يوميات اختان الحلقه الاخيره

الحلقه الاخيره


منى كانت سرحانه ومش بتذاكر
مى : منى ...........يا منى ........انتى يابنتى
منى مخضوضه : ايه بتزعقى كده ليه
مى : ايه يابنتى بقالى ساعه بكلمك وانتى ولا هنا
منى بتنهيده: احمد وحشنى اوى
مى بتريقه: احمد وحشك .......طيب ايه اتصلك بيه يجى
منى : لاطبعا انتى اتهبلتى .....بس انا مستغربه هو بيتعامل معايا كويس رغم اللى انتى قولتهوله
مى باستعباط : قولتله ايه؟؟
منى : الكلام اللى قولتهولك
مى : لا طبعا انا قولتله انك مضايقه عشان عمو واستنى شويه لحد مترجع لطبيعيتهاا والكلام الل انتى قولتيه لمها
منى بفرحه : بجد ...............ربنا يخليكى يا مى ...........يعنى هو لسه عارف انى بحبه
مى : اى خدمه .......مش عارفه من غيرى هتعملى ايه..........ياله نذاكر بقى وبلاش كلام كتير
منى بداءت تذاكر تانى وهى مبسوطه وفرحانه
وعدت ايام وبداءت الامتحانات وفاخر يوم امتحانات كانت منى ومى فالكافتريا مستنين بقيت اصحابهم يخلصو
مى شافت احمد جى من بعيد فقامت وقالت لمنى انها هتجيب حاجه من الكافتريا وشويه واحمد قرب على منى
احمد: السلام عليكم
منى بارتباك : وعليم السلام ازيك يا احمد
احمد: الحمد لله : عملتى ايه فالامتحان
منى : الحمد لله كان كويس
وفضلو ساكتين شويه
احمد: فاكر اخر يوم فامتحانات السنه اللى فاتت
منى سكتت ووشها اتغير وبصلها احمد بكل حب
احمد: فاكره كلامك ليه ............ طيب بصى يامنى انا هنسى كل اللى فات وهقولك تانى كانى مقولتش اى حاجه قبل كده منى انا بحبك وعاوز اتقدملك رسمى....... موافقه ؟؟؟؟
سكتت منى وهى مكسوفه ومش عارفه تقوله ايه
احمد: منى ردى عليه طيب بصى حركى دماغك قولى اى حاجه عشان خاطرى
منى ابتسمت لاحمد وحركت دماغها بالموافقه
احمد وقف فمكانه وهو مش مصدق : بجد انتى مواقفه مش كده .......طيب قولى موافقه ..........عشان خاطرى قولى موافقه
منى وهى بتبص حوليها ومكسوفه : موافقه اقعد بقى
احمد: بجد يامنى انا اسعد اناس فالدنيا انا مروح عشان اكلم عمو على طول سلام يا احلى منى فالدنيا
ومشى احمد وروحت منى وقرارت انها تحكى لمها على كل حاجه
مها : انتى جيتى يامنى عملتى ايه فالامتحان
منى :الحمد لله..........انا عاوزه احكيلك على حاجه
وحكتلها كل حاجه
مها فضلت ساكته شويه وهى عمله نفسها زعلانه
منى : انتى ليكى حق تزعلى بس بجد كان غصب عنى
مها ابتسمت وحاضنتها جامد: انتى بنتى ومهما تغلطى هسامحك وهفضل طول عمرى جانبك
منى والدموع فعنيها : ربنا يخليكى ليا يا احلى ام واخت وصاحبه فالدنيا
وبليل حسام كلم مها زى العاده وطلبت منه انها تقابله فالكليه تانى يوم ضرورى
وفى الكليه
حسام : خير يامها قلقتينى
مها : منى واحمد خلاص هيتخطبو احمد كلم بابا امبارح ومنى جات وحكاتلى على كل حاجه
حسام : طيب الحمد لله كويس
مها بزعل : يعنى احنا كده خلاص
حسام: خلاص ايه
مها : التمثليه دى لازم تخلص احنا خلاص نجحنا فى اللى عاوزينه
وبعدين انا شايفه ان بابا اتعلق بيك والاهتمام الزياده ده ملهوش لزمه كفايه اووووى لحد كده
حسام: خلصتى كلامك...........بصى يا مها انا معجب بيكى ولو انتى لسه فكره الموضوع تمثليه انا بالنسبالى الموضوع بجد
مها : يعنى انت كنت بتضحك عليه
حسام : بس انا كنت عاوز اديكى فرصه تعرفينى اكتر ونقرب من بعض والفرصه جاتلى وكان لازم استغلها وانا دلوقتى بقولك يامها انا بحبك وعاوز اخطبك بجد واهلى هيجو يخطبوكى بجد مش تمثيل ومش هسيبك ولا هبعد عنك
مها : بس
حسام : مفيش بس فى موافقه .........او موافقه برده
ضحكت مها : دى عافيه بقى
حسام : مش عافيه و لاحاجه بس ان شاء الله هنبقى لبعض انا حاسس بكده
مها ضحكت : وطنط وعمو هيجو امتى
حسام: اعتبر دى موافقه
مها : حاجه زى كده
النهــــــــــــــايه

حلو ان الواحد يضحى بس ميضحيش بحياته التضحيه ليها حدود وينفعشى اعيش حياتى كلها فى عذاب عشان حاجه ممكن تكون غلط
الصراحه حلوه مهما كانت عواقبها والكدب وحش مهما كان منجى
قول الحقيقه وخرج مشاعرك واحكى وعيط بصوت عالى لو ده هيريحك وفالاخر مش هناخد غير نصيبنا واللى ربنا كتبهولنا

skoby

يوميات اختان الحلقه التاسعه والعشرون

الحلقه التاسعه والعشرون

وفى يوم كان خلاص فاضل على الامتحانات اسبوعين وكله عمال يتكلم عن المذاكره والمواد اللى مضايق منها
مها : انا فى مادتين مش فاهمه فيهم اى حاجه مش عارفه هعمل فيهم ايه
حسام : ولا يهمك انا ممكن اساعدك فيهم
مها : لا شكر مش عاوزه اتعبك
حسام بضيق: انتى نسيه انى خطيبك ولا حاجه
مها بصت حوليها وحست ان حسام اضايق منها وانها بتعامله كغريب قدام اصحابها
نرمين : ايوه ياهم من بخت اللى كان المعيد خطيبه
مها اتكسفت وسكتت
ومى حست ان دى فرصتها عشان تقرب من منى واحمد تانى زى متفاقت مع مها
مى : وفى كمان ماده انا ومنى مش فاهمنها .............احمد ممكن تشرحالنا انت عارف احنا بنفهم منك كويس
احمد بفرحه : اه طبعا ممكن
منى بارتباك: لا طبعا انا فهمها ومعنديش مشكله فيها
مى : انتى يابنتى مش كنتى بتشتكيلى منها بعد المحاضره
منى عشان متحسيسشى مها برفضها لاحمد هى كمان سكتت
حسام: خلاص انا عندى فكره انا ممكن اكلم عمى وقوله نجلكو البيت ونذاكر مع بعض وهجيب احمد معايا احسن برده من القعده فالكافتريا
مى : تمام كده
وبصت لمها وهى بتضحك على التدبيسه اللى دبسو فيها منى
وفعلا حسام كلم باباهم واقنعه واتفقو كل يوم بليل يجو يقعدو معاهم ويذاكرو معاهم ومنى كانت خايفه من مواجهت احمد وبتحاولوكانت بتحاول تتهرب بس معرفتشى

بليل حوالى الساعه8 حسام واحمد كانو عنهم فالبيت قعدو شويه مع باباهم
الاب : ياله بقى ياولاد انا هسبكو تذاكرو وهدخل اوضتى ارتاح شويه
حسام : احنا اسفين ياعمى على الازعاج بس هنا احسن من قاعدت الكليه
الاب : ده انا للى اسف انى شغلتكم وهتعبكم معانا
حسام: لا يا عمى متقولشى كده مها ومنى بقو مسؤلين منى ومفيش تعب ولا حاجه وحضرتك اعتبرنى ابنك
الاب : ربنا اعلم انا بحبك انت واحمد قد ايه وبحترمكم وفعلا انتم اولادى اللى هعتمد عليهم بعد كده
ودخل الاب ومها كانت مضايقه اوى وسرحانه
قعدت مها مع حسام فالصاله وقعدت منى مع مى واحمد فالصالون وبداءو يذاكرو مع بعض وعدت حوالى ساعتين وهم مركزين ومها كانت حبه طريقة شرح حسام بس كانت فنفس الوقت مضايقه ومنى كانت كل متسرح وتبص لاحمد تفوق وترجع تانى وتبص فالكتب اللى قدامها
مها : كفايه كده انهارده انا تعبت
حسام : المهم تكونى فهمتى
مها : اه الحمد لله
حسام: ممكن اسالك سؤال
مها : اتفضل
حسام : انتى شكلك مضايق ليه......... انتى مضايقه اننا جينا عندكم؟؟
مها : لا مش مضايقه ولاحاجه..........انا هروح اشوفهم خلصو ولا لاء


فات اسبوع وهم بيذاكرو مع بعض ومنى رجعت لطبيعتها مع احمد وبقت بتتكلم معاه عادى ومها حست انها بداءت تتشد لحسام وحبة اهتمامه بيها بس خافت ليكون مجرد حاجه وقتيه زى ما حصل مع احمد
احمد خلص مذاكره مع منى ومى ومعدشى بيجى مع حسام عشان هو كمان يلحق يذاكر بس كان زعلان عشان مش هيشوف منى زى الاول
وحسام كان بيروح لوحده كل يوم عشان مها وفيوم منى ومى كانو بيذاكر فاوضاتهم
منى كانت سرحانه ومش بتذاكر
مى : منى ...........يا منى ........انتى يابنتى
منى مخضوضه : ايه بتزعقى كده ليه
مى : ايه يابنتى بقالى ساعه بكلمك وانتى ولا هنا
منى بتنهيده: احمد وحشنى اوى
مى بتريقه: احمد وحشك .......طيب ايه اتصلك بيه يجى
منى : لاطبعا انتى اتهبلتى .....بس انا مستغربه هو بيتعامل معايا كويس رغم اللى انتى قولتهوله
مى باستعباط : قولتله ايه؟؟

ونكمل بقى الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثامنه والعشرون

الحلقه الثامنه والعشرون

منى سابت مها بعد مخلصت كلمها ودخلت اوضتها وهى بتعيط من غير مترد عليها ولا تقولها اى حاجه
وعدى كام يوم وهم مش بيكلمو بعض غير فالعادى والرد على السؤال ووقت الحاجه بس لحد ما جه يوم الخميس ورجعت مى من السفر
مى كانت مع منى فاوضاتها وحاكتلها كل اللى حصل
منى : مى انا مبقتشى عارفه اعمل ايه انا تعبانه اوى بجد
مى : انتى اللى استعجلتى يامنى فى صدك لاحمد
منى : يعنى كنتى عاوزانى اعمل ايه
مى : يمكن ربنا عمل كده عشان ملكومشى نصيب فبعض انسيه يامنى وخلاص
منى : مش عارفه وخصوصا انه هيظهر قدامى كتير الفتره اللى جايه دلوقتى مبقاش مجرد زميل وهحاول مشفهوش ده بقى قريب حسام واللى هشوفه فكل المناسبات
مى : مش عارفه هى فعلا حاجه تحير ..............سبيها على ربنا يامنى ولو نصيبك هتاخديه
وشويه دخلت مها ونادهت على مى عشان عاوزاها
مى ومها فالمطبخ
مها : انا عاوزه اعرف انتو مخبين عنى ايه
مى بارتباك : ولا حاجه
مها بنرفزه : من امتى يا مى وانتى بتكدبى عليه ومن امتى ومنى بتخبى عليه انا عارفه كل حاجه وعارفه ان منى بتحب احمد وعارفه الحاله اللى فيها دى سببها ايه
مى وهى مستغربه : انتى عرفتى ازاى ؟؟
مها : اكتر حاجه مزعلانى انى عرفت من الغريب ومعرفتش منكو اقرب الناس ليه
مى : مها متزعليش من منى انا السبب
مها : انتى
مى : اه انا اللى قولت لمنى متقولكيش حاجه خوفت تتصرفى مع احمد بطريقه مش كويسه خصوصا ان منى مكنتشى محدده موقفها وخوفت يبقى فى حساسيات بنكو وبعد كده جه تعب عمو ومكنشى ينفع نتكلم فحاجه زى دى وفاليوم اللى منى كانت هتكلمك وتقولك انتى قولتلها انك معجبه باحمد ومقدرتشى تقولك خافت تجرحك وخصوصا وانك ياما عملتى عشانها عشان كده قرارت تضحى علشانك
مها : تضحى وانتى بتسمى دى تضحيه طيب لو انا فعلا كنت بحب احمد وهو اللى كان متقدملى زى مهى كانت فهمه تقدرى تقوليلى موقفها هيبقى ازاى وهتتعامل معاه ازاى كخطيب اختها ولا حد بتحبه ومفكرتشى انها بكده ممكن تخونى
مى : مها اعزريها هى مكنتشى عارفه تعمل ايه انتى متعرفيش منى بتتعذب ازاى عشان خاطرى ساعديها
مها : وانا فعلا بحاول اساعدها وبحاول اصلح غلط هى عملت بنفسها
مى باستغراب : ازاى
مها حكت لمها كل حاجه وقالتلها انها متقولشى لمنى اى حاجه بس كانت مهمت مى انها تحاول تقرب من احمد ومنى تانى

وجه يوم الجمعه والحمد لله بابا مها اتفق مع حسام وبابا احمد على كل حاجه وقراءو الفاتحه وأجلو الخطوبه الرسمى لحد اجازة نص السنه
منى راحت وحضنت مها وباركتلها وكانت فرحانه بيها اوى
وقعدو كلهم وهم مبسوطين واحمد مشلشى عينه عن منى بس منى كانت بتحاول تفرح باختها وتنسى اى حاجه تانيه

وعدت الايام وحسام عرف كل الناس انه هيخطب مها وهى كان مضايقه من اللى بيعمله ده مكنتشى عاوزه تعرف حد عشان لما ينفصلو محدش يضايقها او يسالو بشفقه هم سابو بعض ليه وهى عارفه ان موضوعهم مجرد تمثليه بس حسام كان فرحان وحاسس انه هيخطب مها بجد مش مجرد تمثليه وكان كل يوم بليل يتصل بيها يطمن عليها وطول مهم فالكليه ومش وراهم محاضرات كان بيبقى قاعد معاهم مها حست منه باهتمام كبير مكنتشى عارفه هو بيعمل كده ليه ومصدق الموضوع اوى كده ليه بس مكنتشى عارفه تتكلم ولا تقول حاجه
اما منى بداءت ترجع لطبيعتها تانى وتقعد مع مها واصحبها بس كانت بتحاول تبعد عن احمد ومبتتكلمشى معه واحمد كان كفايه عنده انه بيشوفها كل يوم ولو حتى من بعيد

