومسؤلية الشركه وكل حاجه بس هو كان راجل وكان قد
المسؤليه دى .... وانا مش هلاقى لابنى عروسه احسن منك ولا هلاقى لبنتى عريس احسن
من نادر .....بس هقولك برده زى صاحبتك مقالتلك انتى حاسه بايه انتى شايفاه ازاى
مرتحاله ولا ليه انتى وحدك اللى تخدى القرار مش اى حد تانى لسه قدامك كام يوم على
الفرح فكرى كويس وبلاش تخافى ولا تتوترى فكرى بعقلك وبقلبك ..........وانا شخصيا
اتمنى اشوفك يوم الفرح وهستناكى
فرحه قامت وهى حسه بارتياح : ان شاء الله ... ادعيلى وانا كمان هعمل
بنصحتكم
فرحه مشت خطوتين وبعدين رجعت تانى لصفيه وخدتها فى حضنها : ربنا يخليكى ليا
صفيه : ويخليكى ليا
وتفوت الايام
نادر مشغول مع نادين ومعتز بس كل تفكيره مع فرحه وياترى هتيجى ولا لاء
وفرحه كانت بتصلى وتدعى ربنا وتحاول تعمل بنصيحه نهى وصفيه
ويجى يوم الفرح
القاعه مليانه
والناس بتهنى وتبارك
ونادين ومعتز بيرقصو مع الاهل والاصحاب
ونادر عين على اخته العروسه اللى رباها وخلاها عروسه زى القمر
وعين تانيه على الباب وبيتمنى من كل قلبه انها تدخل بقى وتفرح قلبه
وفى نص الفرح والكل مشغول
تدخل فرحه ومعاها نهى وفاطمه وهى لبسه فستان بينك وبسيط جدا
نادر اول ميشوفها يقوم يقف ويقرب على الباب وهى قلبه هيتنطت من الفرحه
نهى بتوشوش فرحه : هو ده
فرحه وهى بتبصله والابتسامه على وشها : اه
نهى : وكنتى بتفكرى مش بقولك حماره
فرحه وهى بتخبطها فى ايدها : بس يا بت
يقرب من نادر ويسلم عليهم ويدخلهم ويقاعدهم على التربيزه مع صفيه
وبعد السلامات يسيبهم ويطلع عند بتاع الدى جى
وفجاءه الاغانى تسكت وكل الناس تنتبه لنادر اللى ماسك الميك وواقف على
البيست
نادر : السلام عليكم ... اولا احب ابارك لاجمل عروسه فالدنيا بنتى واختى
نادين وعريسها معتز ... ثانيا احب اشكر كل الناس اللى جات تشاركنا فرحتنا .. ثالثا
وبص نحية فرحه : ثالثا احب انهارده اخالى الفرح فرحين واتقدم لاكتر بنت حبيتها
فى حياتى وحركت مشاعرى واحساسى من اول لحظه شوفتها فيها ودوبت فى ضحكته وكلامها ... البنت اللى كانت سبب
فى فرحت ناس كتير اوى عشان هى بس عاوزه تفرحم مش اكتر ... البنت اللى بجد هعيش
عمرى كله بس عشان افرحه وسعدها زى مهى فرحة لكل اللى يعرفها ... واللى هى برده اسم
على مسمى فرحه
وبعدين ساب الميك وقرب من فرحه اللى كانت تقريبا متجمده فى مكانها وركع على
ركبته وطلع من جيبه خاتم
وبصلها بكل حب : تتجوزينى
فرحه بدوموع وابتسامه حركت راسها بالموافقه
النهايه
فرحــــــــــــــه
فرحه خارجه من القلب تدخل القلب
فرحه من غير مصلحه ولا استغلال
فرحه لمجرد تشوف الفرحه فعيون غيرك
فرحه عشان ترضى غيرك ونفسك برضى غيرك
فرحه مليانه فرحه
وهى دى فرحه اللى هدفها بس تكون فرحه لغيرها
عشان كده ربنا فالاخر عوضها وجبلها اجمل فرحه
skoby