وفى يوم كان خلاص فاضل على الامتحانات اسبوعين وكله عمال يتكلم عن المذاكره والمواد اللى مضايق منها
مها : انا فى مادتين مش فاهمه فيهم اى حاجه مش عارفه هعمل فيهم ايه
حسام : ولا يهمك انا ممكن اساعدك فيهم
مها : لا شكر مش عاوزه اتعبك
حسام بضيق: انتى نسيه انى خطيبك ولا حاجه
مها بصت حوليها وحست ان حسام اضايق منها وانها بتعامله كغريب قدام اصحابها

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه السابعه والعشرون

الحلقه السابعه والعشرون

منى بعد مكانت عاوزه تمشى رجعت تانى وقفت مع مها وسمعو الحوار ده
احمد: حسام ياعمى يبقى ابن خالتى وهو معيد عندنا فالكليه وكان عاوز يتقدم لمها
الاب: بس مش كان يصح تجيبو حد كبير معاكو
حسام : انا عارف ياعمى انى كان لازم حد من اهلى يجى معانا بس انا بابا مسافر وشغال فى دبى وماما عايشه فالاسكندريه وانا كنت عايش معاها بس نقلت بس السنه دى القاهره فانا قولت نيجى نكلم حضرتك الاول ولو فى قبول نستنى لاجازه نص السنه بابا هينزل اجازه وهجيبهم ونتفق مع حضرتك على كل حاجه
الاب : عموما انا بحترم احمد وبعزه جدا بس ياريت متزعلوش منى الاصول اصول
احمد: انا فاهم ياعمى كلام حضرتك ومقدره هو حسام بس كان عاوز يشوف رائى حضرتك ومها ايه قبل ميجيب اهله عشان ميجبهمشى من السفر على الفاضى
حسام : انا بس ياعمى مكنتش عاوز اعمل حاجه غلط انا معجب بمها من فتره وعشان انا عارف قد ايه هى محترامه خوفت اكلمها وقولت اكلم حضرتك ونقراء الفاتحه لحد ما ابابا وماما يجو واللى حضراتك تؤمر بيه اناهعمله لمها واى طلبات انا هنفذها
الاب: والله يا ابنى مش عارف اقولك ايه طيب ممكن تسبنى فتره افكر وهبقى اوصلك ردى مع مها
حسام : حقك ياعمى وانا موافق بس بلاش مها مش عاوز الفتره دى ندخل مها فالموضوع لحد معرف رائى حضرتك ممكن حضرتك تكلم احمد ونحدد ميعاد تانى نتكلم فيه
الاب : ان شاء الله
الاب بداء يعجب بحسام وباخلاقه بس كان مستنى يفكر شويه ويشوف رائى مها النهائى وقاعدو يتكلمو شويه فى كلام عادى وبعد مامشيو قعدت مها ومنى والاب مع بعض فالصاله
الاب : ايه رائيك يا مها
مها : هو كويس ومحترام يا بابا وفالاخر انا موافقه على رائى حضرتك
الاب : بس موضوع اهله ده وكمان هو مكنشى عايش هنا يعنى مش هعرف اسال عليه
مها : بس يا بابا حضرتك عارف احمد وعارف اخلاقه وممكن نخلى بابا احمد مثلا يجى معاهم لحد ما باباه وماماته يجو من السفر
الاب : يعنى انتى شايفه كده..............ماشى يامها انا هتصل باحمد وحدد معاهم معياد يوم الجمعه اللى جايه ولو كلامهم عجابنى هنقراءه الفاتحه لحد مااهله يجو .......... موافقه
مها بكسوف : اللى حضرتك تشوفه يابابا
منى طول الوقت كانت ساكته ومش فاهمه اى حاجه وقاعده تسمع وهى متنحه وخلاص وشويه وباباهم دخل اوضته
منى بصت لمها وهى مضايقه
منى : ممكن افهم بقى ايه اللى بيحصل ده
مها وهى بتستعبط: ايه اللى بيحصل
منى: موضوع حسام ده ومن امتى وانتى معجبه بيه انتى بتخبى عليه
مها : انا مخبتشى حاجه وبعدين مانتى سمعتى الكلام وهو قال لبابا انى معرفشى حاجه
منى : طيب ليه مقولتليش ان حسام اللى جى يتقدم مش احمد
مها وهى عمله نفسها مستغربه : احمد .............ومين قال انه احمد اصلا
منى : انا فهمت كده ...........مش انتى معجبه باحمد ازاى دلوقتى موافقه على حسام
مها : لا انا نسيت موضوع احمد ده خلاص
منى وهى متنرفزه : نسيتى ............ازاى يعنى نسيتى ..........هو اللى بيحب حد بينساه
مها وهى بتضحك: بحبه انتى فاهمه الموضوع غلط ......صحيح انا اتشديت لاحمد لما وقف جانبنا بس مش معنى كده انى بحبه او انى ممكن ارتبط بيه ده كان مجرد اعجاب زى اخ او زميل ساعدنى مش اكتر
منى وقفت وهى مضايقه اوى وبزعيق: وانتى ازاى متقولليش كل ده انتى ازاى تعملى كده فيه
مها : فى ايه يا منى انتى بتزعقلى كده ليه وانا مش بخبى حاجه انتى اللى مش طبيعيه بقالك فتره ومخبيه عنى حاجات كتير وانا كل يوم اقول هى هتيجى تقولى وتكلمنى انا اختها وصاحبتها الوحيده ومش بتخبى عنى حاجه بس انا صبرت عليكى كتير وانا عاوزه اعرف دلوقتى فى ايه


ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه السادسه والعشرون

الحلقه السادسه والعشرون


فجاءه منى حست انها مش طبيعيه ومش حسه بحاجه وقلبها مقبوض ومش سامعه اى كلمه مها بتقولها قامت جرى ودخلت اوضاتها وقفلت على نفسها
مها عرفت منى قامت فجاءه ليه علشان كده محاولتش تروح تكلمها ولا تقولها اى حاجه بس كان نفسها تخدها فحضنها وتفاهمها كل حاجه بس قرارت انها تسبها وتشوفها هتعمل ايه
منى فاوضاتها لقت دموعها بتنزل غصب عنها وهى حاطه ايديها على قلبها وحسه ان فى سكاكين بتقطع فيه وهى مش قادره تتخيل ولا تفكر فاللى بيحصل فيها ووسط عياطها بتكلم نفسها
" انا عمرى متصورت ان الموضوع يوصل لكده"
"انا هتعامل مع الوضع ده ازاى وهقدر اتعامل معاهم ازاى وانا شيفاهم مع بعض"
"انا ممكن اموت قبل مشوف حاجه زى دى بتحصل قدامى "
"وانت يا احمد بالسرعه دى قدرت تنسانى لا وكمان جى تخطب مها اقرب واحده ليه "
" انت قاصد تعذبنى ولا انت بتحبها بجد طيب ليه عملت كده فيه"
" اعقلى يا منى ده هيبقى خطيب اختك .......ومجرد تفكيرك ده معناه انك بتخونى مها "
" اخونها "
" اه اللى بعمله ده اسمه خيانه ...........انا لازم انسى الموضوع ده كله احمد بقى بالنسبالى اخ مش اكتر "
وفضلت منى تعيط وحسه ان كل الدنيا ضاقت عليه ومش عارفه تفكر ولا تتصرف

وجه تانى يوم اللى هيجى فيه حسام واحمد يخطبو مها منى كانت طول اليوم قاعده فاوضاتها ومبتتكلمشى مع حد حتى مى كانت مسافره مع مامتها ومعرفتشى تكلمها ومها فضلت طول اليوم تروق فالبيت وتجهز لمقابلت بليل بس كانت زعلانه اوى من وضع منى وكل شويه تقول لنفسها انها هتقولها وترجع تانى تقول لا لما اشوف اخرت اللى بتعمله فنفسها ده ايه
وقبل الميعاد بساعه مها دخلت الاوضه عشان تلبس وكل متلبس حاجه تغيرها ومنى كانت شيفاها ومضايقه من غير متكلمها
مها : منى قومى شوفى البس ايه انا احترت وقومى البسى انتى كمان
منى : وانا البس ليه ...........انسينى انهارده
مها : يعنى ينفع اهم يوم فحياتى وتسبينى كده
منى : وانا هعملك ايه
مها: قومى اختارى معايا اللى هلبسه وكمان البس عشان انتى اللى هتقدمى الحاجه
منى باستغراب: انا هقدمه ليه وانا مالى
مها : اه انا هتكسف وهبقى متلخبطه وممكن اوقع العصير على العريس زى مبشوف فالتلفزيون هههههههههه
منى رسمت الضحكه على وشها قبل متنزل دمعاتها ومرديتشى تزعل اختها وعشان كمان ميبنشى زعلها وقامت ساعدتها ولبست زى مقالتلها
وفالميعاد رن جرس الباب
بابا منى نده عليها
الاب : منى افتحى الباب معمال مجهز ودخليهم الصالون
منى راحت على الباب وقلبها بيدق جامد لانها هتشوف احمد اول مفتحت الباب فعلا لقت احمد واقف فوشها زى متوقعت رسمت ضحكه حزينه على وشها
منى : اهلا اتفضلو بابا هيجى حالا
احمد: ازيك يامنى بقالى كتير مشوفتكيش
منى : بعد اذنكم بابا هيجى حالا
ومشت منى بسرعه من غير متكلم احمد ولا ترد عليه ودخلت على اوضتها
منى : اعملى حسابك يامها انا مش هطلع تانى
مها : ومين هيقدم الشاى والجاتوه
منى : معرفشى انا مش هطلع تانى
مها :طيب تعالى معايا عاوزاكى
ومسكت ايديها وخرجو براحه ووقفو وراه الستاره اللى بتبص على الصالون
منى : ايه جيبانى هنا ليه
مها : هوووووووس هنسمع بيقولو ايه
منى بضيق : وانا مش عاوزه اسمع حاجه
وهى بتشد اديها عشان تمشى سمعت احمد بيقول
احمد: حسام ياعم ابن خالتى وهو معيد عندنا فالكليه وعاوز يتقدم لمها
منى سمعت الكلمتين دول وتنحت ووقف مكانها بعد مكانت هتمشى

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الخامسة والعشرون

الحلقه الخامسه والعشرون

قامت مها مشت وفضل احمد وحسام قاعدين مع بعض واحمد عمال يبص لحسام وساكت
حسام : ايه يابنى انت بتبصلى كده ليه
احمد: مش عارف مش مطمنلك
حسام بزعل : انا الحق عليا انى بحاول اساعدك انا هقوم
احمد: استنه بس متزعلشى اقعد بس شويه
حسام : ادينى قاعدت.....يعنى انا بحاول اساعدك وانت تقولى مش مطمنلك
احمد: بصراحه انا حاسس ان مش ده السبب الوحيد
حسام : اها هو فى سبب تانى .......... بس ده ميمنعشى انى عاوز اساعدك
احمد : ماشى ياسيدى ايه بقى السبب التانى احب اعرفه
حسام : بصراحه كده انا معجبك بمها والموضوع ده هيقربنى منها اكتر ..........انا كنت مضايق اوى لما كنتو قاعدين مع بعض لوحدكم
احمد بضحك :اووووبا ده انت متابع بقى من زمان
حسام: بقولك ايه هتبطل غلاسه ولا اقوم امشى
احمد: خلاص خلاص ..............يعنى انا وانت هنبقى قرايب
حسام : ماحنا قرايب من زمان يا ذكى
احمد: لا هنبقى قرايب اكتر بقى لما نتجوز منى ومها
حسام : ربنا بس بيسهل والموضوع يمشى زى مانا عاوز
احمد: امين يارب ربنا يهديهم

مها روحت على البيت دخلت لقت منى قاعده فاوضتها وهى كانت زعلانه منها من امبارح فتحت الباب ووقفت عنده
مها : ايه بتعمل ايه ياجميل
منى بقمصه : ولا حاجه
مها : انتى لسه زعلانه منى ...........خلاص بقى يا مونمون
منى : انا معملتكيش حاجه عشان تزعقيلى انا كنت قلقانه عليكى
مها :اصل امبارح كنت هعمل حادثه وكنت مخضوضه
منى قامت وهى مخضوضه : ايه حادثه بجد ...........طيب مقولتيش ليه
مها : خوفت اخضوكو معايا وبعدين انا كويسه
منى : يعنى كنتى هتخبى علينا
مها بصتلها: لا طبعا مينفعشى اخبى عليكى حاجه عشان احنا عمرنا مبنخبى على بعض ولا هنخبى .........مش كده يامنى
منى وبتحاول تهرب بعنيها : اه طبعا ..............ان شاء الله

وتانى يوم فالجامعه حسام كان واقف مع احمد وكانت لسه مها مجاتشى
حسام : احمد ربنا يخليك شوف مها هتعمل ايه ولو موافقتشى حاول تقنعها
احمد: هههههه انت شكلك واقع والـ ايه بتقول بتساعدنى
حسام : مبلاش غلاسه وبعدين المصلحه ليا وليك ولا بلاش وخليك كده مش عارف تعمل ايه
احمد: خلاص خلاص ........هى زمانها جايه نبقى نكلمها
حسام : لا تكلمها لوحدك انا هختفى انهارده اصل بصراحه لوموافقتشى هزعل اوى وهيبان عليا ......ابقى بلغنى فالتليفون ايه اللى هيحصل ياله سلام عشان عندى سكشن
ومشى حسام وبعد شويه جات مها وحاضرو محاضراتهم وبعد المحاضرات
احمد: مها ........ها فكرتى ولا لسه
مها : مش عارفه يا احمد متردده خايفه اورط نفسى فمشكله اكبر
احمد: ليه بس على فكره حسام محترم جدا ومش بقول كده عشان قريبى بس بجد انا بعزك زى اختى وبخاف عليكى ولو كان فى حاجه او حسام مش كويس مكنتش هوافق
مها : انا عارفه بس ........
احمد : مها انتى مش بتثقى فيا
مها : اه طبعا ....................مكنتش هعمل كل ده علشانك وعشان اقربك تانى من منى
احمد: طيب يا مها انا بقولك متخافيش وانا من انهارده بعتبر نفسى اخ ليكى ومسؤل عنك وعن منى فاى حاجه
مها : ماشى يااحمد......... وانا عارفه انك قد المسؤليه
احمد: خلاص يا مها انا هكلم حسام واتفق معاه وبعد كده هكلم عمو على طول
فالوقت ده منى شافت مها واحمد وهم قاعدين مع بعض لوحدهم وقتها حسة بنغزه فقلبها وماشت بسرعه وهو مضايقه وزعلانه
وفالبيت
مها ومنى كانو قاعدين فالصاله بيتفرجو على التلفزيون وبابهم كان فاوضته شويه وندهه على مها
مها : خير يا بابا فى حاجه
الاب : تعالى يامها عاوزك...............احمد زميلك كلمنى من شويه وبيقولى ان فى معيد عندكم وقريبه عاوز يتقدملك ايه رايك
مها بكسوف : اللى تشوفه يابابا
الاب : بلاش شغل البنات ده ................انتى عارفه حاجه عن الموضوع ده
مها : هو احمد لمحلى انهارده وانا قولتله يكلمك وانا مليش دعوه
الاب : يعنى انتى مرتاحه للمعيد ده وشايفه انه مناسب
مها : هو كويس ومحترم ومشوفتش منه حاجه وحشه وهو قريب احمد وانت عارف احمد واخلاقه كويس
الاب: ماشى يا مها انا هكلمه وهحدد معاه معياد واللى فيه الخير ربنا يقدمه
خرجت مها لمنى بره
منى : فى ايه يا مها بابا عاوزك ليه
مها بكسوف : جايلى عريس
منى باستغراب : عريس مين ده
مها : اصل احمد كلم بابا انهارده ......................
وقبل ما مها تكمل كلمها منى حست الدنيا بدور بيها ومش حسه بحاجه حوليها ولا حتى حسه بمها ولا بتقول ايه

نكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الرابعه والعشرون

الحلقه الرابعه والعشرون


حسام لما حس انه غير مرغوب فوجوده قرار انه يمشى
حسام : طيب انا ماشى بقى عشان تكملو كلامكو
ومشى حسام خطوتين ولقى احمد بينده عليه
احمد: حسام استنى .........انا عاوزك
وبعدين بص لمها وكلمها بصوت واطى
احمد: مها ممكن ندخل حسام فالموضوع بصراحه انا مش عارف اعمل ايه ولا انتى وانا بثق فيه وفتفكيره وهو ممكن يفيدنا
مها بتردد: اللى انت شايفه يا احمد
قرب حسام عليهم من تانى
حسام: خير فى ايه
احمد : اقعد عاوزك فموضوع مهم
وحكى احمد لحسام على كل حاجه وقعدو هم الثلاثه سكتين شويه
حسام وقتها كان فرحان اوى انه عرف الموضوع وعرف ان احمد بيحب منى ومفيش بينه وبين مها حاجه
حسام : طيب ايه المشكله مانتى ممكن تروحى تقولى لمنى ان انتى مش بتحبى احمد الموضوع يبقى انتهى
مها : لا طبعا انا عارفه منى كويس هتفتكر انى بقول كده عشانها وهتعتبرها تضحيه ..........مش هتقتنع انا عارفه
حسام قعد يفكر شويه وبعدين ضحك وقال : هو فى حل وحيد
احمد ومها فنفس الوقت : ايييييييييه
حسام : الحل الوحيد ان مها ترتبط بحد تانى ووقتها منى هتتاكد انك مش بتحبى احمد
مها بسخريه: بصراحه حل عبقرى .............على فكره احنا مش بنهزر
احمد: حسام قول حل منطقى
حسام : على فكره انا مش بهزر ولو فكرتو مش هتلاقو غير الحل ده .....ده الحل الوحيد اللى هيقنع ومنى ومن غير ما نعرف منى ان مها عرفت حاجه يعنى هيبان انك مش بضحى ولا حاجه وساعاتها منى هتقدر ترجع لاحمد والموضوع يتحل
مها بتردد: بس انا مش بحب ارتبط والصحبيه وكده وبعدين مين اللى هيوافق بكده ..........لا طبعا انا مش موافقه
حسام : خلاص بلاش ترتبطى غير رسمى ممكن تتخطبى
مها ضحكت بصوت عالى : مش انا قولت انك بتهزر ...........احمد انا هقوم امشى
احمد: استنى بس يا مها لما نشوف اخرتها معاه
مها : طيب هتخطب ازاى ولمين هنزل اعلان يعنى و هقول عريس ياهووووووو .........وبعدين عشان احل مشكله منى اوقع نفسى فكارثه واتخطب لاى واحد والسلام
حسام : لاطبعا اتخطبى لواحد عارف الموضوع وعارف انها مجرد تمثليه
مها بسخريه : هههههههههههههه ........وده مين بقى ان شاء الله
حسام بابتسامه : انـــــــــــــــــــــا
مها واحمد فضلو متناحين ومش عارفين يقولو ايه
حسام : ايه سكتو ليه ...........انا مش بهزر على فكره
احمد: مهو اللى انت بتقوله ده مينفعشى غير هزار
حسام : ليه بس..........اسمعونى بس...........انا هتقدم لمها ونتخطب فتره وبعد كده ممكن نقول متفاهمناش او محصلشى نصيب
مها : بس انت ذنبك ايه ...........وبعدين احنا ايه ضمنا ان بابا يوافق
حسام بهزار : قصدك انى مش عريس لقطه وباباكى هيرفضنى .........يا بنتى انا الف وحده تتمنانى
مها باحراج: لا مش قصدى بس انا مش مقتنعه ومش عاوزه احل مشكله فيحصلنا مشكله اكبر...........وبعدين انت ذنبك ايه ..........لا شوف حل تانى
حسام : استنى بس .......احمد زى اخويا وانا عاوز اسعده وبعدين انا مش هخسر حاجه وفاى وقت عاوزه نسيب بعض انا موافق بس لما نحس ان منى اقتنعت ورجعت لاحمد ...........صدقونى ده الحل الوحيد
مها بقلق: مش عارفه انا مش مرتاحه ........انا هقوم اروح دلوقتى
حسام : ماشى وعموما فكرى برحتك وانا موجود فاى وقت وشوفى قرارك هيبقى ايه
قامت مها مشت وفضل احمد وحسام قاعدين مع بعض واحمد عمال يبص لحسام وساكت
حسام : ايه يابنى انت بتبصلى كده ليه
احمد: مش عارف مش مطمنلك
حسام بزعل : انا الحق عليا انى بحاول اساعدك انا هقوم
احمد مسكه من ايده
احمد: استنه بس متزعلشى اقعد بس شويه
حسام : ادينى قاعدت .............يعنى انا بحاول اساعدك وانت تقولى مش مطمنلك
احمد: بصراحه انا حاسس ان مش ده السبب الوحيد.......انت ابن خالتى من زمان وحافظك كويس
حسام : اها هو فى سبب تانى .......... بس ده ميمنعشى انى عاوز اساعدك بجد
احمد : ماشى ياسيدى ايه بقى السبب التانى احب اعرفه

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثالثه والعشرون

الحلقه الثالثه والعشرون


تانى يوم راحت مها الكليه وقرارت انها تتكلم مع احمد وبعد المحاضرات
مها : احمد ...انا عاوزه اتكلم معاك
احمد: ماشى تعالى نقعد فالكافتريا
وراحو هم الاتنين على الكافتريا وفضلو ساكتين شويه مش عارفين يقولو ايه
احمد قرار يكسر السكوت ده ويتكلم هو
احمد: مها هو ممكن اسالك سؤال
مها : اتفضل
احمد: هو انتى معجبه بيه بجد
مها بكسوف : مش عارفه يا احمد انا جاتلى لحظه واتشديت ليك
احمد : ازاى يعنى
مها : الفتره اللى وقف فيها معانا ايام تعب بابا حسيت انك قد المسؤليه يمكن ده خلانى افكر فيك وفى جدعنتك معانا وقتها..وكمان التغير اللى حصلك اخر سنه وضحكك وكلامك خلانى احب شخصيتك اكتر
احمد: بس يا مها .....انا اللى غيرنى حبى لمنى ومن غير الحب ده انا هرجع تانى لاحمد اللى تعرفيه من زمان واللى محبتهوش ولا اعجبتى بيه طول الفتره دى
مها قاطعته : انا عارفه ان ده مش حب ولا اعجاب بجد انا فكرت امبارح مع نفسى كتير واتاكدت انى مش بحبك الحب اللى يخلينى ارتبط بيك ممكن حب اخوه مش اكتر
احمد بفرح : بجد يا مها
مها : اه بجد الدليل انى نسيت الموضوع ده بعد كده مفكرتش فيه تانى غير بعد كلامنا امبارح ولا حتى زعلت لما عرفت انك بتحب منى
احمد: يا سلام واللى انتى عملتيه امبارح ده كان اسمه ايه
مها : لا يا احمد انت فاهم غلط انا زعلت من اللى حصل وانكم كنتو مخبين عليا حسيت انى مليش لزمه وانا كنت فاكره انى اقرب حد لمنى وحاجه زى دى انا اول وحده هعرف بيها
احمد باستعراب : بصراحه انا معرفشى هى خبت عليكى ليه ..........بس اكيد فى سبب
مها : المهم دلوقتى يا احمد اللى انا عاوزه اعرفه وتاكد منه..........انت فعلا بتحب منى بجد؟؟
احمد: اه والله يامها من اول يوم شوفتها انتى متعرفيش منى غيرتنى ازاى وعملت عشانها ايه عشان اقدر اقنع بابا انى اتقدملها
مها : انت كنت ناوى تتقدملها دلوقتى
احمد: اه وطول الصيف كنت بشتغل عشان بابا يوافق وكنت مستنى الدراسه تبداء عشان اقولها بس حصل بقى اللى حصل ومش عارف من وقتها اكلمها
مها : عموما يا احمد حصل خير ...........بس لو فيوم حسيت انك بتلعب بيها او زعلتها مش هرحمك
طول الوقت اللى كان احمد ومها بيتكلمو فيه ده كان حسام واقف من بعيد بيبص عليهم وهو مضايق وحاسس بغيره غريبه على مها وعمال يكلم نفسه
" هم كل الوقت ده قاعدين لوحدهم ليه ياترى فى ايه بنهم يخليهم يقعدو لوحدهم كده "
" طب وانا مالى هى حره تعمل اللى هى عاوزاه .........هو انا بغير عليها ولا ايه "
" واغير عليها ليه هو انا بحبها عشان اغير عليها "
" اه بصراحه كده انا شكلى بحبها ..........وبعدين هم كل ده بيتكلمو فايه"
" انا لازم اروح وشوفهم بيتكلمو فايه"
مشى حسام وراح على مها واحمد ووقتها كانت مها بتتكلم
مها : طيب يا احمد احنا هنعمل ايه دلوقتى
حسام من وراء مها : هتعملو ايه فايه
مها واحمد بصو نحية حسام وهم مستغربين مين المتطفل ده
حسام : انا قطعتكو ولا حاجه امشى
فضلو ساكتين هم الاتنين وحسام حس بالاحراج
حسام : عموما انا اسف انا بس كنت عاوز اطمن على مها
احمد: ليه مالها مها ؟؟
حسام : مش كنت هخبطها بالعربيه امبارح
احمد بستغراب : بجد .............ازاى ......... وايه اللى حصل
مها : مفيش حاجه حصل خير انا كويسه
حسام اضايق من خضت احمد على مها
حسام : متتخضش اوى كده هى كويسه انا لحقتها فى اخر لحظه بس هى اللى على طول ماشيه سرحانه ومش فايقه لنفسها
احمد بص لمها : الموضوع ده حصل بعد ما كنتى معايا
مها بصتله وحركة دماغها وهى بتقول: اااااااه
حسام : طيب انا ماشى بقى عشان تكملو كلامكو
ومشى حسام خطوتين ولقى احمد بينده عليه
احمد: حسام استنى .........انا عاوزك

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثانيه والعشرون

الحلقه الثانيه والعشرون

مها كانت ماشيه وسرحانه ومش حاسه باى حاجه حوليها وفجاءه سمعت فرمله جاامده وصوت عربيه بيقرب عليها غمضت عنيها اوى وحطت اديها على وشها وهى خايفه
وشويه سمعت صوت باب عربيه بينفتح وصوت صاحبها عمال يزعق فتحت عنيها من مابين ايدها لقت العربيه بعيده عنها بخطوه وبصت على صاحبها وهى مخضوضه لقته حسام
حسام: ايه يا انسه انتى مبتشوفيش يعنى لو كنت خبطك
مها شالت اديها من على وشها
حسام لسه بيزعق:........مهــــــــــــــا
مها ووشها اصفر : انا اسفه
حسام بخضه:انتى كويسه ..........مفيش فيكى حاجه
مها : متقلقشى انا كويسه
حسام : انتى برده ماشيه سرحانه...........يعنى لو مكنتش لحقت وخبطك
مها بداءت تعيط: انا اسفه بجد ...........انا مش عارفه مالى
حسام : طيب اهدى بس تعالى اوصلك
مها : لا مش هينفع .........انا هروح انا
حسام : مش هينفع اسيبك وانتى بالحاله دى
مها : عشان خاطرى مش هينفع ........ممكن بس توقفلى تاكسى
حسام : خلاص ماشى مش هضايقك استنى هنا
وراح احسام وقفلها تاكسى وركبها واطمن عليها وفضلت عنيه على التاكسى لحد مختفى من قدامه
دخلت مها البيت وكان شكلها مرهق جدا ووشها اصفر
منى بخضه: مها انتى مالك؟
مها : مفيش حاجه ...........بابا جيه من الشغل
منى : لا لسه
مها :طيب انا هدخل احضر الاكل
منى : انا عملته ...........انتى شكلك تعبان كده ليه
مها بعصبيه: قولتلك مفيش حاجه انتى مبتفهميش
منى زعلت من رد مها ودخلت على اوضتها ومها دخلت قعدت فاوضة باباها لوحدها وقعدت تفكر فاللى حصلها انهارده وتكلم نفسها
" ها يا مها هتعملى ايه ........... هتسيبى منى اختك تتعذب كده "
" تستاهل هى اللى عملت فنفسها كده وكمان بتخبى عليه"
" لا يا مها انتى عمرك مكنتى قاسيه دى اختك وبنتك وبعدين هى بعدت عنه وهى بتحبه عشان خاطرك لمجرد بس انها عرفت انك معجبه بيه"
" بس هو انا فعلا معجبه بيه ...........انا منكرشى انى فكرت فيه شويه ايام تعب بابا واللى عمله معانا بس بعد كده نسيت الموضوع ده .......ده انا مفكرتش فيه ولا انى قولت لمنى كده غير انهارده"
" يبقى كده مكنشى اسمه حب .......لو كنت حبيته بجد مكنتش نستيه وكنت هفكر فيه طول الوقت "
" اها ..........انا بس اتشدتله فتره بس محبتهوش بس منى بتحبه بجد وهو كمان بيحبها"
" بس ايه اللى عرفنى انه بيحبها بجد .............انا خايفه ليكون بيلعب بيها منى طيبه وممكن تتعلق بيه عشان تصرفاته معاها"
" لو كنت بتلعب بيها يا احمد مش هرحمك"
" بس برده انا مش عارفه هعمل ايه معاه ولا حتى مع منى بعد اللى حصل ده كله"
" هروح وتكلم مع منى وقولها انى مش بحبه وانى عرفت كل حاجه"
" لا طبعا منى لو عرفت انى عرفت هتفتكر انى بضحى عشانها وانى بحبه والموضوع هيتعقد اكتر ومنى عنديه ومش هتنفع معاها الطريقه دى "
" انا حاسه ان مخى وقف ومش عارفه افكر"
وهى قعده تفكر لقت منى بتخبط عليها وبتقولها ان باباها جه وهيتغدو

تانى يوم راحت مها الكليه وقرارت انها تتكلم مع احمد وبعد المحاضرات
مها : احمد ...انا عاوزه اتكلم معاك
احمد: ماشى تعالى نقعد فالكافتريا
وراحو هم الاتنين على الكافتريا وفضلو ساكتين شويه مش عارفين يقولو ايه
احمد قرار يكسر السكوت ده ويتكلم هو
احمد: مها هو ممكن اسالك سؤال
مها : اتفضل
احمد: هو انتى معجبه بيه بجد

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الحادية والعشرون

الحلقه الحاديه والعشرون

وعدى كام يوم ومنى لسه على نفس حالها واحمد مضايق عشان مش عارف يشوفها ولا يكلمها وفالاخر احمد قرار انه يكلم مها
وبعد مخلصو محاضراتهم
احمد : مها انا عاوز اتكلم معاكى
مها : خير يا احمد اتكلم
احمد: لا مش هنا شويه كده لما يروحو استنى عشان انا عاوزك لوحدك
مها بقلق : فى ايه يا احمد
احمد: عشان خاطرى عاوز اتكلم معاكى لوحدنا
وبعد شويه لما كله روح مها قاعدت مع احمد
مها : ايه يا احمد فى ايه قلقتنى
احمد : مها فى موضوع كده عاوز اقولهولك من فتره بس متردد
مها فكرت انه هيقولها انه معجب بيها وبقت قعده مكسوفه
مها بكسوف : خير يا احمد اتكلم
احمد: بصراحه كده يا مها .................انا بحب منى
الكلمه نزلت على مها صدمه وبقت مش فاهمه ا ى حاجه
مها : ازاى يعنى ............. ومن امتى ؟
احمد : انا بحبها من اول يوم شوفتها فيه..........وكنت كل مبقرب منها بحبها اكتر وبتعلق بيها اكتر وفالاخر قولتلها
مها باستغراب : قولــــــــــــــتــــــــــلها
احمد: اه قبل الامتحانات السنه اللى فاتت وسبتها فتره تفكر لحد منخلص امتحانات عشان ترد عليه
مها بضيق:ورد عليك ولا لاء؟؟
احمد: اه ردت عليه وكانت موافقه بشرط ان احنا نبقى مجرد اصحاب لحد متقدملها رسمى ووقتها عرفنا ان باباكى تعبان وجينا على المستشفى وطول الفتره بتاع تعب باباكى كانت بتعملنى كويس وكنت حاسس بموافقتها
وده خلانى اكلم بابا عشان اتقدملها رسمى وفعلا وافق
مها: وكل ده وانا معرفشى حاجه.............طيب وانت بتكلمنى ليه دلوقتى متروح تكلم بابا مانتم متفقين على كل حاجه اهوه
احمد: لا مش متفقين ولا حاجه من اول الدراسه ومنى بتبعد عنى ومش عارف اشوفها ولا اكلمها وانا مش فاهم ايه السبب ولما سالت مى عليها قالتلى انها خايفه تقرب من حد عشان لما يبعد متزعلشى وانا مش مقتنع بصراحه من الكلام ده
مها بصوت واطى وكانها بتكلم نفسها : ومى كمان عارفه
مها بصت لاحمد بضيق: وانت عاوز منى ايه دلوقتى
احمد: عاوز افهم فى ايه .............ومنى بتعمل معايا كده ليه
مها بعصبيه : انت بتسالنى انا .......انا اللى زى الاطرش فالزفه وكلكم عارفين وانا ولا هنا...............وانا اللى افتكرتكم اصحابى واخواتى بجد ومش بتخبو عنى حاجه .........حتى منى اللى بعتبرها اخت وصاحبه وبنت ليه تعمل كل ده من ورايا
احمد: مها ممكن تهدى انا عارف انى غلط انى مقولتلكيش ومنى كمان بس انا عاوز افهم فى ايه وليه بتتعامل معايا كده
مها بضحكه سخريه : هى دى الحاجه الوحيده اللى انا اعرافها فالموضوع ده
احمد باستغراب : ازاى
مها بتردد: اصل ...........اصل انا قولتلها .............انى معجبه بيك
احمد تنحه وبصله باستغراب: ايـــــــــــــــــه
مها اتحرجت: احمد انا هقوم دلوقتى نبقى نتكلم بعدين
مها قامت بسرعه مشت من قدامه
احمد: مها ...استنى طيب
بس مها كانت فعلا قامت ومشت

ومشت مها وهى عماله تفكر فاللى حصل وتكلم نفسها
( احمد بيحب منى ومنى كمان بتحبه ومى كمان عارفه وانتى ولا هنا يا مها)
(كده يامنى بتخبى عليا انا ..........عمرى متخيلت انك تخبى عليا حاجه زى دى )
( لا وكمان عاوز تبعد عنه عشانى عاوزه تضحى عشانى يا منى يعنى بترديلى اللى بعمله معاكى بالطريقه دى )
(طيب هو انتى مفكرتيش فاللى هيحصلى لما اعرف كل ده يعنى هقبل احب احمد وانتى بتحبيه وهو كمان بيحبك)
وفوسط سرحانه وكلمها مع نفسها وهى بتعدى الطريق لقت مها عربيه قدامها وبتضرب كلاكس وفرامر جاااااااااااااااااااامد

ونشوف بقى مها حصلها ايه الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه العشرون

الحلقه العشرون


مى بقت واقفه مش عارفه تقول ايه ولا تعمل ايه تقول لاحمد الحقيقه ولا تقوله اللى قالته منى وبقت محتاره
احمد: مى اتكلمى عشان خاطرى قولى فى ايه
مى بتردد: اصل منى خايفه
احمد باستغراب : خايفه من ايه؟؟؟؟
مى : هى من ايام تعب باباها وهى متغيره وبتبعد عن اى حد وبقت وحيده اوى ومش بتقعد معانا حتى ......لما كلمناها انا ومها قالت انها خايفه تقرب من حد وتتعلق بيه ولما يتعب او يبعد عنها تتعب فقرارت انها متقربشى من حد عشان متتعبشى لما يبعد
احمد: ايه الجنان ده يعنى هتعيش لوحدها عشان خايفه
مى : مش عارفه انا كلمتها ومها كمان بس هى قالت سبونى فتره كده لحد مترجع تانى لطبيعتها
احمد: انا مش مقتنع بالكلام ده ...........طيب خليها تكلمنى انا هقدر اقنعها
مى : معلشى يا احمد اصبر عليها شويه وسبها دلوقتى ومتكلمهاش .......بعد اذنك بقى عشان عندى محاضره
ونفس اليوم ده مها كان عندها سكشن
بس هى كانت قاعده سرحانه فحال منى ومش عارفه تعمل ايه عشان تبعدها عن الوحده دى وفجاءه مها سمعت
المعيد: انتى يا انسه .............يا انسه
فاقت مها على صوته: انا اسفه يا دكتور
المعيد: انتى قاعده سرحانه من اول السكشن ومش مركزه معايا
مها كانت محروجه ومش عارفه ترد: انا اسفه يا دكتور
المعيد: وهيفدنى اسفك فايه يا تقعدى مركزه معايا يا تطلعى بره و تسرحى فاللى انتى سرحانه فيه ده براحتك
مها اضايقت اوى من المعيد وبقت محروجه قدامه وقدام زمايلها وقعدت من غير متتكلم
وبعد السكشن فالكافتريا مها كانت قاعده مع اصحابها واحمد كمان كان معاهم
نرمين : خلاص بقى يا مها مضيقيش نفسك
مها : يعنى عاجبك اللى قاله ده
محمد: انتى اللى غلطانه مش مركزه ليه
مها : ما انا اتاسفتله ليه بقى يحرجنى كده
مروى : انا مش عارفه المعيد ده ماله من ساعات مجالنا اول السنه وهو مش طايق نفسه
مها : اه وكمان مغرور وشايف نفسه مش عارفه انا على ايه
سمعت مها صوت جى من وراها
حسام : احم احم
بصت مها وراها ووشها جاب كل الالوان
حسام راح نحيت احمد وسلم عليه واحمد كان بيكلمه بطريقه مش رسميه كلهم كانو وقفين متنحين ومش فاهمين حاجه
( اصل حسام ده يبقى المعيد اللى لسه كانو بيقطعو ففروته)
احمد: اقدملك حسام ابن خالتى هو معيد لسه منقول من الاسكنريه السنه دى
محمد: ههههههههه اتشرفنا من اول السنه
احمد: هو ده المعيد اللى كنتو بتتكلمو عنه
محمد: اها
مها كانت قعده وهى مش طيقاه
حسام : على فكره يا انسه انا اسف انى احراجتك بس انا متابعك من اول السكشن وانتى سرحانه وبجد اضايقت
مها : بس انا اتاسفت لحضرتك
احمد: خلاص بقى يا جماعه حصل خير
حسام : يا ستى خلاص وانا كمان اسف ولاهتحرجنى يعنى وهترودهالى
مها : خلاص يا دكتور حصل خير وانا خلاص مش زعلانه
وقعد حسام شويه معاهم وقعدو يضحكو ويهزرو ولقو حسام مش مغرور ولا شايف نفسه ولا حاجه وبقو اصحاب
وعدى كام يوم ومنى لسه على نفس حالها واحمد مضايق عشان مش عارف يشوفها ولا يكلمها وفالاخر احمد قرار انه يكلم مها
وبعد مخلصو محاضراتهم
احمد : مها انا عاوز اتكلم معاكى
مها : خير يا احمد اتكلم
احمد: لا مش هنا شويه كده لما يروحو استنى عشان انا عاوزك لوحدك
مها بقلق : فى ايه يا احمد
احمد: عشان خاطرى عاوز اتكلم معاكى لوحدنا

لما نشوف احمد هيعمل ايه مع مها الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه التاسعة عشر

الحلقه التاسعة عشر


منى لقت ان مفيش فايده ومش هيبطلو زن غير لما تتكلم ففكرة بسرعه فاى حاجه تقولهالهم وتخرج نفسها من الموقف ده
منى : اصل موضوع بابا خوفنى شويه ومبقتشى عاوزه اتعلق بالناس اوى عشان لما يبعدو عنى متعبشى وازعل عليهم
مها : ازاى يعنى يامنى ...........طبعا مينفعشى اللى بتقوليه ده يعنى انتى عاوزه تعيشى لوحدك
منى : لا بس سبينى كده بس فتره لحد مرجع لطبيعتى تانى ...........عشان خاطرى يامها
مها خدتها فحضنها : متخافيش يامنى احنا معاكى وجانبك وحاولى تتعاملى مع الناس تانى زى الاول ...........وبعدين بابا خلاص كويس ورجع شغله كمان
منى : ماشى يامها هحاول وربنا يسهل
مها : ماشى يابنات انا هروح اعمل حاجه سخنه نشربها وهاجى نذاكر شويه
وقامت مها دخلت على المطبخ وكانت مى بتبص على مها بصه غريبه
منى : انتى بتبصيلى كده ليه
مى : عشان انا مش مصدقكى يا منى ..........من امتى اتعلمتى الكدب
منى برتباك : كدب .......وهكدب ليه
مى : انا اللى بسال على فكره ...........ايه اللى حصل بينك وبين احمد عامل فيكى كده
منى وهى بتحاول تهرب من مى : مفيش حاجه .............واسكتى عشان مها متسمعكيش
مى : لا يا منى مش هسكت وانا اللى هروح اقول لمها
وقامت مى من مكانها وجرت وراها منى بسرعه
منى : مى انتى اتجنينتى انتى رايحه فين
مى : رايحه اقول لمها يامنى عشان نعرف فى ايه ...........انا غلط فالاول لما قولتلك متقوليش لمها
منى بداءت تعيط: اه يا مى غلطى وانا غلط انى سمعت كلامك
مى بقلق : منى فى ايه قوليلى فى ايه
منى وهى بتمسح دموعها : مش دلوقتى يا مى هنتكلم بكره فالكليه عشان مها .....وعشان خاطرى متقوليش حاجه
مى خديتها فحضنها : خلاص يامنى مش هقول حاجه ...........خلاص بقى متعيطيش..............نبقى نتكلم بكره
وعدى اليوم على خير وتانى يوم فالكليه منى ومى خلصو محاضرتهم وراحو قعدو فالكافتريا
مى : ها يامنى اتكلمى بقى فى ايه
منى حكت لمى كل حاجه حصلت وكلام مها عليه وموقفها مع احمد واللى عملته معاه واحساسها اللى هيقتلها
مى فضلت شويه ساكته وهى مش مصدقه اللى بيحصل
مى بزعل: انا السبب
منى باستغراب: انتى ليه
مى : لو مكنتش قولتلك متقوليش لمها مكنشى كل ده حصل
منى بزعل : مش انتى السبب ولا حاجه كل حاجه قسمه ونصيب وربنا كان عاوز كده....... الحمد لله على كل حال
مى : وانتى هتعملى ايه
منى : مش محتاجه سؤال يامى هبعد
مى : بس انتى بتحبيه وهو كمان بيحبك ليه تعذبيه وتعذبى نفسك كده
منى : عشان مها يامى انتى اكتر واحده عارفه مها بالنسبالى ايه وعملت ايه عشانى مينفعشى اعمل فيها كده
مى : بس هو مش بيحبها بيحبك انتى
منى : ميهمنيش انا لازم ابعد يا مى عشان خاطرى ساعدينى
مى : بس تفتكرى احمد هيسيبك اكيد هيبقى عاوز يعرف ايه السبب
منى : عشان كده بقولك ساعدينى لو احمد كلمك فالموضوع ده وانا متوقعه انه يسالك قوليلو انى حسيت انى غلط لما قبلت مشاعره وانى مش بحبه وانى كان بيتهيقلى وانى مش عاوزه ارتبط باى حد وانى شايفه ان الحب كلام فارغ وكده
مى : منى بس كده ممكن يكرهك ويقول انك كنتى بتلعبى بمشاعره
منى : انا عاوزه كده ...........كده هيبقى احسن
مى :بس .........
منى : اوعدينى انك هتعملى كده
مى : ماشى يامنى هعمل اللى انتى عاوزاه

وفعلا بعد كام يوم احمد شاف مى وقفه مع اصحابها ندلها
احمد: مى
مى : احمد ازيك اخبارك ايه ........... ايه بقالك فتره كده مختفى
احمد بضيق: مى هى منى مالها
مى وبتحاول تعمل نفسها مش عارفه حاجه: مالــــــــهــــــــا؟
احمد: عشان خاطرى انا مش ناقص قوليلى فى ايه واتغيرت معايا ليه كده مره واحد عشان خاطرى قوليلى
احمد صعب على مى بقت مش عارفه تعمل ايه تقوله الحقيقه ولا تقوله اللى منى قالتلها عليه وبقت واقفه محتاره

هنعرف مى عملت ايه الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثامنة عشر

الحلقه الثامنه عشر


احمد مكنشى ليه نفس ولا دماغ يحضر محاضرات وراح بس الكليه على امل يقابل منى عشان كده راح يقعد فالكافتريا
وهو رايح لمح منى قاعده فالكافتريا فرح اوى انه شافها وانه هيقدر يكلمها بس ملحقتشى الفرحه تدوم على وشه ووشه اتقلب 180 درجه بعد ما شافها قاعده مع ولد لوحدهم قرب عليهم وهو مضاايق وفجاءه سمع
على : منى ...............انا معجب بيكى
احمد انصدم من الكلمه زى ما منى هى كمان اتصدمت وقبل ميفوق احمد من صدمته لقى منى بتبصله بصه كلها تحدى
منى : انا اسفه اوى انا معنديش استعداد للحب والكلام الفارغ ده ومش هرتبط ولا ناويه ارتبط باى حد غير لما اخلص دراستى واشتغل وحقق طموحى ومستقبلى اذا كنت موافق ان احنا نكون زمايل واصحاب وفحدود اهلا وسهلا لكن غير كده انا اسفه جدا
وقامت منى مشت وسابت على من غير حتى ميتكلم ولا كلمه
واحمد فضل واقف مكانه وهو مش مصدق نفسه ولا اللى سمعه .........احمد حس ان الكلام ده موجه ليه هو وهو المقصد بيه بقى مش عارف يفكر ولا يعمل اى حاجه
روحت منى على البيت بعد مبعتت رساله لمها وقالتلها انها روحت ودخلت على اوضتها وقعدت تعيط وتعيط وتفتكر الكلام اللى قالته ونظرت احمد ليها وقعدت تكلم نفسها
" بجد انا اسفه يا احمد انا عارفه انى صدمتك بس غصب عنى انت متعرفشى انا بحسه بايه "
وحطت اديها على قلبها وهى بتعيط حست ان قلبها بيوجعها اوى كل متفتكره احمد ونظرته ليها

وفى الناحيه التانيه احمد كان قاعد فوضته وهو بيفتكر كلام منى ليه اخر يوم امتحانات ورد فعلها معاه من اول الدراسه وفالاخر كلام انهارده
وبرده قعد يكلم نفسه
" انا مبقتشى فاهم حاجه هى ليه عملت كده طيب ليه وافقت من الاول واداتنى الامل ورجعت خدته منى وبالطريقه القاسيه دى "
" يمكن مكنشى قصدها انا وكانت بتقول كده للولد ده عشان توقفه عند حده"
" لا يا احمد متضحكشى على نفسك هى كانت قصداك "
" طيب ليه هتقصدنى بالكلام ده انا عملت فيها ايه"
" بصتها ليه اللى كان كلها تحدى بتقول انها قصدانى انا وبعدين هى ليه بتتهرب منى من اول الدراسه"
" كده يامنى يعنى بعد اللى عاملته علشان نبقى مع بعض تسبينى كده ومن غير اى مقدمات ولا اسباب انا مكنتش اعرف انك قاسيه كده"
وحط ايده على قلبه وهو حاسس بقلبه بتقطع والحزن مالى عنيه
" بس اكيد فى سبب وانا مش هسكت غير لما اعرف عشان انا لو معرفتش ممكن اتجنن بجد"
وعدى كام يوم ومنى بعدت عن كل الناس اصحابها واصحاب مها وكل الناس وكانت بتروح تحضر محاضرتها وتروح وتروح على طول من غير متقعد مع حد ولا تكلم حد ومها ومى لاحظو كده وقرارو انهم يتكلمو معاها ويشوفو ايه اللى غيرها كده
وبليل فاوضه مها و منى
منى كانت قاعده عمله نفسها بتذاكر بس فالحقيقه هى كانت سرحانه وكانت فدنيا غير الدنيا مها ومى دخلو عليها
مها: منى
منى سرحانه ومش بترد
مها: منى .........منــــــــــى
منى فاقت على زعيق مها
منى : فى ايه يامها انتى بتزعقى كده ليه
مها : عشان عماله اكلم حضرتك وانتى سرحانه وفدنيا تانيه
منى : انا مش سرحانه ولا حاجه انا كنت بذاكر
مها : منى انتى عمرك مكدبتى عليه ولا خبيتى عليه حاجه .........ممكن اعرف فى ايه ومالك اليومين دول بالظبط
منى بخضه : مالى مفيش مانا زى مانا ايه الغريب
مى : انتى هتستعبطى انتى بقيتى مبتقعديش مع اى حد وقفله على نفسك وطول الوقت زعلانه ومبتتكلميش
مها قعدت جانبها وطبطت عليها بحنيه : منى حبيبتى مالك متقلقنيش عليكى
منى وبتحاول تمنع دموعها : مفيش يامها .........مفيش حاجه
مها بحنيه: طيب فى حد ضايقك او زعلك فالكليه قوليلى وانا هتصرف معاه
مى : اتكلمى يامنى احنا خواتك واصحابك انتى عمرك مخبيتى علينا حاجه
منى لما لقت انهم مصمين تتكلم قرارت انها تتكلم

ونشوف منى قالتلهم ايه الحلقه الجايه

يوميات اختان الحلقه السابعة عشر

الحلقه السابعة عشر

وفى يوم كانت منى قاعده تفكر فاحمد وبعدين افتكرت انها لسه مخبيه على مها وكان نفسها تقولها هى مش متعوده تخبى عليها حاجه
منى قرارت ان مها لما تيجى تقولها على كل حاجه
وشويه وجات مها ومعاها الشاى وقعدو مع بعض على السرير
مها بتردد: منى انا عاوزه اقولك على حاجه
منى : خير يامها قولى
مها : مش عارفه .......بس انا حسه انى بقيت معجبه بـ احمد ومشدوداله كده
منى تنحت وهى مصدومه: احمد ميــــــــــن؟؟؟
مها : هيكون احمد مين يعنى احمد زميلى
فضلة منى متنحه ومصدومه ومبتتكلمشى مش قادره تستوعب ولا تفكر ولا حتى كانت حسه باى حاجه حوليها
مها: منى ........يامنى ايه انتى روحتى فين ونصدمتى كده ليه
منى : لا بس مش مستوعبه اللى بتقوليه ازاى يعنى معجبه بيه ليه ومن امتى
مها : مش عارفه بس اخر سنه دى قرب منى اوى غير انه اتغير وبقى يهزر ويضحك ده غير بقى وقفته معانا ايام تعب بابا حسيت فجاه انى معجبه بيه وانه قد المسؤليه ويقدر يشيل معايا الحمل والمسؤليه

منى فضله ساكته وحاسه ان مخها واقف ومش قدره تفكر وحست ان قلبها بيوجعها اوى وقامت بسرعه قبل مالدموع تفضاحها وتنزل
منى : انا هقوم ادخل الحمام وهاجى
قامت منى بسرعه على الحمام قبل مدموعها تنزل ودخلت وقفلت على نفسها الباب وقعدت تعيط اوى وهى حطه اديها على قلبها وكانت حسه ان قلبها بيتقطع من جواه لحد مهديت شويه وقامت بصت فالمرايه وهى بتكلم نفسها
" يعنى خلاص يا مها ملقتيش غير احمد مهو قدامك من سنين اشمعنا دلوقتى اشمعنا لما قلبى اتعلق بيه "
"انتى يامنى السبب انتى اللى خبيتى على اختك واقرب انسانه ليكى متجيش تلوميها دلوقتى"
" بس انا بحبه بجد هاعمل ايه دلوقتى"
" منى فوقى لنفسك مها اختك وامك مينفعشى بعد كل اللى عملته علشانك تفكرى بانانيه ونفسك بس زى مهى ضحت عشانك كتير جيه اليوم اللى لازم تضحى عشانها"
"بس انا بحبه وهو كمان بيحبنى انا يعنى اول مره احس فيها بالحب اضيعه من ايدى "
" لا يامنى انتى مش هتخسرى اختك عشان احمد انتى لازم تبعدى ولازم تنسى كل الكلام ده انتى لازم تركزى فدراستك وبس "
ومسحت دموعها وغسلت وشها وخرجت وهى مقراره انها لازم تبعد وضحى بحبها عشان اختها اللى ياما استحملت وضحت عشانها
وخرجت دخلت على سريرها وعملت نفسها نايمه ومها كانت فالمطبخ رجعت لقت منى نايمه
وعدت ايام ومنى كانت بتحاول متقعدشى مع مها لوحدهم علشان متفتحشى معاه الموضوع ده تانى
واحمد خلص المشروع وكان عاجب باباه جدا ووافق انه يخطبله منى بس احمد كان مستنى الدراسه عشان يشوف منى وياخد رايها اقبل ميكلم باباها
واخيرا جات الدراسه واحمد راح من اول يوم كان نفسه يشوف منى ويقولها عشان يفرحها معاه بس منى مرحتشى الكليه كانت حجاتها انها هتقعد مع باباها وان اول الدراسه مفهمشى محاضرات كتير وطبعا مها صدقتها مكانتشى عارفه انها بتحاول تبعد وتهرب من احمد واحمد كان كل يوم بيروح على امل انه يشوف منى ويكلمها بس منى فضلت على الوضع ده اسبوعين

اول يوم راحت فيه الكليه راحت على معياد محاضراتها وخلصتها وقعدت مع مى واصحابها وقبل ما مها واحمد يخلصو محاضراتهم بعتت لمها رساله انها تعبانه وهتروح
احمد لما عرف بقى هيتجنن يعنى بعد ما جات اخيرا تروح قبل مايشوفها
وجاه تانى يوم برده راحت على معياد المحاضره وبعد المحاضره جه على وقال لمنى انه عايزها فموضوع مهم راحت معاه على الكافتريا وكانت عارفه ان احمد فمحاضره وانها متاكده انها مش هتشوفه هناك
منى بضيق: خير يا على عاوز ايه
على : مالك يامنى مضايقه ليه كده
منى : مفيش ........ياله قول عشان انا عاوزه اروح بدرى
على : بصراحه يامنى ........انا معجب بيكى
ومنى بتبص وراء على لقت احمد واقف وراه

نكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه السادسه عشر

الحلقه السادسه عشر

ومشى احمد وهو مبسوط من كلام ابو منى ليه وانه كمان قدر يشوف ضحكت منى تانى بعد كل اللى حصل وبعد محس احمد من كلام ابو منى واللى حصل معاهم اليومين اللى فاتو دول انهم محتاجينه فعلا جانبهم وانه حاسس انه لازم يتحمل مسؤليتهم
خرج احمد من المستشفى على شركة باباه على طول
وفى مكتب باباه
احمد: السلام عليكم
الاب: انت لسه فاكر انت مش مخلص امتحانات من اسبوع
احمد: معلشى يا بابا كنت مشغول شويه
الاب : بابا..............انت ناسى ان احنا فالشغل
احمد: بابا عشان خاطرى انا جيلك فى موضوع مهم وعاوزاك تسمعنى واللى انت عاوزه بعد كده هعملهولك
الاب بقلق: خير يا احمد فى ايه
احمد: بابا انا عاوز اخطب
الاب ضحك بصوت عالى : انت بتهزر مش كده تخطب ايه مش لما تخلص كليتك الاول
احمد: بابا عشان خاطرى متتريقشى واستنى لما اخلص كلامى
الاب : اتفضل ..........لما اشوف اخرتها
احمد: بصراحه كده فى بنت انا معجب بيها وهى بنت محترامه اوى ومش حابه جو الصحبيه والكلام الفاضى بتاع اليومين دول ولا انا هقبل احطها فموقف مش كويس ولا اخليها تعمل حاجه غلط وانا كنت ماجل الموضوع ده لحد ماخلص بس هى اليومين اللى فاتو مرت بظروف كده وحسيت انى عاوز اتحمل مسؤليتها وقف جانبها وده مش هينفع غير لما يبقى فى ارتباط رسمى
الاب: بس انت هتبقى قد المسؤليه دى .............انا صحيح معودك على تحمل المسؤليه من صغرك بس دى مسؤليه كبيره عليك دلوقتى انا اهم حاجه عندى دلوقتى انك تكون مستقبلك وتنجح فشغلك
احمد: بابا انت عارف كويس انى قد المسؤليه والشغل انت عارف انى ناجح فيه واى حاجه هتطلبها منى هعملها ..............بس عشان خاطرى وافق
الاب: طيب يااحمد انا عندى مشروع جديد الشركه دخله فيه انا هديك المشروع ده من اوله لاخره ولو نجحت فيه وكنت فعلا قد المسؤليه هخطبلك البنت دى
احمد وهو فرحان: بجد يا بابا .........وانا موافق وصدقنى عمرى مهخيب ظنك فيه وهقدر اكون قد المسؤليه
وحضن احمد باباه بفره : ربنا يخليك ليا يا احسن اب فالدنيا
وخرج احمد من مكتب باباه وهو فرحان ومبسوط اوى
وبعد كام يوم خرج بابا منى من المستشفى واحمد صمم انه هو اللى يوصله لحد البيت بالعربيه وتحت البيت
الاب : اتفضل يابنى اطلع معانا شويه
احمد: معلشى ياعمى عشان حضرتك تستريح وحمد الله على سلمتك
الاب: ربنا يخليك يابنى انا مش عارف اشكرك ازاى
احمد : لاشكر على واجب ...........بس انا كنت عاوز من حضرتك طلب
الاب : اتفضل انت تؤمر
احمد بتردد :كنت عاوز بس...رقم تليفون حضرتك...........عشان لو حبيت اسال على صحتك
الاب : طيب انت خايف ليه وبعدين انت مش معاك ارقام منى ومها
احمد: بصراحه لاء .....انا صحيح زميلهم فالكليه بس هم مش بيدو ارقام تليفوناتهم لحد
الاب كان مبسوط اوى من بناته وكان فخور بيهم
الاب: ولا يهمك ده رقم تليفونى وفى اى وقت تتصل بيه انا بعتبرك زى ابنى ومتعرفشى معزتك عندى ازاى
احمد: ربنا يخليك ياعمى وانت كمان متعرفشى معزتكم عندى ازاى ............انا همشى بقى وحضرتك اتفضل عشان تستريح
ومشى احمد وبعد كده انشغل فالمشروع الجديد كان عاوز ينجح فيه ويثبت لباباه انه قد المسؤليه ويقدر يخطب منى
ومنى ومها كمان كانو مشغولين باباهم وبصحته وبشغل البيت وظهرت النتيجه وكلهم نجحو وبتقدير الحمد لله وعدت الاجازه واحمد قرب يخلص شغله وباباه كان مبسوط منه جدا وخلاص فاضل على الدراسه اسبوع
احمد كان فرحان لانه اخيرا هيشوف منه ويقولها على الخطوبه
ومنى كمان كان وحشها احمد اوى وكان نفسها تشوفه مكنتشى بتعرف اخباره غشر من اتصلاته باباها وبس

وفى يوم كانت منى قاعده تفكر فاحمد وبعدين افتكرت انها لسه مخبيه على مها وكان نفسها تقولها هى مش متعوده تخبى عليها حاجه وهى قاعده سرحانه
مها : ايه يامون مون سرحانه فايه
منى بخضه : ولا حاجه .....ايه بابا نام خلاص
مها: اه الحمد لله.............بقولك ايه احنا بقالنا كتير مقعدناش ننم مع بعض هروح اعمل كوبيتان شاى وهاجى نتكلم شويه
منى: ماشى
منى قرارت ان مها لما تيجى تقولها على كل حاجه
وشويه وجات مها ومعاها الشاى وقعدو مع بعض على السرير
مها بتردد: منى انا عاوزه اقولك على حاجه
منى : خير يامها قولى
مها : مش عارفه .......بس انا حسه انى بقيت معجبه بـ احمد ومشدوداله كده
منى تنحت وهى مصدومه: احمد ميــــــــــن؟؟؟

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الخامسة عشر

الحلقه الخامسة عشر


مها كانت وقفه مع باباها وهم بينقلوه العنايه المركزه وكانت منهاره وهى شايفه باباها نايم على السرير المتحرك وفى شبه غيبوبه ومى كانت وقفه معاها
وفاوضه الكشف كانت منى نايمه فاقده الوعى ومركبنلها تحاليل واحمد واقف جانبها وهو مخضوض عليها وشويه سمع منى بتنده على مامتها وفى دموع نزله من عنيها مسك ايدها وبداء يهديها وشويه وراحت فالنوم تانى
وبعد حوالى ساعه كان احمد واقف فيها جانب منى وعمال يبص عليها وهو زعلان لقى مى ومها دخلين
مى : هى عامله ايه دلوقتى
احمد: لسه زى ماهي فاقت شويه وقعدت تنده على مامتها وتعيط وبعدين نامت تانى
مها سمعت كده وهى كمان مقدرتشى تستحمل بداءت تعيط بصوت عالى وتدعى ربنا ان باباها يقوم بالسلامه
مها:يارب مش هنقدر نستحمل صدمه تانيه .............احنا ملناش غيره يارب قومهولنا بالسلامه
مى خدتها فحضنها : اهدى يامها ان شاء الله خير متقلقيش
وشويه منى فاقت مها مسحت دموعه بسرعه وقربت عليها وخدتها فحضنها
منى : مها بابا فين هو كويس
مها : اه كويس متقلقيش شدى بس انتى حيلك عشان توقف جانبى منى عشان خطرى انا مش هقدر استحمل كل ده لوحدى
وبدؤ يعيطو تانى واحمد ومى كانو واقفين مش عارفين يعملو ايه

وعدى كام يوم ومنى ومها بقو متامسكين اكتر وخصوصا لما عرفو من الدكتور ان باباهم بيتحسن واحمد كان كل يوم عندهم وبيشوف طلباتهم ومى ومامتها كمان كانو على طول معاهم وخلاص باباهم هيخروج من العنايه وهيتنقل اوضه عاديه

وتانى يوم احمد راح المستشفى زى العاده قابل منى وهى داخله المستشفى
احمد: منى
منى : احمد اخبارك ايه
احمد : انا تمام الحمد لله......وانتى عامله ايه دلوقتى
منى : الحمد لله احسن كتير
احمد: وبابا عامل ايه
منى : الحمد لله نقالوه امبارح بعد ما مشيت اوضه عاديه وفاق وتكلم معانا
احمد: الحمد لله .............حمد الله على سلمته
منى : احمد بجد انا مش عارفه اشكرك ازى على وقفتك معانا احنا تعبناك اوى اليومين اللى فاتو دول
احمد بزعل: منى عيب لما تقولى كده انتى متعرفيش انا بعزكو قد ايه
وبعدين بصلها بابتسامه : وبعدين هو مش باباكى قريب هيبقى حمايه العزيز وهعتبره زى بابا بالظبط
منى اتكسفت وحاولت تغير الموضوع
منى : دى مها ومى من ساعة ما بابا فاق وهم بيكلمه عليك وعلى اللى عملته معانا
احمدوهو بيضحك: وانا بقول عمال اشرق ليه كل شويه اتارى بقى
منى بصتلك وضحكت
احمد: تصدقى وحشتنى ضحكتك اوى يارب دايما اقدر ارجعلك ضحكه الحلوه دى
منى بكسوف: طيب تعالى بقى معايا عشان تسلم على بابا هو نفسه يشوفك

وطلعو هم الاتنين على الاوضه اللى فيها باباها وخبطت منى
منى : بابا احمد هنا وكان عاوز يسلم على حضرتك
الاب حاول يعدل نفسه على السرير ومها ساعدته
الاب : خليه يتفضل يابنتى
دخل احمد: ازى حضرتك ياعمى اخبار صحتك ايه انهارده
الاب : الحمد لله ...........نحمد ربنا على كل حال ..........تعال يا احمد اقعد هنا جانبى
قعد احمد جانبه على طرف السرير قام الاب مسك ايده
الاب :احمد.....انا مش عارف اشكرك ازاى يابنى بجد انا لو ليا ابن مكنشى هيقف كده مع البنات ربنا يكرمك يابنى
احمد: متقولشى كده ياعمى انا معملتش غير الواجب وبعدين انت متعرفشى معزتهم عندى ازاى انا بعبتبرهم اكتر من اخوات ليا
اب : ربنا يكرمك يابنى ده بس عشان انت ابن اصول ومتربى ربنا يخليك لاهلك ويحيمك
احمد: ويخليك ياعمى ...........انا هستاذن بقى عشان تستريح شويه وانا موجود فاى وقت وعاوز حاضرتك تعتبرنى ابن ليك
الاب : اكيد طبعا ...........مع السلامه
ومشى احمد وهو مبسوط من كلام ابو منى ليه وانه كمان قدر يشوف ضحكت منى تانى بعد كل اللى حصل وبعد محس احمد من كلام ابو منى واللى حصل معاهم اليومين اللى فاتو دول انهم محتاجينه فعلا جانبهم وانه حاسس انه لازم يتحمل مسؤليتهم قرار قرار

هنعرف بقى احمد قرار ايه وناوى على ايه الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الرابعة عشر

الحلقه الرابعه عشر


وعدت الايام وبداءت الامتحانات وكلهم كانو مشغولين فالمذاكره والامتحانات لحد ماجه اخر يوم امتحانات عند منى خلصت امتحان قبل مى طلعت تستناها فالكافتريا وشويه وهى قاعده لقت احمد واقف قدامها

احمد: صباح الخير يامنى
منى بابتسامه: صباح النور ........ايه اللى جابك انهارده انت مش خلصت امتحانات امبارح
احمد: مانتى عارفه ايه اللى جابنى و لانسيتى
منى اتكسفت وبصت فى الارض
احمد: الاول طمنينى عملتى ايه فالامتحانات
منى : الحمد لله تمام ..........كانت كويسه
احمد: طيب وعملتى ايه بقى فموضوعنا
منى بكسوف: بصراحه........انا فكرت كتير فالموضوع ده.............وووو
احمد بقلق: منى اتكلمى ومهما كان قرارك زى مقولتلك هنفضل اصحاب ومش هزعل منك
منى : بصراحه يااحمد انا كمان حاسه انى ببقى مرتاحه وانا معاك وببقى كمان مبسوطه..........ولما...... ولما عينى بتيجى فعينك بحسه بخضه ورعشه غريبه....... بس انا كنت خايفه اعترف بحاجه زى دى ولو حتى قدام نفسى عشان انا مش حابه جو الصحابيه والارتباط الغير رسمى بس بعد كلامك معايا المره اللى فاتت وشوفت قد ايه انت بتخاف عليا وعلى شكلى قدام ناس وانك هتعاملنى زى الاول واننا هنفضل اصحاب وان بس عاوز تعرفنى مشاعرك وتعرف مشاعرى انا بجد احترمتك اكتر واعجابى بيك زاد اكتر من الاول وعشان كده.............و عشان كده انا هقبل مشاعرك واوعدك انى هستناك لحد متخلص وتقدملى ويبقى ارتباطنا باذن الله رسمى وقدام كل الناس

ساعاتها احمد حسه بفرحه غير طبيعيه بعد كلام ومنى وبعد محس انها هى كمان بتبادله نفس الشعور وفضل فتره يبصلها وهو مش مصدق نفسه وولا ان منى هى اللى قدامه وبتقوله الكلام ده

ولسه احمد هيتكلم لقو مى جايه تجرى عليهم وهى مخضوضه
مى : منى انتى قفله موبيلك ليه
منى وهى ماسكه موبايله : اه نسيت افتحه بعد الامتحان ...........فى ايه؟؟؟
مى : مها كلمتنى بتقولى ان باباكى تعب فالشغل وهو دلوقتى فالمستشفى
منى بخضه :ايه بابا.......... ماله........... مستشفى ايه ..........ياله بينا بسرعه
احمد : استنى يامنى انا هوصلكو انا معايا عربية بابا
منى وهى مخضوضه: مش هينفع يا احمد
احمد: وانا مش هينفع اسيبكو لوحدكو وانتى فالحاله دى ياله تعالو معايا
ومشوهم الثلاثه بسرعه على عربية احمد ومنى كانت قعده جانبه وهى قلقانه وبتحاول تمسك دموعها بالعافيه لحد موصلو المستشفى احمد دخل بسرعه على استقبال وعرف انهم موجودين فالدرو التانى فغرفة الكشف طلعو بسرعه ولقومها واقفه قدام الاوضه منى جريت على مها
منى بخضه: مها فى ايه.......... ايه اللى حصل ......بابا ماله
مها : اهدى يامنى انا لسه معرفشى اى حاجه هو تعب فالشغل واتصلو بيه انه هنا ومن ساعة ماجيت وهو جوه والدكتور معاه
مها بصت لقت احمد واقف جنب منى استغربت
مها : احمد انت عرفت ازاى
احمد: انا كنت فالجامعه وقابلت منى ومى وعرفت اللى حصل فوصلتهم خوفت يجو لوحدهم وهم فالحاله دى
مها: شكرا اوى يااحمد مش عارفه بجد اشكرك ازاى
احمد: مش وقته يامها لما نطمن على عمو الاول
وشويه وخرج الدكتور وكلهم جرو عليه
مها : خير يادكتور بابا ماله
الدكتور : بصراحه الحاله مش مطمئنه
الكل كان بيبصله بخضه ومستنين بقيت الكلام
الدكتور :هو عنده مشكله فالقلب ............ بس انا لسه مش قادر احددها ........احنا لازم ننقله العنايه المركزه دلوقتى لحد منعمله الفحوصات الازمه ونفهم ايه المشكله بالظبط
منى سمعت كلمت العنايه المركزه فجاءه وقعت من وسطهم على ارض
احمد جرى عليها: منــــــــــــــــى

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثالثة عشر

الحلقه الثالثه عشر


منى واحمد كانو قاعدين ساكتين
وفجاءه احمد اتكلم
احمد: منى ..............انا بحبك
منى اتصدمت من الكلمه مكنتشى متوقعه انه ممكن يقولها كده حست وقتها ان قلبها بيدق اوى ووشها بقى احمر وبقتشى عارفه ترد عليه ولا تقول اى كلمه غير انها بصاله وهى متنحه
احمد: منى انا عارف انى صدمتك بس انا بجد معجب بيكى من اول يوم شفتك فيه واعجابى بداء يزيد لحد مبقتشى عارف افكر فحد غيرك ولا حتى عارف اركز فشغلى انتى الانسانه الوحيده اللى غيرتينى وخليتينى احب الناس واحب الحياه
منى وهى بتحاول تتكلم:....بس
احمد : انا مش عاوز منك اى رد دلوقتى انا بس كنت عاوزك تعرفى شعورى وخصوصا ان انهارده اخر يوم قبل الامتحانات وبعد كده مش هعرف اشوفك طول الاجازه انا عارف انى فجاءتك ومش عاوزك تخدى اى قرار من غير متفكرى فيه انا هسيبك تفكرى وتاخدى وقتك لحد اخر يوم فالامتحانات ..............منى سواء رافضى او قابلتى انا مش هغير معاملتى معاكى يعنى لو رفضتى هنفضل اصحاب واخوات ولو قبلتى يكفينى بس انى عرفت شعورك وبرده هنتعامل كاصحاب لحد متخرج و تقدملك عشان انا فعلا بحبك وهخاف عليك من كلام الناس .........انا هستنه ردك
وقام احمد مشى من غير ما منى تنطق باى كلمه ومى كانت وخده بالها منهم من بعيد واول مااحمد مشى مى قربت عليها لقت منى متنحه ووشها احمر
مى بخضه: منى مالك فى ايه
منى : احمد قالى بحبك
مى : ايه بجد .........وانتى عملتى ايه
منى : مدنيش فرصه انى اتكلم
وحكت منى لمى كل كلمه قالهالها وهى مش عارفه تنبسط ولا تزعل ولا تعمل ايه
بصتلها مى وهى مبسوطه
مى : تصدقى احمد ده طلع راجل بجد ومحترم وفعلا بيحبك وبيخاف عليكى
منى : طيب وانا هعمل ايه
مى : انتى بتسالينى انا ........شوفى انتى حاسه بايه
منى : مش عارفه انا حسه انى متلخبطه على شويه مبسوطه على شويه قلبى بيدق على شويه مخضوضه
مى : بس بس ايه كل ده ....طيب انتى بتحسى بايه وانتى معاه
منى : بحس بانى مبسوطه وبحب اتكلم معاه وساعات لما عينى بتيجى فعنيه بحس برعشه غريبه كده مش فاهماها
مى : هو ده ..........يبقى وقعتى يامون مون
منى : وقعت فين ؟؟؟
مى :حبتيه يعنى ياهبله
منى برتباك: لاطبعا مين قالك
مى : منى متعنديش نفسك ومضيعيش حد بيحبك عشان عندك وخوفك فكرى كويس وشوفى هتعملى ايه بس اليومين دول ركز فالامتحانات الاول وبعدين شوفى هترد عليه وتقوليله ايه
منى : طيب انا هقول لمها واشوف رايها ايه
مى : لا يامنى متقوليش لمها حاجه دلوقتى
منى : ليه اناعمرى مخبيت عليها حاجه
مى : بس الوضع هنا مختلف مها تعرف احمد وهى كمان بتخاف عليكى اوى ممكن تفهم احمد غلط ممكن تفتكر انه بيتسلى بيكى ولا حاجه فبلاش تكونى انتى السبب انهم يزعلو من بعض وخصوصا انك رافضى او وافقتى من اللى فهمته منك احمد مش هيغير معملته معاكى ملهاش لازمه تكبرى الموضوع دلوقتى

وفعلا منى سمعت كلام مى وحاولت تركز فامتحاناتها ومتفكرشى فالموضوع ده كتير وكمان برده مقلتشى اى حاجه لمها وعدت الايام ومنى واحمد كانو مشغولين فامتحانات وتقريبا مشفوش بعض خالص ايام الامتحانات لحد ماجه اخر يوم امتحانات

هنشوف بقى منى عملت ايه وقرارت ايه الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثانية عشر

الحلقه الثانيه عشر


مى : منى .......انتى كمان بتحبيه
منى بخضه : بحبه ...........لا طبعا حب ايه
مى : صدقينى يامنى انا اختك ومش هكدب عليكى
منى : بس
مى : مفيش بس انتى زم تعرفى انتى هتتصرفى ازاى معاه
منى : مش عارفه
مى : طيب هسالك سؤال انتى هتنفذيله طلبه ولا هتحولى تهربى وتبعدى فكرى كده مع نفسك وبهدوء وبلاش تخدى قرار تندمى عليه وبصراحه انا شايفه ان احمد محترم وقد المسؤليه وتصرافاته معاكى كلها محترمه ومضياعوهوش بتصرف متهور منك او بدافع الخوف انتى فهمانى يامنى
منى كانت ساكته ومش بترد
مى : انا همشى دلوقتى وبقولك متقوليش لمها حاجه دلوقتى
منى : ليه
مى : لما اعرف قرارك الاول
ومشت مى وسابت منى محتاره فكلام احمد ومى

طبعا منى اليوم ده معرفتشى تنام وكانت عماله تفكر فكلام احمد و مى والاحساس الغريب اللى بيجلها وهى مع احمد وياترى فعلا هى بتحبه ولا لاء طب تديله فرصه ولا لاء اساله كتير وافكار كتير جات على بال منى وفالاخر تعبت من كتر التفكير ونامت

وتانى يوم فالجامعه

منى راحت الكليه عادى وحاضرات محاضراتها مع مى وبعد المحاضرات
منى : مى انا رايحه الكافتريا
مى : مش هتقعدى معانا
منى بصتلها وابتسمت : لاء هروح اقعد مع مها واصحابها
مى فهمت قرار منى بس طبعا كان لازم تغلس عليها
مى : مها واصحابها برده ولا حد تانى
منى : مبلاش غلاسه ياله انا ماشيه
مى وهى بتضحك : اوكى وانا شويه وهحصلك
ومشت منى وراحت على الكافتريا لقت احمد قاعد لوحده
منى : صباح الخير .......برده قاعد لوحدك
احمد فرح اوى لما شاف منى وفرحته كانت باينه فعينه
احمد: خلاص اقعدى معاياعشان مبقاش قاعد لوحدى
منى : اوكى
وقاعدو يتكلمو ويهزرو ويضحكو مع بعض لحد جات مها ومى وباقى الشله
وفضلو على الوضع ده اسابيع وشهور ومنى معدتشى بتقعد مع اصحابها خالص الا لو كان احمد ومها عندهم محاضرات وكانو اول ميخلصو تروح تقعد معاهم واحمد طول الوقت كان مبسوط انه شايف منى وبيتكلم معاها صحيح معترفلهاش بحبه بس كانت كل افعال ونظراته لمنى باينه اوى وهى كمان كان باين عليها واللى كان مركز معاهم طبعا محمد ومى اللى عارفين وحاسين بيهم وحاسين بفارحتهم وقد ايه هم اتغيرو وبعدو عن الوحده والانطوائيه اللى كانو فيها بس كمان زى مااحمد قرب من منى فالفتره دى اوى قرب كمان من مها ومى وكان طول الوقت لو منى مش موجوده يتكلم مع مها عن حياتها وعن منى طبعا كان عاوز يعرف كل حاجه عن منى بس بطريقه غير مباشره
وبداء يخلص الترم التانى وتقرب الامتحانات وكل واحد بداء ينشغل بالمذاكره واحمد كان بيدور على اى حاجه منى مش فاهماها عشان يشرحلهاها وبكده يضمن وقت اكتر يكون معاها فيه
وفى اخر يوم قبل الامتحانات
احمد كان قاعد مع منى ومى يشرحلهم
احمد: ها يابنات فهمتو
مى : اه بجد انت شاطر اوى يا احمد وبتوصل المعلومه بسهوله
احمد: شكرا يا مى
منى : احنا المفروض اللى نشكرك بجد احنا تعبينك معانا
احمد: عيب يامنى متقوليش كده
منى : عموما خلاص انهارده اخر يوم
احمد بزعل : اه للاسف اخر يوم
مى قالت تعمل حركت جدعنا وتخليهم مع بعض شويه
مى : انا هروح اجيب حاجه من الكافتريا
احمد: طيب استنى اجابلك انا
مى بصتله: لا مش هينفع هروح انا عشان لسه مش عارفه هجيب ايه ومينفعشى نسيب منى لوحده ياله انا ماشيه بقى
ومشت مى بسرعه على الكافتريا
منى واحمد فضلو ساكتين شويه
وفجاءه احمد اتكلم
احمد: منى ..............انا بحبك


ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الحادية عشر

الحلقه الحاديه عشر


تانى يوم فالجامعه
منى ومرضيتشى تقعد مع اصحابها وراحت على الكافتريا على امل انها تلاقى احمد بس برده ملقتهوش وراحت جابت النسكافيه وقعدت وهى سرحانه ومضايقه وشويه سمعت صوت جى من وراها
احمد: قاعده لوحدك ليه
اتخضت منى وبصت وراها لقت احمد
منى برتباك : عادى كنت بس بشرب نسكافيه
احمد: مش قاعده مع اصحابك الجداد ليه
منى بستغراب : اصحابى الجداد
احمد: اه اصحابك اللى معدناش بنشوفك بسببهم وكل مسال مها تقولى انك معاهم
منى معرفتشى ترد عليه وفضلت ساكته
احمد: صحيح بقى كنتى بتسالى عليا ليه
منى فسرها" هو محمد راح فتن عليا على طول كده"
منى بتوتر : انا سالت عليك امتى
احمد فسره " بدائنا الاستعباط"
احمد: محمد كان قالى انك سالتى عليه امبارح
منى وهى عامله نفسها بتحاول تفتكر
منى : اااااه كنت بس عاوزه اشكرك اصل النتيجه ظهرت امبارح وجبت انا مى تقدير فالماده اللى ذاكرتها معانا
احمد: بجد طيب مبروك ..........كنتى عاوزانى عشان كده يعنى
منى : اه طبعا هعوزك فايه تانى يعنى
ورجعو لسكوتهم تانى وبعد فتره احمد قرار يقطع السكوت ده
احمد: منى ممكن اطلب منك طلب
منى : اتفضل
احمد: ممكن تبقى تيجى تقعدى معانا زى زمان انتى نسيتى ان احنا كمان اصحابك ولينا حق عليكى
منى بكسوف : اصل والله مها ومى هم اللى اقنعونى ان لازم يكون ليا اصحاب من دفعتى وان انتم كلها سنه وهتخلصو وبكده مش هيبقى ليا اصحاب
احمد: طيب وانتى عاوزه تحرمينا السنه اللى فاضله دى من اننا نشوفك
منى وشها جاب كل الالوانات وعرفتشى ترد عليه
احمد: انتى متعرفيش ببقى مبسوط اد ايه وانتى قعده معانا وكنت ازاى مضايق اليومين اللى فاتو دول
منى مكانتشى عارفه ترد عليه وتقوله ايه وكانت متلخبطه جدا وفجاءه حمدت ربنا لما سمعت صوت مى وهى جايه عليهم
مى : احمد ازيك اخبارك ايه
احمد: انا الحمد لله تمام
مى : ايه انت كنت فين احنا دورنا عليك امبارح عشان نشكورك
احمد: تشكرينى على ايه
مى : هى منى مقالتلكش احنا جبنا تقدير حلو فالماده اللى ذاكرتها معانا بجد لولاك كنا ضعنا فالماده دى
احمد: عيب كده احنا اصحاب وانتى متعرفشى معزتكم عندى ازاى
وقتها كان بيبص على منى ومنى عنيها جات فعينه وحست بنفس الرعشه مره تانيه
ومنى عشان تهرب من نظرات احمد ليها بصت على مى
منى : مى تعالى عاوزه اقولك على حاجه ........عن اذنك يا احمد ثوانى
احمد: ماشى بس متنسيش طلبى
منى : اه ان شاء الله
وخدت مى ومشت بعيد ان احمد
مى : منى مالك انتى وشك احمر كده ليه
منى : وشى احمر ازاى يعنى
مى : فايه يا منى بينك وبين احمد انا مش مرتاحه لنظراته وايه موضوع الطلب ده انتى بتخبى عليه
منى : مش بخبى ولا حاجه ....طيب انا هحكيلك
ومنى حكت لمى كل حاجه من ساعة ممسك ايدها لحد طلبه وكلامه معاها انهارده
مى : مش انا قولتلك انه معجب بيكى...........وانتى مصدقتنيش
منى : مش عارفه بقى يا مى بس اللى محيرنى مش كلامه اللى محيرنى بجد اللى بيحصلى وانا معاه
مى : انتى كمان بتحبيه
منى بخضه : بحبه ...........لا طبعا حب ايه
مى : صدقينى يامنى انا اختك ومش هكدب عليكى
منى : بس
مى : مفيش بس انتى زم تعرفى انتى هتتصرفى ازاى معاه
منى : مش عارفه
مى : طيب هسالك سؤال...........

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه العاشره

الحلقه العاشره

عدى كام يوم على نفس الوضع منى مع مى ومع اصحابها الجداد واحمد كان اول ميعرف يمشى وهو مضايق
وجيه يوم ظهور نتيجة الترم الاول
ومى ومنى الحمد لله نجحو وجابو تقدير وكمان جابو تقدير كويس فالماده اللى احمد ذكرها معاهم
مى : مبروك يا منى
على : ده انتم طلعتو دحيحيه
منى : هههههههههه
مى : قل اعوذ برب الفلق .......شكلنا كده هناخد عين
منى : مى تعالى بقى نشوف مها ونقولها وكمان نشكر احمد
مى : اه عندك حق من غيره مكناش جبنا تقدير كويس
ومشو هم الاتنين وراحو على الكافتريا ومها كانت قعده مع اصحابها وهى كمان نتيجتها ظهرت ونجحو كلهم بتقدير كويس
منى : مها احنا نجحنا وجبنا تقدير كويس
مها : مبروك يا بنات عقبال الترم التانى
مى : ربنا يسهل............. وانتم عملتو ايه
مها : الحمد لله كلنا نجحنا
منى كانت وقتها بدرو على احمد بس مكنشى موجود
منى : هو احمد فين
مها : احمد روح
منى : ليه هو مش بيقعد معاكو شويه بعد المحاضرات
مها: مش عارفه هو بقالو فتره مش طبيعيى وعلى طول مضايق ومش بقى بيقعد معانا حتى انهارده جه من بدرى وشاف النتيجه وروح محدش شافه بس كلم محمد وقاله انه نجح ومش هيحضر محاضرات انهارده
منى بقلق: لحسن يكون تعبان او عنده مشاكل فالشغل
مها : مش عارفه احمد كتوم ومش بيقول اى حاجه عن نفسه
منى كانت قلقان جدا على احمد بعد كلام مها ونست فرحتها نجحها وكانت قعده مضايقه لحد مروحو
وتانى يوم بعد المحاضرات منى مرضيتشى تقعد مع اصحابها وراحت عشان تشوف احمد بس برده ملقتهوش افتكرت انه عنده محاضره واستانت فالكافتريا لحد ما مها واصحابها خلصو بس برده احمد مكنشى معاهم فالاخر منى قرارت انها تروح تسال محمد عليه
منى : محمد ......ممكن اسالك سؤال
محمد: اتفاضلى يا منى فى ايه
منى بقلق : هو احمد ماله هو كويس
محمد باستغراب : اه كويس .............اشمعنا
منى : مفيش بس مها كانت بتقول انه بقاله كام يوم مضايق ومش بيقعد معاكو
محمد : لا متقلقيش هو بس فى موضوع كده شغله شويه
منى بكسوف : مش قلقانه ولا حاجه انا بس قولت اطمن عليه
وراحت منى وهى مضايقه ناحية مها
منى : مها ياله عشان نروح بقى
وبليل اتصل محمد با احمد
محمد : ابو حميد اخبارك ايه
احمد : الحمد لله ........كويس
محمد: عندى ليك خبر مش عارف بقى هو كويس ولا مش كويس
احمد: انت مش هتبطل الغلاسه بتاعك دى انا مش فايقلك
محمد:ههههههههه مهمو بقى الموضوع ليه علاقه بمش فايقلى دى
احمد بنرفزه: انت هتتكلم عدل ولا اقفل السكه فوشك
محمد : خلاص خلاص ...فى ناس سالو عليك انهارده
احمد : ناس مين ؟؟؟
محمد : منى
احمد: منى بجد..........انت بتتكلم جد ولا بتهزر زى العاده
محمد: بجد سالتنى عليك وكانت قلقانه وقعدت تقولى هو احمد كويس هو ماله
احمد ونبرة صوته كانت فرحانه: وانت قولتلها ايه
محمد : طبعا استعبطت زى العاده .........وقولتلها ماله مفيش
احمد: وبعدين
محمد: قالتلى انها سمعت من مها انك مضايق وبقتشى تقعد كتير معانا
احمد: وبعدين
محمد : قولتلها ان فى موضوع شغلك شويه وبس
احمد: وبعدين
محمد: وبعدين ايه خلاص كده............. ها هتعمل ايه بقى
احمد: مش عارفه لما اجى بكره الكليه ابقى اشوف هعمل ايه
محمد: خلاص ماشى اشوفك بكره
احمد: ان شاء الله ..............سلام
محمد: سلام

تانى يوم فالجامعه
منى ومرضيتشى تقعد مع اصحابها وراحت على الكافتريا على امل انها تلاقى احمد بس برده ملقتهوش وراحت جابت النسكافيه وقعدت وهى سرحانه ومضايقه وشويه سمعت صوت جى من وراها
احمد: قاعده لوحدك ليه


ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه التاسعه

الحلقه التاسعه

وفالبيت
منى كانت قعده على سريرها سرحانه فاللى حصل وافتكرت وقتها نظرت احمد ليها ولمسة لاديها وحست بنفس الرعشه مره تانيه
ودخلت مى فجاءه اوضه وهى بتقول
مى : مها تعالى شوفى بقى حل فاختك دى
منى وهو مخضوضه : حل فايه؟؟
منى فسرها " هو باين عليا حاجه ولا ايه"
مها : فى ايه عمله دوشه ليه
مى : اصل اختك دى هنجنينى مش عاوزه تتعرف على اى حد من اصحابى وطول الوقت قعده معاكى ومع اصحابك
منى وقتها حسة براحه بعد مكانت مخضوضه
مها : عندها حق يا منى مش هينفع كده احنا كلها سنتين معاكى وهتكملى بعد كده لوحدك ولازم يكون ليكى اصحاب من سنك ومن نفسك دفعتك
منى : بس انا مش بحب اتعرف على اى حد
مى : صدقينى دول كويسين وانا اعرفهم من الترم الاول طيب جربى واقعدى معانا مره هترتاحى معاهم والله
منى : خلاص ماشى ربنا يسهل
وبعد كده مها ومى قعدو يتكلمو ومنى اتحججت انها عاوزه تنام وراحت على سريرها وعملت مفسها نايمه بس كانت عماله تفكر فاحكد وسر الرعشه اللى جاتلها دى وفالاخر راحت فالنوم من كتر التعب
وتانى يوم فالجامعه
كل واحده فيهم راحت على محاضرتها وبعد المحاضرات
مى : ها يا منى هتقعدى معانا ولا زى العاده
منى : لا هقعد معاكى
مى : ايه ده اخيرا اقتنعتى
منى طبعا مقتنعتشى ولا حاجه بس هى مكانتشى عاوزه تقعد مع احمد او بمعنى اصح عاوزه تهرب
منى : طيب ياله بقى قبل مغير رائى
وراحو هم الاتنين على اصحاب مى
مى : اعرفكو منى بنت خالتى معانا فالدفعه ......اعرفك يا منى محمد وحسام ومروى ونهى وعلى
وبصت منى باستغراب لعلى وهى بتحاول تفتكره
على : اها ماحنا عرفنها بنشوفها معاكى بس هى اللى مبتعبرشى حد
منى افتكرته انه الولد اللى حاول يكلمها اوى السنه وبسببه اتخبطت فاحمد
منى : اه افتكرتك انت كلمتنى قبل كده
على : والله كويس انك افتكرتينى طيب وفاكره انك حرجتينى
مى : فى ايه يا جماعه
منى : ولا حاجه انا ماشيه يا مى
ومشيت منى شويه وجرت وراها مى
مى : ايه يا بنتى ايه اللى حصل
ولسه هتتكلم منى لقت على بيقرب عليهم
على : انا اسف والله يامنى انا مكنشى قصدى ازعلك بس بصراحه انتى حرجتينى جامد وقتها وانا مكنشى قصدى حاجه انا كنت بس عاوز اتعرف عليكى كزميله
منى : خلاص ولا يهمك حصل خير وانا كمان اسفه لو كنت حرجتك وقتها
على : طيب بجد لو مش زعلانه تعالى اقعدى معانا شويه
وفعلا رجعت منى تانى مع مى وعلى وقعدت معاهم وفعلا لقتهم كويسين وانبسطت وهى قاعده معاهم
بس فالناحيه التانيه احمد كان اقعد مع اصحابه وهو شارد وشكله مضايق
محمد: مالك يا احمد
احمد: ولا حاجه ..........هى منى مجاتشى ليه لحد دلوقتى مش المفروض تكون خلصت محاضراتها
محمد: منى قولى بقى كده .......طيب استنى وانا هسالك مها
محمد بص على مها
محمد : غريبه يعنى امال منى ومى فين هم مجوش انهارده
مها : لا يا سيدى منى ومى قعدين مع اصحابهم
احمد باستغراب : اصحابهم
مها : اه اصحاب مى انا اقنعت منى انها لازم يكون ليها اصحاب من نفس الدفعه
احمد اضايق جدا وقام من مكانه عشان يمشى
نرمين : ايه يا احمد رايح فين
احمد : هروح
نرمين : متقعد معانا شويه
احمد: لا انا حاسس انى تعبان وكمان عندى شغل كتير بليل..........سلام

ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه الثامنه

الحلقه الثامنه

وفات كام اسبوع وهم بيحضر محاضراتهم و بعدين يقعدو مع مها واصحابها شويه وبعدين يروحو
ومنى حاولت متفكرشى فكلام مى وتعاملت مع احمد عادى
وفى يوم خلصت منى ومى محاضراتهم
مى : ايه هتروحى على الكافتريا برده
منى : اه
مى : يا بنتى تعالى قعدى معايا ومع اصحابى شويه علشان تتعرفى عليهم
منى: اتعرف عليهم ليه........ كفايه عليا انتى ومها واصحابها
مى : بس متنسيش ان مها كلها السنه دى والسنه اللى جايه ومش هتبقى معانا
منى : لما يجى وقتها ربنا يسهل
مى : يعنى برده مش تقعدى معايا
منى : لاء انا هقعد فالكافتريا استنى مها واشرب نسكافيه
مى : انتى حره وانا شويه وهحصلك
و مشت منى وراحت على الكافتريا لقت احمد قاعد لوحده
وكان سرحان فدنيا تانيه طبعا كان بيفكر فمنى
وفجاءه فاق من سرحانه لقى منى واقفه بتبص عليه
منى : ياترى سرحان فايه؟؟؟
اتخض احمد لما لقى منى زى ميكون حلمه اتحقق
احمد بخضه : مفيش مش سرحان ولا حاجه
منى وهى بتضحك : طيب انت اتخضيت كده ليه
احمد : انا اتخضيت لاء متخضيتش
منى وهى بتضحك : طيب قاعد لوحدك ليه
منى وهى بتقلد احمد: انا قاعد لو حدى لاء مش قاعد
وقعدو يضحكو هم اتنين
احمد : اصل عندهم سكشن
منى : طيب انا مضايقكشى بقى واخليك فاللى كنت بتفكر فيه
احمد فسره "هو فى حد غيرك لخبطنى كده وشقلبلى حياتى "
احمد: استنى هتروحى فين اقعدى معايا بدل ما كل واحد يقعد لوحده
منى : طيب هروح اجيب نسكافيه واجى تانى
احمد : خليكى انا هروح اجبلك
منى : بس كده هتعبك
احمد : عيب كده مفيش تعب ولا حاجه
ومشى احمد يجيب النسكافيه وقعدت منى وشويه وجه احمد ومعاه اتنين نسكافيه
احمد: اتفضلى يا ستى
منى : شكرا
وفضلو شويه ساكتين مش عارفين يقولو ايه
احمد: اخبار المذاكره ايه مفيش حاجه مش فهماها
منى وهى بتضحك : اكيد فى يعنى
احمد: طيب قوليلى وانا اشرحهالك
منى : مش دلوقتى ..بعدين
احمد : ليه مش دلوقتى هات بس
وقام واخد كتبها من قدامها قامت بسرعه منى شدت الكتب من ايده وهم بيشدو الكتب من بعض احمد مسك ايد منى وعنيها جات فعين احمد للحظه
ساعاتها منى حست برعشه غريبه وشدة ايدها بسرعه واحمد هو كمان اتلخبط وساب الكتب وبعد شويه من السكوت احمد حاول يتكلم عشان يكسر السكوت ده بعد محس ان منى وشها اتغير
احمد وهو بيحاول يهزر: خلاص يا ستى هسيبك المردى بس ابقى قوليلى اللى مش فاهماه عشان اشرحهولك
منى بهدوء: ان شاء الله
وشويه وسكتو تانى ومها كانت خلصت السكشن وباقى الشله وجم عليهم وقعدو يتكلمو بس احمد ومنى كانو فدنيا تانيه
منى : مها ياله بقى عشان نروح
مها : ماشى بس مى فين
منى :هرن عليها تيجى عشان نروح
مها : ماشى بس انتى مالك
منى: مفيش حاجه
وفعلا مى جات وروحو هم الثلاثه
وفالبيت
منى كانت قعده على سريرها سرحانه فاللى حصل وافتكرت وقتها نظرت احمد ليها ولمسة لاديها وحست بنفس الرعشه مره تانيه
ودخلت مى فجاءه اوضه وهى بتقول
مى : مها تعالى شوفى بقى حل فاختك دى
منى وهو مخضوضه : حل فايه؟؟
منى فسرها " هو باين عليا حاجه ولا ايه "
ونكمل الحلقه اللى جايه

يوميات اختان الحلقه السابعه

الحلقه السابعه


وجات الاجازه وكل واحد انشغل بحاله مها ومنى انشغلو بشغل البيت وباباهم لانهم فترة امتحانات كانو مشغولين عنه وعن البيت
واحمد انشغل بشغله مع باباه بس كان من الوقت للتانى يحس انه مشتاق لمنى ونفسه يوشفها
وفيوم كان احمد ومحمد خارجين بليل
محمد: ايه يا بنى هو محدش يعرف يشوفك غير فالكليه بس
احمد: مانت عارف بقى الشغل وبابا مش بيسبلى اى فرصه
محمد: ماشى يا سيدى ربنا معاك بس برده احنا لينا حق عليك
احمد: معلشى وبعدين مانا نزلتلك اهوه مع ان طالع عينى طول النهار فالشغل
محمد: انت مالك يا احمد انا حاسسس انك مش مبسوط
احمد : بصراحه كده منى وحشتنى اوى
محمد: مش قولتلك وقعت وانت مصدقتنيش
احمد بضيق: عشان خطرى مش وقت هزار
محمد: ايه يا احمد انا اول مره اشوفك فالحاله دى
احمد :مش عارف انا مبقتشى عارف اركز حتى فشغلى طول الوقت تيجى فبالى بجد نفسى اشوفها اوى
محمد: خلاص هانت كلها اسبوع ونرجع الكليه
احمد بزعل : لسه هستنى كمان اسبوع ...........طيب انت متعرفشى رقمها
محمد: لا طبعا انت عارف مها ولا منى مش بيدو رقمهم لحد وبعدين هتكلمها وتقولها ايه ولا حتى بحجة ايه ....بلاش تتهور يا احمد
احمد: عنك حق انا خلاص مبقتشى بعقلى
محمد وهو بيضحك : مانا قولتلك بكره نقعد نتفرج ههههههههههه
احمد بنرفز : برده بتهزر طيب انا اصلا غلطان انى نزلتلك واتكلمت معاك
ومشى وهو زعلان وجرى وراه محمد
محمد : طيب خلاص استنى حق عليا استنى بقى متبقاش ندل
وفات الاسبوع ورجعو تانى على الكليه واحمد كان على غير العاده موجود وطبعا الكل استغرب ماعدا محمد اللى عارف ليه احمد جه اول الدراسه كده
مها : بس غريبه يعنى يا احمد انت عمرك معملتها بقالك اربع سنين
احمدوهو بيستعبط :عملت ايه؟؟؟
مها : انك تيجى اول اسبوع فى الدراسه ..........وباباك سابك كده عادى
نرمين : بصراحه يا احمد انت السنه دى غريب مش انت احمد اللى نعرفه
محمدوهو بيميل على احمد وبصوت واطى : الحب بيعمل المعجزات
احمد خبطه فايده : بطل غلاسه بقى
محمد: حاضر
احمد: ايه يا جماعه انتم مكبرين الموضوع كده ليه عادى يعنى فين التغير ده
مها : لا بجد ده انت اتغيرت 180 درجه
احمد وهو بيبص لمنى : طيب انتى شايفه انى اتغيرت يا منى
منى : انا مشوفتكشى غير لما اتغيرت يعنى مش عارفه انت كنت ازاى قبل كده
احمد: طيب انا كده مش احسن يعنى ولا انتى ايه رايك
منى بكسوف: اه كويس
منى بصت لمى : تعالى نقوم نجيب الجدول
مى : ماشى
وقامو هم اتنين بس عين احمد كانت ماشيه مع منى
مى : انا مش مرتاحه لبصات احمد ليكى
منى : ليه بتقولى كده
مى : مش عارفه حسه انه معجب بيكى
منى : لا طبعا مين قالك كده انتى شكلك بتخرفى
مى : صدقينى ...باين اوى فكلامه ونظرته ليكى
منى : بلاش هبل طبعا لاء
مى : ماشى انتى حره وعموما الايام هتاكدلك كلامى
مشيت منى وهى ساكته وسرحانه فكلام مى
وفات كام اسبوع وهم بيحضر محاضراتهم و بعدين يقعدو مع مها واصحابها شويه وبعدين يروحو
ومنى حاولت متفكرشى فكلام مى وتعاملت مع احمد عادى
وفى يوم خلصت منى ومى محاضراتهم
مى : ايه هتروحى على الكافتريا برده
منى : اه
مى : يا بنتى تعالى قعدى معايا ومع اصحابى شويه علشان تتعرفى عليهم
منى: اتعرف عليهم ليه........ كفايه عليا انتى ومها واصحابها
مى : بس متنسيش ان مها كلها السنه دى والسنه اللى جايه ومش هتبقى معانا
منى : لما يجى وقتها ربنا يسهل
مى : يعنى برده مش تقعدى معايا
منى : لاء انا هقعد فالكافتريا استنى مها واشرب نسكافيه
مى : انتى حره وانا شويه وهحصلك
ومشت منى وراحت على الكافتريا لقت احمد قاعد لوحده
وكان سرحان فدنيا تانيه طبعا كان بيفكر فمنى
ونكمل الحلقه اللى جايه